Poboczna liczba kwantowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Poboczna liczba kwantowa, orbitalna liczba kwantowa (l) – przyjmuje wartości od 0 do n-1, gdzie n to główna liczba kwantowa. Wartość pobocznej liczby kwantowej określa rodzaj podpowłoki elektronowej.

Stała Plancka (oznaczana przez h) jest jedną z podstawowych stałych fizycznych. Ma wymiar działania, pojawia się w większości równań mechaniki kwantowej.

Kwantuje wartości orbitalnego momentu pędu elektronu w atomie zgodnie z równaniem:

gdzie:

h – stała Plancka

M – orbitalny moment pędu elektronu

l – poboczna liczba kwantowa

π – liczba pi

Bibliografia[ | edytuj kod]

  1. Red. Paweł Kozyra, Słownik szkolny chemia, Wydawnictwo Zielona Sowa Kraków 2005, str. 238-239




Reklama