Plac budowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wygląd typowego placu budowy dużego budynku (Brunszwik, Niemcy)

Plac budowy, teren budowy – wydzielone, i najczęściej ogrodzone miejsce, przeznaczone do prowadzenia robót budowlanych (wznoszenie, remont, lub rozbiórka obiektów budowlanych).

Roboty budowlane – budowa, odbudowa, rozbudowa, nadbudowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7 Prawa Budowlanego, Tekst Jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.).Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

Na tym terenie znajdują się zarówno budowane obiekty, jak i wszystkie elementy tymczasowe: budynki administracyjne i socjalne, składy materiałów, drogi tymczasowe, warsztaty, tory szynowe dla żurawia itd.

W przypadku dużych budów teren placu budowy dzieli się na strefy oddzielne dla wszystkich podwykonawców (w przypadku odrębnych firm). Dla dobrej organizacji budowy i zagospodarowania placu budowy sporządza się tzw. plan zagospodarowania placu budowy.

Czynniki wpływające na wielkość i sposób zagospodarowania placu budowy:

Żuraw (potocznie nazywany też dźwigiem) – urządzenie dźwignicowe obsługujące przestrzeń ograniczoną stożkiem lub walcem, którego wysokość określa maksymalna wysokość podnoszenia żurawia, a promień podstawy – wysięg. Żurawie dostępne są w różnych wielkościach od niewielkich, ręcznie napędzanych jednostek posiadających zasięg i wysokość podnoszenia rzędu paru metrów, do olbrzymich o zasięgu ponad stu metrów w obu kierunkach. Zawsze łączy je kilka wspólnych cech.Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
  • lokalizacja obiektu,
  • rodzaj konstrukcji,
  • stosowane materiały,
  • czas trwania robót,
  • pory roku,
  • wyposażenie w maszyny i sprzęt,
  • technologia i organizacja budowy.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Dyląg Zdzisław, Technologia i organizacja budowy





  • Reklama