Podgatunek nominatywny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czarnowron (Corvus corone corone)

Podgatunek nominatywny, nominalny, typowy – podgatunek gatunku politypowego (zróżnicowanego wewnątrzgatunkowo), na podstawie którego dany gatunek został opisany po raz pierwszy tj. z tego podgatunku pochodzi typ nomenklatoryczny gatunku. Habitat podgatunku nominatywnego określa się odpowiednio jako typowe miejsce występowania (Locus typicus łac.) gatunku.

Gatunek typowy – gatunek wyznaczony przez systematyków jako typ nomenklatoryczny rodzaju. Typ nie musi być typowym przedstawicielem reprezentowanego taksonu, nie musi też świadczyć o jego zmienności. Typ umożliwia identyfikację taksonów. Okazy będące typami przechowywane są w specjalnych kolekcjach, a miejsce przechowywania wzorca jest dokładnie znane. W razie wątpliwości można odwołać się do gatunku typowego i wyróżnionych dla niego cech diagnostycznych.Goryczuszka gorzkawa (Gentianella amarella (L.) Börner) – gatunek rośliny z rodziny goryczkowatych. W Polsce jest rzadka. Występuje na rozproszonych stanowiskach na terenie całego kraju, z wyjątkiem centralnej części.

W trójnominalnej nomenklaturze gatunków w nazwie podgatunku nominalnego przymiotnik jest powtarzany, np. w przypadku pomurnika: Tichodroma muraria muraria, w odróżnieniu od azjatyckiego "bliźniego" podgatunku Tichodroma muraria nepalensis. Przy podawaniu pełnych nazw naukowych podgatunków nominatywnych nie podaje się nazwiska autora, np. w przypadku goryczuszki gorzkawej stosuje się zapis dla podgatunku typowego Gentianella amarella (L.) Bǒrner subsp. amarella, a dla innego podgatunku G. amarella (L.) Bǒrner subsp. hibernica N. Pritchard. Ponieważ nazwa podgatunku typowego tworzona jest automatycznie w przypadku odkrycia zróżnicowania wewnątrzgatunkowego – w nomenklaturze taksonomicznej jest przykładem autonimu.

Miejsce typowe (w polskiej literaturze naukowej również pod łacińską nazwą locus typicus, l.mn. loci typici lub terra typica) – miejsce, z którego pochodzi typ nomenklatoryczny, szczególnie holotyp, danego taksonu.Siedlisko – zespół czynników abiotycznych (klimatyczno-glebowych), niezależnych od biocenozy, które panują w określonym miejscu, działających na rozwój poszczególnych organizmów, ich populację lub całą biocenozę. Siedlisko określa warunki istnienia zajmujących je typów zbiorowisk roślinnych i związanych z nimi zgrupowań zwierzęcych. Siedlisko danego gatunku to przestrzeń, w której ten gatunek występuje.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • gatunek typowy
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Słowniczek Instytutu Ochrony Przyrody PAN-u z objaśnieniami terminów z PCKZ, (pol.) [dostęp 06.02.2008]
    2. Clive A. Stace: Taksonomia roślin i biosystematyka. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN, 1993. ISBN 83-01-11251-4.
    Czarnowron, wrona czarna, wroniec (Corvus corone) – gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), częściowo osiadły.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama