Politiofen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Politiofen (poli(2,5-tienylen), skrót: PT, PTh, PTs lub PTP, z ang. polythiophene) – związek organiczny, polimer przewodzący, składający się z łańcucha cząsteczek tiofenu, wykorzystywany w budowie wyświetlaczy OLED. Po przyłożeniu napięcia emituje światło czerwone. Politiofen też kurczy się bądź rozciąga pod wpływem prądu elektrycznego, a w temperaturze -235 °C staje się nadprzewodnikiem.

Polifenylenowinylen (poli(p-fenylenowinylen), PPV, PPVE, z ang. polyphenylene vinylene, polyphenylvinylene, poly(1,4-phenylene vinylene) lub Poly(p-phenylene vinylene)) - polimer wykorzystywany w budowie wyświetlaczy OLED. Po przyłożeniu napięcia emituje światło zielone lub żółtozielone, właściwość tę zaobserwowano po raz pierwszy w 1989 roku w Laboratorium Cavendisha Uniwersytetu Cambrigde. Pracując w grupie badawczej profesora Richarda Frienda, Jeremy Burroughes odkrył, że diody OLED można wyprodukować używając polimerów o układach sprzężonych (polimerów przewodzących).Tiofen, tiofuran – organiczny związek chemiczny z grupy heterocyklicznych związków aromatycznych. Zawiera jeden heteroatom – siarkę. Jest to bezbarwna ruchliwa ciecz, nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w alkoholu i eterze. Pod względem własności fizycznych zbliżony jest do benzenu. Występuje w smole pogazowej we frakcji benzenowej.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • polifenylenowinylen
  • polifluoren
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Polimery elektroprzewodzące materiały XXI wieku – przegląd, synteza i zastosowanie (pol.)




  • Reklama