• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pracowniczy program emerytalny

    Przeczytaj także...
    Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych – zakład ubezpieczeń, który ubezpiecza swoich członków na zasadzie wzajemności.Komisja Nadzoru Finansowego, KNF – centralny organ administracji państwowej sprawujący nadzór nad rynkiem finansowym w Polsce. Powołany na mocy ustawy z dnia 21 lipca 2006 o nadzorze nad rynkiem finansowym. Nadzór nad działalnością Komisji sprawuje Prezes Rady Ministrów.
    Indywidualne konto emerytalne (IKE) - dobrowolna forma polskiego ubezpieczenia społecznego stanowiąca tzw. trzeci filar emerytalny.

    Pracowniczy program emerytalny (PPE) – zbiór umów tworzących dodatkową dobrowolną formę oszczędności emerytalnych (tzw. III filar zreformowanego w latach 1997–1999 systemu emerytalnego w Polsce). W ramach pracowniczego programu emerytalnego pracodawca odprowadza składki podstawowe za swoich pracowników – uczestników PPE wysokości nie wyższej niż 7% wynagrodzenia uczestnika. Program może dopuszczać też odprowadzanie składek dodatkowych przez pracowników. Składka podstawowa odprowadzana przez pracodawcę zwolniona jest z obciążenia składkami na ubezpieczenia społeczne. Zyski z inwestycji w ramach PPE i wypłata środków z PPE zwolnione są z podatku dochodowego od osób fizycznych. Środkami w ramach PPE zarządza wybrana instytucja finansowa. PPE ma zawsze formę programu o zdefiniowanej składce.

    Narodowy Bank Polski (NBP) – polski bank centralny z siedzibą w Warszawie. Podstawowym celem działalności NBP jest utrzymanie stabilnego poziomu cen, przy jednoczesnym wspieraniu polityki gospodarczej Rządu, o ile nie ogranicza to podstawowego celu NBP.Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych (KNUiFE) - centralny organ administracji rządowej działający od 1 kwietnia 2002 r. do 18 września 2006 r. Utworzony na mocy ustawy z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2002 r. Nr 25, poz. 253 z późn. zm.) w miejsce Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi i Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń. Ustawa z dnia 22 maja 2003 o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz o Rzeczniku Ubezpieczonych przeniosła na KNUiFE także dotychczasowe kompetencje Ministra Finansów, jako organu licencyjnego dla zakładów ubezpieczeń. Na mocy ustawy z dnia 21 lipca 2006 o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2006 r. Nr 157, poz. 1119) kompetencje KNUiFE przejęła Komisja Nadzoru Finansowego.

    Pracownicze programy emerytalne podlegają wpisowi do rejestru prowadzonego przez organ nadzoru emerytalnego: 1999–2002 – Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, 2002–2006 – Komisję Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, od 2006 – Komisję Nadzoru Finansowego.

    Pierwotnie PPE uregulowane były w ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 o pracowniczych programach emerytalnych, obecnie w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 o pracowniczych programach emerytalnych. Ustawa z 1997 przewidywała 4 formy PPE: pracowniczy fundusz emerytalny, z funduszem inwestycyjnym, z zakładem ubezpieczeń na życie lub towarzystwem ubezpieczeń wzajemnych na życie. Ustawa z 2004 w obecnie obowiązującym brzmieniu przewiduje PPE w formie: pracowniczego funduszu emerytalnego z funduszem inwestycyjnym, ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym w zakładzie ubezpieczeń na życie lub w towarzystwie ubezpieczeń wzajemnych na życie lub zarządzania zagranicznego. PPE może być zorganizowany w jednym zakładzie pracy lub jako międzyzakładowy. U jednego pracodawcy co do zasady może działać tylko jedno PPE. O wyborze formy PPE przesądza umowa między pracodawcą a reprezentacją pracowników. Po jej zawarciu pracodawca zawiera umowę z instytucją finansową lub tworzy pracownicze towarzystwo emerytalne. Pracownik przystępuje do PPE na podstawie swojej deklaracji składanej pracodawcy, również wszelkie oświadczenia woli kierowane do instytucji finansowej zarządzającej środkami w ramach PPE składane są za pośrednictwem pracodawcy.

    Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi – wyspecjalizowany organ nadzoru nad funduszami emerytalnymi i pracowniczymi programami emerytalnymi utworzony na podstawie ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, jako element reformy emerytalnej, działający w latach 1998–2002. W 2002 zlikwidowany wraz z Państwowym Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i zastąpiony Komisją Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych. Prezesem UNFE był Cezary Mech, a wiceprezesem Paweł Pelc. W 1998–1999 UNFE wydał 21 zezwoleń na utworzenie powszechnych towarzystw emerytalnych i otwartych funduszy emerytalnych. Opracował m.in. 3 raporty dotyczące nadzorowanego rynku: Bezpieczeństwo dzięki konkurencji (2000), Bezpieczeństwo dzięki zapobiegliwości (2001) i Bezpieczeństwo dzięki emeryturze (2002).Nadzór emerytalny – część nadzoru nad rynkiem finansowym w Polsce dotycząca nadzoru nad rynkiem emerytalnym (otwarte fundusze emerytalne i powszechne towarzystwa emerytalne, pracownicze programy emerytalne, indywidualne konta emerytalne i banki depozytariusze) wprowadzona w Polsce w związku z reformą emerytalną lat 1997-1999. Pierwotnie nadzór emerytalny sprawowany był na podstawie ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych i ustawy o pracowniczych programach emerytalnych z 1997 przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi. W latach 2002-2006 nadzór emerytalny sprawowała Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, a od 2006 Komisja Nadzoru Finansowego.

    Wypłata z PPE może nastąpić na wniosek uczestnika po ukończeniu przez niego 60 lat, lub 55 lat po przedstawieniu przez niego decyzji o przyznaniu mu emerytury, bez wniosku – po ukończeniu przez uczestnika 70 lat, po śmierci uczestnika – na wniosek osoby uprawnionej. Wypłata transferowa może być dokonana do innego PPE lub na indywidualne konto emerytalne.

    Fundusz inwestycyjny – forma wspólnego inwestowania polegająca na zbiorowym lokowaniu środków pieniężnych (w bardziej skomplikowanych rozwiązaniach możliwe są wpłaty w postaci np. papierów wartościowych) wpłaconych przez uczestników funduszu. Uczestnikami mogą być zarówno osoby indywidualne (osoby fizyczne), jak i osoby prawne (np. przedsiębiorstwa, miasta, gminy, związki wyznaniowe) oraz podmioty nie posiadające osobowości prawnej.Zakład ubezpieczeń (towarzystwo ubezpieczeniowe, ubezpieczyciel) – przedsiębiorstwo prowadzące działalność gospodarczą za zezwoleniem w zakresie ubezpieczeń osobowych, majątkowych reasekuracji na podstawie umowy, które zobowiązuje się do świadczenia w razie wystąpienia skutków zdarzeń losowych.

    Według danych Komisji Nadzoru Finansowego na koniec I kwartału 2012 zarejestrowanych było 1117 PPE. W instytucjach publicznych zarejestrowano PPE w Narodowym Banku Polskim.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 o pracowniczych programach emerytalnych (obecnie nieobowiązująca)
  • Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 o pracowniczych programach emerytalnych
  • Bezpieczeństwo dzięki zapobiegliwości (Raport UNFE z 2001)
  • Rejestr Pracowniczych Programów Emerytalnych [dostęp 2 kwietnia 2012]
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • http://www.knf.gov.pl/dla_rynku/Rejestry_i_Ewidencje/index.html [dostęp 2 kwietnia 2012]
  • http://www.knf.gov.pl/Images/KNF_PPE_tcm75-29971.pdf [dostęp 2 kwietnia 2012]
  • http://www.knf.gov.pl/Images/bezpieczenstwo_dzieki_zapobiegliwosci_tcm75-4926.pdf [dostęp 2 kwietnia 2012]
  • http://www.knf.gov.pl/Images/broszura_jak_utworzyc_ppe_27_09_07_tcm75-4942.pdf [dostęp 2 kwietnia 2012]
  • http://www.knf.gov.pl/Images/Poradnik_uczestnika_ppe_tcm75-9560.pdf [dostęp 2 kwietnia 2012]
  • http://www.knf.gov.pl/Images/PPE_2010k_tcm75-26446.pdf [dostęp 2 kwietnia 2012]




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.697 sek.