Poliglikolid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Poli(kwas glikolowy))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Poliglikolid (poli(kwas glikolowy), PGA) – polimer biodegradowalny, najprostszy poliester alifatyczny.

Dimeryzacja – reakcja chemiczna (rodzaj polimeryzacji), w której dwa monomery łączą się w dimer (często w obecności katalizatora). Przykładem tej reakcji może być kondensacja trimetylosilanolu:Monomery – cząsteczki tego samego lub kilku różnych związków chemicznych o stosunkowo niedużej masie cząsteczkowej, z których w wyniku reakcji polimeryzacji, mogą powstawać różnej długości polimery. Fragmenty monomerów w strukturze polimeru noszą nazwę merów.

Zastosowany został po raz pierwszy w 1960 roku do wyrobu syntetycznych resorbowalnych nici chirurgicznych, znanych pod nazwą handlową Dexon. Monomer – glikolid – otrzymuje się w procesie dimeryzacji kwasu glikolowego:

Synteza PGA

Polimeryzacja z otwarciem pierścienia prowadzi do wielkocząsteczkowego polimeru zawierającego od 1% do 3% nieprzereagowanego monomeru. PGA jest materiałem wysokokrystalicznym (o stopniu krystaliczności od 45% do 55%), o temperaturze mięknienia 220–225 °C i zeszklenia równej 35–40 °C. Ze względu na duży udział fazy krystalicznej jest on nierozpuszczalny w większości rozpuszczalników organicznych, z wyjątkiem perfluorowanych alkoholi. Wykonane z niego włókna wykazują w formie oplotu dużą wytrzymałość. Szwy chirurgiczne z PGA tracą 50% wytrzymałości po 2 tygodniach i są całkowicie zresorbowane po 4–6 miesiącach. W celu zmniejszenia sztywności włókna glikolid poddaje się kopolimeryzacji z innymi monomerami.

Temperatura mięknięcia – temperatura przy której materiał zaczyna zmieniać się z ciała stałego w masę plastyczną.Ciało krystaliczne – ciało stałe, w którym cząsteczki (kryształy molekularne), atomy (kryształy kowalencyjne) lub jony (kryształy jonowe) są ułożone w uporządkowany schemat powtarzający się we wszystkich trzech wymiarach przestrzennych. W objętości ciała cząsteczki zajmują ściśle określone miejsca, zwane węzłami sieci krystalicznej, i mogą jedynie drgać wokół tych położeń.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • J. Middleton, A. Tipton: Synthetic biodegradable polymers as medical devices. Medical Plastics and Biomaterials Magazine, 1998.




  • Warto wiedzieć że... beta

    Temperatura zeszklenia, zwana również "temperaturą witryfikacji, Tg (oznaczenie umowne) - temperatura, w której następuje przejście ze stanu ciekłego lub plastycznego do szklistego na skutek nagłego wzrostu lepkości cieczy.
    Poliestry – polimery zawierające wiązania estrowe w swoich łańcuchach głównych, posiadające sztywniejsze i bardziej polarne łańcuchy główne od polimerów winylowych, przez co mają większą tendencję do tworzenia fazy krystalicznej oraz są bardziej kruche, twarde i trudniej topliwe.
    Stopień krystaliczności - parametr stosowany w przypadku substancji i materiałów zdolnych do częściowej krystalizacji (polimerów, stopów metali, szkła itp.), definiowany jako stosunek masy części skrystalizowanej do całkowitej masy materiału/substancji.

    Reklama