Polidor (syn Kadmosa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polidor (Polidoros, Polydoros; stgr. Πολύδωρος Polýdōros, łac. Polydorus) – w mitologii greckiej królewicz tebański.

Kadmos (gr. Κάδμος Kádmos, łac. Cadmus) – w mitologii greckiej syn Agenora, króla Tyru, brat Europy, mąż Harmonii.Język grecki klasyczny, greka klasyczna – stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.

Uchodził za syna Kadmosa i Harmonii, a także za brata Semele, Agaue (Agawe), Autonoe, Ino. Był mężem Nykteis, ojcem kulawego Labdakosa, dziadkiem Lajosa i pradziadkiem Edypa.

Zginął na polowaniu w chwili, gdy jego ojciec zabrał z pieczary smoka naszyjnik, zwany później naszyjnikiem Harmonii.

Imieniem królewicza została nazwana jedna z planetoid – (4708) Polydoros.

Harmonia (gr. Ἁρμονία Harmonía, łac. Concordia) – grecka personifikacja ładu i symetrii. W dobie hellenizmu również: porządku, zgody i łączności. Jako bóstwo patronowała prawdziwej miłości.(4708) Polydoros (1988 RT) – planetoida z grupy trojańczyków okrążająca Słońce w ciągu 12,16 lat w średniej odległości 5,29 j.a. Odkryta 11 września 1988 roku.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Polidor – imię męskie
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 295. ISBN 83-04-04673-3.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Polydorus (ang.). mythindex, 2007. [dostęp 2017-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-07)].
    Edyp (gr. Οἰδίπους Oidipous – według tradycyjnej etymologii "o obrzękłych kostkach u nóg", od οἰδέω oideo "nabrzmiewać, puchnąć" i πούς pus "stopa") – w mitologii greckiej syn Lajosa i Jokasty.Pierre Grimal (ur. 21 października 1912 w Paryżu, zm. 11 listopada 1996 w Paryżu) – francuski historyk specjalizujący się z historii starożytnego Rzymu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Semele (także Tyone, gr. Σεμέλη Semélē, łac Semele, gr. Θυώνη Thyṓnē, łac. Thyone) – w mitologii greckiej królewna tebańska, bogini.
    Teby (Θῆβαι, Thívai, Thebaj lub Thive) – w starożytności główne miasto i centrum polityczne Beocji, w środkowej Grecji. Obecnie miasto zamieszkane przez 17-18 tys. ludzi.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama