Prawo flamandzkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prawo flamandzkie – było wzorowane na prawie niemieckim. Rozwinęło się na terenach między Soławą a Odrą w XII w. na podstawie przywilejów udzielanych osiedlającym się tam kolonistom flamandzkim, holenderskim oraz frankońskim. W związku z różnicami wynikającymi z odmiennej techniki osadniczej grup i odmiennych zwyczajów prawnych (dziedziczenie) rozróżniano prawo flamandzkie oraz frankońskie.

Racibórz (niem. Ratibor, czes. Ratiboř) – miasto i gmina położone w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, nad rzeką Odrą. Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 56 397 mieszkańców.Flamandowie – ludność niderlandzkojęzyczna zamieszkująca głównie belgijską część szeroko rozumianej Flandrii (ponad 6 mln) oraz północno-wschodnią Francję (około 200 tys.). Posługują się językiem niderlandzkim oraz jego wersjami określanymi jako język flamandzki, wielu używa także języka francuskiego. Wykazują językowe i kulturowe podobieństwa z Holendrami. Flamandzcy emigranci żyją w USA, Kanadzie i Holandii.

Przykładem miasta lokowanego na prawie flamandzkim jest Racibórz czy Nysa.





Reklama