Posiew moczu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mocz w pojemniku na badanie bakteriologiczne

Posiew moczu, badanie bakteriologiczne moczu – badanie polegające na posianiu na odpowiedniej pożywce próbki moczu i następnie hodowli celem identyfikacji bakterii i określeniu jej lekowrażliwości, czyli wykonaniu tak zwanego antybiogramu.

Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.Antybiogram – profil wrażliwości danego mikroorganizmu na działanie środków przeciwdrobnoustrojowych (np. danej bakterii chorobotwórczej na antybiotyki). Taka podatność różni się w zależności od szpitala, regionu i kraju. Antybiogramy pomagają decydować, które antybiotyki zastosować w leczeniu podejrzanych infekcji.

Badanie jest wykonywane celem wykrycia bakteriomoczu, który świadczy o istnieniu zakażenia układu moczowego a istnienie tak zwanego znamiennego bakteriomoczu (znamiennej bakteriurii) świadczy o konieczności leczenia.

Technika oddania moczu do badania[ | edytuj kod]

Mocz należy bezwzględnie oddać do sterylnego pojemnika na mocz, który zostanie otwarty bezpośrednio przed oddaniem moczu. Oddanie moczu musi być poprzedzone dokładnym umyciem okolicy narządów płciowych. Do badania oddaje się pierwszy mocz po odpoczynku nocnym (jednak nie jest to warunek konieczny) z tak zwanego środkowego strumienia moczu, czyli pierwszą porcję moczu należy oddać do muszli klozetowej, następną porcję oddaje się (około 10 – 20 mililitrów) do pojemnika. Pozostałą część moczu również oddaje się do muszli klozetowej. Ze względu na konieczność zachowania czystości mikrobiologicznej, zakupiony pojemnik na mocz musi być sterylny, a w czasie jego otwierania i zamykania nie wolno dotykać ścian wewnętrznych pojemnika lub nakrętki. Pojemnik należy następnie zamknąć i w ciągu 2 godzin dostarczyć do laboratorium bakteriologicznego. W przypadku, gdy nie jest to możliwe, pojemnik można przechowywać do kilkunastu godzin w temperaturze 4 °C.

Sterylizacja, wyjaławianie – jednostkowy proces technologiczny polegający na zniszczeniu wszystkich, zarówno wegetatywnych, jak i przetrwalnikowych i zarodnikowych form mikroorganizmów. Sterylizacji można dokonać mechanicznie, fizycznie, bądź chemicznie, najczęściej używa się metod fizycznych. Prawidłowo wysterylizowany materiał jest jałowy – nie zawiera żadnych żywych drobnoustrojów (także wirusów) oraz ich form przetrwalnikowych.Mikcja (łac. mictio) – medyczne określenie aktu oddawania moczu, polegające na świadomym (kontrola kory mózgu) wydaleniu zebranego w pęcherzu moczowym moczu przez cewkę moczową na zewnątrz.

Oddzielnym problemem jest pobranie moczu do badania bakteriologicznego u osób, które nie kontrolują odruchu oddawania moczu (małe dzieci i osoby nieprzytomne). U dzieci proponowany jest następujący sposób postępowania: po umyciu skóry okolicy krocza i narządów płciowych należy wziąć dziecko na ręce i przytrzymać nogi w odwiedzeniu. Oczekiwanie na mikcję jest najkrótsze po porannym posiłku. Również obowiązuje pobranie środkowego strumienia moczu. Pobieranie moczu do woreczka daje zwykle wyniki nieprawdziwe, wykazujące bakteriomocz i naraża dziecko na niepotrzebną antybiotykoterapię. Innymi możliwościami uzyskania moczu do badania u dzieci, ale także u osób nieprzytomnych, to cewnikowanie pęcherza moczowego lub nadłonowe nakłucie pęcherza moczowego.

Zakażenie układu moczowego (ZUM, łac. infectio tractus urinarii, ang. urinary tract infections, UTI) – zakażenie bakteryjne dowolnego odcinka układu moczowego.

Interpretacja badania:

  • bakteriomocz
  • Przypisy[ | edytuj kod]





    Reklama