Powlekanie fluidyzacyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Powlekanie fluidyzacyjne

Tworzywa sztuczne – materiały składające się z polimerów syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i niewystępujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów naturalnych oraz dodatków modyfikujących takich jak np. napełniacze proszkowe lub włókniste, stabilizatory termiczne, stabilizatory promieniowania UV, uniepalniacze, środki antystatyczne, środki spieniające, barwniki itp. Termin „tworzywa sztuczne” funkcjonuje obok niepoprawnych często stosowanych żargonowych określeń takich jak np. plastik. Najbardziej poprawnym terminem obejmującym wszystkie materiały zawierające jako główny składnik polimer, bez rozróżniania, czy jest on pochodzenia sztucznego czy naturalnego, jest określenie „tworzywa polimerowe”.Fluidyzator to aparat do prowadzenia fluidyzacji. Schemat konstrukcji fluidyzatora przedstawiono na rysunku. Składa się z naczynia z podwójnym dnem: stałym i porowatym, przez które jest tłoczony gaz (z butli, z sieci lub dmuchawy). Naczynie napełnia się drobnymi cząstkami (proszkiem) ciała stałego poddawanego obróbce lub będącego materiałem w procesie technologicznym. Przepływ gazu regulowany jest za pomocą zaworu redukcyjnego. Przy ciśnieniu gazu przewyższającym parcie warstwy proszku następuje "upłynnienie" proszku - powstaje tzw. złoże fluidalne.
  • Fluidyzacyjne nanoszenie powłoki z tworzywa odbywa się w fluidyzatorze. Polega na wytworzeniu złoża fluidalnego ze sproszkowanego tworzywa i wprowadzeniu do niego przedmiotu nagrzanego powyżej temperatury topnienia tworzywa. Cząstki tworzywa topnieją stykając się z nagrzanym przedmiotem i tworzą na nim powłokę związaną adhezyjnie. Po wyjęciu z fluidyzatora przedmiot powtórnie nagrzewa się do temperatury topnienia tworzywa w celu wytworzenia jednorodnej powłoki.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • spin-coater




  • Reklama