Prawo Grahama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prawo Grahama – prawo dotyczące efuzji gazów określające związek prędkości efuzji z gęstością. Podane zostało w 1829 r. przez Thomasa Grahama. Zgodnie z tym prawem:

Ciśnienie – wielkość skalarna określona jako wartość siły działającej prostopadle do powierzchni podzielona przez powierzchnię na jaką ona działa, co przedstawia zależność:Thomas Graham (ur. 21 grudnia 1805, zm. 16 września 1869) – szkocki fizyk, w 1829 sformułował prawo dyfuzji gazów zwane prawem Grahama.
„Szybkość efuzji gazów jest odwrotnie proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego z ich gęstości”.

W postaci matematycznej można je przedstawić jako:

gdzie: – szybkość efuzji gazu, – gęstość gazu.

W przypadku porównywania dwóch gazów (w tej samej temperaturze i pod tym samym ciśnieniem):

gdzie „1” i „2” są indeksami oznaczającymi oba gazy.

Uzasadnienie słuszności tego prawa można przeprowadzić korzystając z rozkładu Maxwella-Boltzmanna.

W późniejszym czasie została podana inna wersja tego prawa zwana prawem Bunsena-Grahama.





Reklama