Piractwo medialne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nielegalne kopie filmów oferowane przez „pirata”. Na ramieniu także nielegalne podróbki pasków firmy „Dolce&Gabbana”.

Piractwo medialne – potoczne określenie działalności polegającej na nielegalnym kopiowaniu i posługiwaniu się własnością intelektualną (programami komputerowymi, muzyką, filmami itp.) bez zgody autora lub producenta i bez uiszczenia odpowiednich opłat.

Kodeks karny (ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny) – akt prawny regulujący zasady prawa karnego materialnego obowiązujące w Polsce.P2P (ang.) Peer-to-Peer – model komunikacji w sieci komputerowej, zapewniający wszystkim hostom te same uprawnienia, w odróżnieniu od architektury klient-serwer.

Wcześniejszy przykład użycia słowa w podobnym kontekście to „pirackie stacje radiowe”.

Kontrowersje[ | edytuj kod]

Według twórcy ruchu Wolnego oprogramowania, Richarda Stallmana, termin „piractwo” ma wpływać na świadomość i oceny moralne użytkowników, przekonując, że dzielenie się informacją z innymi jest złe i moralnie równoważne napadaniu na statki, porywaniu oraz mordowaniu załogi i pasażerów (piractwo). Stallman proponuje zamiast tego określenia używać neutralnych określeń takich jak „zabronione kopiowanie” (ang. prohibited copying) czy „nieautoryzowane kopiowanie” (ang. unauthorized copying).

Internet Privacy Act to nieistniejący akt prawny przywoływany często przez użytkowników stron dotyczących wymiany plików, portali świadczących usługi hostingowe, celem zniechęcenia przedstawicieli np. wymiaru sprawiedliwości lub organizacji antypirackich (np. RIAA) do analizowania treści tychże stron. Użytkownicy serwisów umożliwiających wymianę muzyki, filmów czy oprogramowania często robią to naruszając prawo autorskie, a "ostrzeżenie" przed złamaniem prawa przez nieuprawnionych odwiedzających ma uchronić właścicieli kont w tych serwisach od odpowiedzialności. Ostrzeżenia takie nie mają żadnej mocy prawnej.Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych – polska ustawa, uchwalona przez Sejm RP, regulująca kwestie prawne związane z prawami autorskimi i prawami pokrewnymi.

Według raportu sporządzonego dla Komisji Europejskiej w 2014 nie ma mocnych dowodów na to, że zjawisko ma wpływ na sprzedaż treści własności intelektualnych.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Pirat – osoba, która napada w celu rabunkowym używając statku lub łodzi. Piraci atakują zwykle inne statki, ale mogą również napadać cele nabrzeżne.
Policja – umundurowana i uzbrojona formacja przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Do jej głównych zadań należy pilnowanie przestrzegania prawa i ściganie przestępców, jak również zapewnienie ochrony i pomocy w sytuacjach kryzysowych zarówno wobec ludzi jak i mienia. Jeżeli jest to konieczne, policja nadzoruje na poziomie operacyjnym także wszelkie służby ratownicze.
Piractwo radiowe – nadawanie (radiodyfuzja) programu radiowego bez wymaganych uprawnień i licencji, bądź przekraczanie dopuszczonej licencją mocy nadajnika. Termin ten obejmuje również nadawanie programu radiowego z obszaru wód międzynarodowych w kierunku terytorium państwa.
Związek Producentów Audio-Video (ZPAV) – polskie stowarzyszenie producentów fonogramów i wideogramów. Przewodniczącym zarządu jest Andrzej Puczyński.
Koalicja Antypiracka – powstały w październiku 1998 r. związek trzech organizacji: Związku Producentów Audio-Video (ZPAV), Fundacji Ochrony Twórczości Audiowizualnej (FOTA) i Business Software Alliance (BSA). Celem działań Koalicji jest przeciwdziałanie naruszeniom prawa własności intelektualnej w Polsce (audiowizualnej, muzycznej i oprogramowania komputerowego), określanym przez Koalicję jako piractwo.
Warez (z ang. "wares" – towary) – w żargonie komputerowym zbiorcze określenie rozmaitego rodzaju produktów komputerowych czy licencji.
Komisja Europejska (niem. Europäische Kommission, fr. Commission européenne, ang. European Commission) – organ wykonawczy Unii Europejskiej będący instytucją odpowiedzialną za bieżącą politykę Unii, nadzorujący prace wszystkich jej agencji i zarządzającą jej funduszami. Komisja posiada wyłączną inicjatywę legislacyjną w zakresie prawa unijnego oraz jest uprawniona do wydawania rozporządzeń wykonawczych (ang. Comission Regulation). Jej główną siedzibą jest Bruksela.

Reklama