Imperium portugalskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flaga Imperium Portugalskiego.png
Anachroniczna mapa Imperium Portugalskiego (1415–1999).

Portugalia była pierwszym na świecie państwem prowadzącym politykę kolonialną (od 1415). Wraz z zakończeniem rekonkwisty w prowincjach Algarve i Alentejo, kraj ten kontynuował ekspansję chrześcijaństwa poprzez eksplorację wybrzeży Afryki. W połowie XVI wieku to niewielkie królestwo było liderem globalnego handlu.

Dom Francisco de Almeida (ur. ok. 1450, zm. 1 marca 1510) − portugalski żeglarz, admirał, pierwszy wicekról portugalskich Indii.Madera (port. Vinho da Madeira) – wzmacniane wino portugalskie (od 17 do 22% alkoholu etylowego), słodkie lub wytrawne (od 0 do 150 g cukru na litr), produkowane na atlantyckiej wyspie Madera.

Początki[ | edytuj kod]

Ustanowienie pokoju z Kastylią w 1411 rozpoczęło długi okres wyjątkowo korzystnej sytuacji międzynarodowej. Południową część Półwyspu Iberyjskiego wciąż zajmował Emirat Grenady, skutecznie blokujący zapędy kolonialne najgroźniejszego konkurenta Portugalii. Ekspansję terytorialną kraju zapoczątkowało zdobycie Ceuty w 1415 i odkrycie bezludnych wysp Madery (1418) i Azorów (1432). Przyczyną takiej polityki był między innymi wysoki przyrost naturalny i brak alternatywnych możliwości rozwoju. Założona około 1416 roku we wsi Sagres Szkoła Morska Henryka Żeglarza to pierwsza tego typu placówka na świecie, która przyciągnęła wybitnych uczonych z prestiżowych studia generalia. Pobliski Przylądek św. Wincentego był wówczas uważany za koniec znanego Europejczykom świata. Wyprawy, finansowane w dużej mierze z kasy Zakonu Rycerzy Chrystusa (którego Henryk był wielkim mistrzem), miały na celu eksplorację zachodnich wybrzeży dzisiejszego Maroka i Mauretanii. Liczono na pokaźne zyski z handlu niewolnikami, kością słoniową i pieprzem. W tym samym czasie Madera i Azory, jako posiadłości portugalskie, zostały zaludnione skazańcami, którzy zapoczątkowali tam uprawę roli.

Studium generale – nazwa nadawana w średniowieczu niektórym szkołom o międzynarodowej randze. Ze szkół tych wykształcił się średniowieczny uniwersytet.Pałac w Mafrze (port. Palácio Nacional de Mafra) - monumentalny zespół pałacowo-klasztorny z kościołem w Mafrze w Portugalii. Zbudowany w latach 1717-1730 w stylu baroku i klasycyzmu włoskiego z rozkazu króla Jana V. Miał być wotum za urodzenie następcy tronu przez jego żonę, królową Marię Annę z Habsburgów.


Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Traktat z Tordesillas – umowa między Portugalią i Hiszpanią podpisana na zamku w Tordesillas 7 czerwca 1494 roku. Oba królestwa podzieliły w nim między siebie tereny w basenie Oceanu Atlantyckiego odkryte w wyniku wielkich odkryć geograficznych. Linia graniczna między strefami wpływów dwu mocarstw miała przebiegać na 370 lig na zachód od Wysp Zielonego Przylądka. Traktat został poprzedzony kilkoma bullami papieskimi.
Ilha Verde (dosł. z portugalskiego: "Zielona Wyspa"; chiń. trad.: 青洲; pinyin: Qīng Zhōu) – północno-zachodnia część półwyspu Makau, położona przy Porcie Wewnętrznym (Porto Interior), w dzielnicy Freguesia de Nossa Senhora de Fátima; dawniej oddzielna wyspa. W 1890 roku Portugalczycy połączyli wyspę z półwyspem Makau poprzez groblę, a następnie, w wyniku osuszenia lądu przyłączyli ją do półwyspu. W krajobrazie Ilha Verde dominuje zbudowane z granitów i porośnięte drzewami wzniesienie Colina da Ilha Verde, które osiąga wysokość 57 m n.p.m.
Ouidah (Whydah) – miasto, port na terytorium Beninu, nad Zatoką Gwinejską, 40 km od Cotonou. 91 688 mieszkańców.
Pagalu (hisz. Annobón) - wyspa wulkaniczna, położona w Zatoce Gwinejskiej na południe od Wyspy Świętego Tomasza. Wchodzi w skład Gwinei Równikowej, stanowiąc jedną z jej prowincji o nazwie Pagalu (w 2001 roku liczyła 5008 mieszkańców). Wyspa składa się też z jednego dystryktu o tej samej nazwie.
Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.
Okupacja wojenna (łac. occupatio bellica) – czasowe zajęcie przez siły zbrojne państwa prowadzącego wojnę całości lub części terytorium państwa nieprzyjacielskiego i wprowadzenie tam swojej władzy.
Twierdza, forteca – ufortyfikowane miasto, gród, klasztor. Czasem jest to samodzielna budowla o charakterze obronnym. Twierdze były budowane od starożytności do czasów II wojny światowej, na stałe przebywała w nich załoga. Określenie twierdza stosowane jest także w odniesieniu do więzienia, które znajdowało się na terenie twierdzy.

Reklama