• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pismo fonetyczne

    Przeczytaj także...
    Pismo piktograficzne – najstarszy znany system piśmienniczy. Piktogramy to obrazki oddające elementy rzeczywistości. Schematyczne rysunki symbolizowały przedmioty, zwierzęta, osoby.Cyrylica – pismo alfabetyczne służące do zapisu języków wschodniosłowiańskich, większości południowosłowiańskich i innych. Nazwa nawiązuje do apostoła Słowian – św. Cyryla, który wspólnie ze św. Metodym, prowadząc misję wielkomorawską wśród Słowian zapisał i wprowadził do liturgii język słowiański. Do zapisu tego języka zostały stworzone dwa alfabety – głagolica i później cyrylica (pismo uproszczone na bazie dużego alfabetu greckiego – majuskuły oraz głagolicy, z której zostały przeniesione niektóre litery).
    Pismo – system umownych znaków, za pomocą których przedstawiany jest język mówiony. Jako jeden z ludzkich wynalazków intelektualnych jest środkiem porozumiewania się oraz odzwierciedleniem mowy i myśli. Zanim powstało pismo, do przekazywania mowy służyły obrazki, różne środki mnemotechniczne oraz zrozumiałe dla danej społeczności, przedtem uzgodnione i odpowiednio spreparowane, symbole. Pismo ewoluowało od najstarszego stadium – piktografii, poprzez ideografię, pismo analityczne, aż do najmłodszego – pisma fonetycznego.

    Pismo fonetyczne – system pisma, które jest graficznym odpowiednikiem mowy. Znak pisma fonetycznego odzwierciedla dźwięki mowy. Symbolom pisma fonetycznego nie nadaje się znaczenia przedmiotu, idei lub pojęcia, jak to miało miejsce w piśmie piktograficznym lub ideograficznym – czyli znakami pisma fonetycznego nie są obrazki, które niezależnie od mowy tłumaczone są same przez się, tylko znaki, którym znaczenie nadaje się przez pryzmat języka. Poszczególne znaki oznaczają głoski lub ich grupy i ich ciąg przybiera określone znaczenie po określeniu języka, który przedstawiają. W piśmie fonetycznym nie zachodzi zależność pomiędzy kształtem symbolu a dźwiękiem, który oznacza (dla przykładu, znaki „k” w alfabecie łacińskim i „к” w cyrylicy przedstawiają ten sam dźwięk). Pismo fonetyczne ma dwa typy: sylabiczny i alfabetyczny.

    Język – ukształtowany społecznie system budowania wypowiedzi, używany w procesie komunikacji interpersonalnej. Na język składają się dwa elementy:Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. D. Diringer, Alfabet czyli klucz do dziejów ludzkości, s. 38–39.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Diringer D., Alfabet czyli klucz do dziejów ludzkości, Warszawa 1972.
  • Alfabet (nazwa pochodzi od starogreckich nazw pierwszych liter alfabetu: alfa i beta) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).Mowa – używanie języka w procesie porozumiewania się, czyli konkretne akty użycia systemu językowego (złożonego ze znaków i reguł).




    Warto wiedzieć że... beta

    Pismo ideograficzne – pismo, w którym poszczególny znak oznacza pojęcie. Powstało w drodze ewolucji pisma piktograficznego, w którym piktogram oznaczał już nie tylko jeden określony przedmiot, tylko także związaną z nim ideę lub pojęcie (dla przykładu, znak kółka mógł oznaczać w zależności od kontekstu zarówno słońce, jak i bóstwo słońca lub dzień, z kolei pojęcie zwierzęcia mogło zostać wyrażone zarówno znakiem z jego wizerunkiem lub tylko jego łba, a czynność „iść” mogła zostać wyrażona za pomocą dwóch kresek, które symbolizują nogi). Podstawowe ideogramy (np. oko ze łzą – smutek) spotykane są w wielu pismach pierwotnych, jak np. kalifornijskie malowidła naskalne i bardziej rozwiniętych pismach (wczesnych hieroglifach, pismach Majów, Azteków i chińskich). Pisma ideograficznego w czystej postaci używały niektóre afrykańskie plemiona murzyńskie, ludy Ameryki Północnej i Środkowej, Polinezji, Australii, syberyjscy Jukagirzy.
    Głoska – najmniejszy element dźwiękowej formy wypowiedzi, charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech artykulacyjnych i akustycznych. Każda głoska jest fizyczną realizacją jakiegoś fonemu, który może mieć ponad jedną realizację.
    Sylabariusz – system pisma, w którym pojedyncze znaki reprezentują całe sylaby, a nie pojedyncze głoski. Sylabariusz należy odróżnić od alfabetu sylabicznego (abugidy).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.608 sek.