Maszyna drukarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Prasa drukarska)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niemiecka maszyna drukarska z 1811
Sześciocylindrowa maszyna drukarska skonstruowana przez Richarda Hoe z 1864

Maszyna drukarska - podstawowe urządzenie przemysłu poligraficznego, służące do wykonywania druku na skalę przemysłową. Urządzenia mające ten sam cel w zależności od budowy, sposobów składania czcionek i drukowania ich lub wydruku na danym podłożu, mogą się całkowicie różnić od siebie - stąd też znanych jest obecnie wiele ich rodzajów. Pierwszą maszyną drukarską była prasa drukarska, wynaleziona ok. roku 600 n.e. w Chinach. W Europie druk pojawił się dopiero w latach 40. XV wieku n.e. za sprawą Gutenberga.

Druk sitowy, sitodruk, serigrafia – technika druku, w której formą drukową jest szablon nałożony na drobną siatkę tkaną, metalową lub wykonaną z włókien syntetycznych. Wykonanie odbitki polega na przetłaczaniu farby przez matrycę.Maszyna arkuszowa – maszyna drukarska, w której podłoże drukowe jest podawane na maszynę ze stosu arkuszy o określonych wymiarach.

Maszyny drukarskie można dzielić np.:

  • ze względu na kształt formy drukowej:
  • maszyna płaska
  • maszyna rotacyjna
  • ze względu na postać podłoża:
  • maszyna arkuszowa
  • maszyna zwojowa (pot. maszyna rolowa)
  • ze względu na technikę druku:
  • maszyny rotograwiurowe
  • maszyny tampondrukowe
  • maszyny offsetowe
  • maszyny światłodrukowe
  • maszyny fleksograficzne
  • maszyny typograficzne
  • maszyny typooffsetowe
  • maszyny sitodrukowe
  • maszyny do druku cyfrowego
  • Główne elementy budowy maszyny drukującej offsetowej arkuszowej:

    Światłodruk (fototypia, collotypia, albertotypia) — technika druku płaskiego nie wykorzystująca rastra. Forma światłodrukowa wykonana jest z żelatyny. Żelatynę uczuloną dwuchromianem potasu wylewano na taflę szkła lustrzanego lub płytę metalową. Tak przygotowaną formę drukową naświetlano przez negatyw lampami łukowymi lub światłem słonecznym. Była ona bardzo delikatna i nietrwała. Jako jedyna z technik, światłodruk nie posiada rastra, dlatego wydruk jest bardzo realistyczny.Offset, druk offsetowy – przemysłowa odmiana druku płaskiego, w której obraz przenoszony jest z płaskiej formy drukowej na podłoże drukowe (np. papier) za pośrednictwem cylindra pośredniego pokrytego obciągiem. Offset jest obecnie jedną z najczęściej stosowanych technik druku.
    1. Samonakładak i mechanizm stołu spływowego
    2. Korpus i napęd maszyny
    3. Zespół prowadzenia arkuszy, w tym:
      1. mechanizm przekazujący arkusze ze stołu spływowego
      2. mechanizm łapek
      3. mechanizm przenoszący i odwracający arkusz
      4. mechanizm odbierający (wykładak)
    4. Zespół drukujący, w tym:
      1. cylinder formowy
      2. cylinder pośredni
      3. cylinder dociskowy
    5. Zespoły farbowy i nawilżający
    6. Zespół myjący (czyszczący)




    Warto wiedzieć że... beta

    Typooffset – technika druku wypukłego, zwana też suchym offsetem stanowiąca połączenie techniki typograficznej z racji na wypukłą formę typograficzną i offsetowej z racji na gumę offsetową: farba z formy drukowej nie jest przenoszona bezpośrednio na podłoże drukowe jak w typografii, ale na gumę i dopiero z gumy na podłoże (jak w offsecie). Typooffsetem wykonuje się jedno- lub wielobarwne druki.
    Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.
    Druk – wielokrotne odbicie obrazu z formy drukowej na podłoże drukowe (np. na papier). Potocznie nazywana drukiem jest również każda kopia, czyli odbitka drukowa.
    Maszyna zwojowa (potocz. maszyna rolowa) – maszyna drukarska, w której podłoże drukowe jest podawane na maszynę z sukcesywnie rozwijanego zwoju (roli) papieru, lub węższej odmiany zwoju czyli bobiny.
    Forma drukowa – element urządzenia drukującego, przyjmujący farbę drukową (lub inną nadrukowywaną substancję, np. lakier, klej) w miejscach obrazu drukowego w celu przekazania tej farby dalej, na podłoże drukowe. Forma drukowa jest pierwszym miejscem w urządzeniu drukującym, w którym farba drukowa przyjmuje kształt przyszłego druku. Jej powierzchnia stanowi układ fragmentów przyjmujących i nieprzyjmujących farbę, czyli inaczej mówiąc jest układem fragmentów drukujących i niedrukujących. W zależności od techniki druku, formy drukowe dzieli się na wklęsłe, płaskie i wypukłe. W formie wklęsłodrukowej miejscami drukującymi są wytrawione zagłębienia w powierzchni formy, w których zbiera się farba, zaś w formie wypukłej (typograficznej) to właśnie płaszczyzny drukujące stanowią powierzchnię formy. Formy płaskie mają fragmenty drukujące i niedrukujące umieszczone praktycznie na tej samej wysokości i wspólnie stanowią powierzchnię formy drukowej, a różnią się między sobą modyfikacją powierzchni dającą im własność przyjmowania bądź nieprzyjmowania farby.
    Czcionka (staropolskie nazwy: krotło, cćonka, trzcionka) – rodzaj nośnika pojedynczych znaków pisma drukarskiego, podstawowy materiał zecerski używany w technice druku wypukłego. Współcześnie czcionka drukarska została wyparta przez czcionkę komputerową, która jest obrazem pojedynczego znaku (glifu) zakodowanym w postaci bitmapowej lub wektorowej.
    Fleksografia (fleksodruk) – (flekso /gr/ giętki) technika druku wypukłego elastycznymi formami drukowymi i ciekłymi farbami szybko schnącymi.

    Reklama