Pismo jawajskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Inskrypcja w języku jawajskim
Tekst w piśmie jawajskim

Pismo jawajskie, hanacaraka, alfabet jawajski, pismo kawi – stary alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego używany do XVI w. do zapisywania języka jawajskiego, a także w uproszczonej wersji do zapisu języka sundajskiego.

Pismo balijskie, alfabet balijski (język balijski: aksara bali) – alfabet sylabiczny tradycyjnie używany do zapisywania języka balijskiego. Obecnie, mimo że nadal jest on nauczany na Bali, jego zastosowanie ograniczone jest do tekstów religijnych.Język sundajski - język używany przez 27 milionów osób w zachodniej części Jawy, tzn. 15% Indonezyjczyków. Należy do grupy języków malajsko-polinezyjskich.

Historia[ | edytuj kod]

Używany jeszcze niekiedy także współcześnie alfabet jawajski jest odmianą starszej formy pisma zwanej kawi, wprowadzonego na Jawie wraz z przybyciem buddyzmu i hinduizmu.

Jawa – wyspa w Azji Południowo-Wschodniej, jedna z Wielkich Wysp Sundajskich. Należy do Indonezji, a największe miasto wyspy, Dżakarta, jest stolicą tego kraju. Wyspę zamieszkuje 130 mln osób. Na obszarach nizinnych Jawy Centralnej na jeden km² przypada 2000 osób. Powierzchnia Jawy to 126,7 tys. km², co daje jej trzynaste miejsce wśród wysp na świecie i piąte w Indonezji.Język jawajski (Basa Jawa, Basa Jawi) – język z rodziny języków austronezyjskich, którym posługuje się około 85 mln osób zamieszkujących zwłaszcza środkową i wschodnią część wyspy Jawa.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Reklama