Polski Instytut Historyczny w Rzymie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polski Instytut Historyczny w Rzymie – instytucja naukowa istniejąca w Rzymie w latach 1945-2003.

Walerian Meysztowicz (ur. 24 czerwca 1893 w Pojościu k. Poniewieża, zm. 24 maja 1982 w Rzymie) – polski ksiądz i teolog katolicki, mediewista.Antemurale - periodyk wydawany w latach 1954-1985 przez Polski Instytut Historyczny w Rzymie. Kluczową rolę w jego powstaniu miał ksiądz Walerian Meysztowicz. W skład rady pisma wchodzili: Maria Danilewicz-Zielińska, Karolina Lanckorońska, Henryk Paszkiewicz. W czasopismie ukazywały sie rozprawy autorów polskich (rzadziej obcych) w języku angielskim, francuskim, włoskim oraz po łacinie. Wydawano też teksty źródłowe. Tematyka głównie mediewistyczna.

Historia i działalność[ | edytuj kod]

Polski Instytut Historyczny w Rzymie powołany został 10 listopada 1945 roku (zatwierdzony przez władze włoskie w marcu 1946) z inicjatywy ks.Waleriana Meysztowicza. Wśród założycieli byli też: Karolina Lanckorońska, Henryk Paszkiewicz, Oskar Halecki. Oddział PIH istniał również przez wiele lat w Anglii. Celem instytutu było podkreślanie polskiego wkładu do cywilizacji zachodniej. Do 1977 roku siedziba PIH znajdowała się przy Via degli Scipioni 284 w Rzymie a następnie przy Via Virginio Orsini 19/9.

Polish American Historical Association – stowarzyszenie naukowe historyków poświęcone badaniu polskiej historii i kultury w USA. Pierwotnie było częścią Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce. PIN stał się wkrótce niezależną organizacją. W dniu 11 września 1942, historyk Oskar Halecki zaproponował oddzielenie obu instytucji. Pierwszym prezesem stowarzyszenia został Mieczysław Haiman. Od 1944 roku Polish American Historical Association publikuje czasopismo "Polish American Studies".Zeszyty Historyczne – kwartalnik (do 1973 półrocznik) emigracyjny wydawany w latach 1962- 2010 przez Instytut Literacki w Paryżu, (od 2003 redagowany przez warszawskie Towarzystwo Opieki nad Archiwum Instytutu Literackiego w Paryżu). Publikował dokumenty, relacje, pamiętniki, wspomnienia i opracowania poświęcone najnowszej historii Polski. Z uwagi na to, że było wydawane na emigracji, a co za tym idzie - pozbawione ingerencji cenzury, pismo stanowiło wolne forum dyskusji i prezentacji naukowej. Skupiało wielu wybitnych badaczy i publicystów emigracyjnych (m.in. Piotr S. Wandycz, Józef Garliński, Zbigniew S. Siemaszko, Tadeusz Wyrwa) i krajowych (m.in. Grzegorz Mazur, Andrzej Friszke, Andrzej Paczkowski, Aleksandra Ziółkowska-Boehm).

Instytut wydawał dwie serie źródłowe:

  • "Elementa ad Fontium Editiones" (1960-1992 - 76 tomów)
  • "Acta Nuntiaturae Polonae", redaktor Henryk Damian Wojtyska (w latach 1985-1994 był wiceprzewodniczącym Polskiego Instytutu Historycznego).
  • W latach 1954-1985 Polski Instytut Historyczny w Rzymie wydawał czasopismo "Antemurale".

    Po śmierci Karoliny Lanckorońskiej Instytut w 2003 został zlikwidowany, a jego zbiory biblioteczne i archiwalne przekazane do Biblioteki PAU w Krakowie.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Rafał Stobiecki, Klio na wygnaniu. Z dziejów polskiej historiografii na uchodźstwie w Wielkiej Brytanii po 1945 r., Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2005, s. 100-103.
  • Henryk Damian Wojtyska, Polski Instytut Historyczny w Rzymie (dawne i nowe inicjatywy badawcze i edytorskie), "Informationes" nr 4 (1991), s. 15-38, s. 206.
  • Karolina Lanckorońska, Polski Instytut Historyczny w Rzymie, "Rocznik PAU" (1992/1993), s. 235-240.
  • Jerzy Wyrozumski, Karoliny Lanckorońskiej wkład do badań nad historią Polski, "Prace Komisji Historii Nauki" 6 (2004), s. 67-77.
  • Baltazar Szczucki (pseudonim), Trzydzieści lat w służbie nauki polskiej. Działalność wydawnicza Polskiego Instytutu Historycznego w Rzymie, "Zeszyty Historyczne" 1976, z. 38, s. 156-168.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Polish American Historical Association
  • Polskie Towarzystwo Historyczne w Wielkiej Brytanii
  • Jerzy Lesław Wyrozumski (ur. 7 marca 1930 w Trembowli) – historyk, profesor nauk humanistycznych, specjalizujący się w dziejach średniowiecza, były pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prezes Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, sekretarz generalny Polskiej Akademii Umiejętności, członek zarządu Kasy im. Józefa Mianowskiego – Fundacji Popierania Nauki. Członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Polska Akademia Umiejętności (w skrócie PAU, do 1919 pod nazwą Akademia Umiejętności, w skrócie AU) – instytucja naukowa mająca status stowarzyszenia, korporacja uczonych skupiająca elitę kadry naukowej.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Organizacja (od gr. organon, łac. organum – wyspecjalizowana część pełniąca jakąś funkcję w całości) – wieloznaczne i interdyscyplinarne pojęcie z zakresu nauk o zarządzaniu, socjologii, psychologii.
    Rafał Mieczysław Stobiecki (ur. 11 marca 1962 w Łodzi) – polski historyk, prof. dr hab. nauk historycznych, wykładowca Uniwersytetu Łódzkiego.
    Henryk Paszkiewicz (ur. 10 marca 1897 w Łodzi, zm. 8 grudnia 1979 w Londynie) – polski historyk, mediewista, analityk najstarszych źródeł ruskich.
    Elementa ad Fontium Eiditiones - seria źródeł dotyczących Polski i Rzeczypospolitej okresu średniowiecza i czasów nowożytnych przechowywanych w archiwach watykańskich, włoskich, hiszpańskich, angielskich, niemieckich i duńskich. Ukazywała się w Rzymie w latach 1960-1992. Wydawcą był Polski Instytut Historyczny w Rzymie. 25 tomów opracowała Karolina Lanckorońska.
    Henryk Damian Wojtyska (ur. 13 maja 1933 w Regiminie k. Ciechanowa, zm. 24 marca 2009 w Łodzi) – historyk, teolog, ksiądz, pasjonista.

    Reklama