Polepa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polepa – rodzaj poziomej warstwy izolacyjnej, w której materiałem wiążącym jest glina, a wypełnieniem np. sieczka, trociny, gruz, żużel itp. Stosuje się ją na stropach wewnętrznych budynku i na strychach.

Żużel tzw. szlaka — produkt odpadowy procesów hutniczych metali, stop zawierający zanieczyszczenia rud (żużel wielkopiecowy, żużel stalowniczy, żużel szybowy), topniki i pewną ilość tlenków metali lub pozostałość po spaleniu np. węgla, koksu, stanowiąca masę szklistego spieczonego popiołu.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Klepisko (podłoga)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. polepa, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2015-09-19].




    Reklama