Piotra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotra - żeński odpowiednik imienia Piotr, chrześcijańskiego imienia męskiego pochodzenia grecko-łacińskiego, wywiedzionego od przydomku Szymona apostoła nadanego mu przez Jezusa Chrystusa (aram. Kefas). Imię 'Πετρος' jest czasami tłumaczone jako 'Skała', co w języku polskim oznacza z reguły wielki kamienny masyw. Polska forma Piotr z "o" zamiast "e" jest regularną zmianą spowodowaną przez tzw. przegłos polski (por. też np. kościół z łac. castel.)

16 sierpnia jest 228. (w latach przestępnych 229.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 137 dni. Petra Vlhová (ur. 13 czerwca 1995 w Liptowskim Mikułaszu) – słowacka narciarka alpejska, dwukrotna medalistka mistrzostw świata juniorów oraz złota medalistka igrzysk olimpijskich młodzieży.

Imieniny Piotry:

  • 23 marca, jako wspomnienie bł. Rebeki Pierrette (Rafki Pietry Choboq) Ar-Rayes
  • 6 kwietnia, jako wspomnienie bł. Pieriny Morosini
  • 16 sierpnia, jako wspomnienie bł. Pietry di San Giuseppe Pérez Florido (Anny Józefy)
  • 23 sierpnia, jako wspomnienie bł. Rozarii (Piotry Marii Wiktorii) Quintany Argos
  • Znane Piotry:

    Imię literackie – imię, które z reguły po raz pierwszy pojawia się w dziele literackim i zostało wymyślone przez autora tego dzieła. Nazwa imię literackie może odnosić się także do imion występujących tylko w baśniach, bajkach, podaniach i legendach.Petra od św. Józefa, właśc. hiszp. Ana Josefa Pérez Florido (ur. 6 grudnia 1845 w Valle de Abdalajís w Andaluzji, zm. 16 sierpnia 1906 w Barcelonie w Hiszpanii) – dziewica, hiszpańska błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego, z pochodzenia Katalonka.
  • Petra Hůlová, czeska pisarka
  • Petra Kvitová, czeska tenisistka
  • Petra Majdič, słoweńska narciarka klasyczna
  • Petra Vlhová, słowacka narciarka alpejska
  • Piotr – imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego (Petrus); obecnie trzecie co do popularności imię w Polsce (po Annie i Marii), a pierwsze wśród imion męskich (stan na marzec 2009), noszone przez ponad 676 tys. osób (są w Polsce także osoby o żeńskim imieniu Piotra). Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Piotr w 2009 r. zajmował 9. miejsce w grupie imion męskich.Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.




    Warto wiedzieć że... beta

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Pierina Morosini (ur. 7 stycznia 1931 w Fiobbio di Albino w gminie Bergamo prowincji Lombardia we Włoszech, zm. 6 kwietnia 1957 Benewencie) – błogosławiona kościoła katolickiego.
    Petra Majdič (ur. 22 grudnia 1979 w Lublanie) – słoweńska biegaczka narciarska, specjalistka sprintu, brązowa medalistka olimpijska i dwukrotna medalistka mistrzostw mistrzostw świata w sprincie.
    Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.
    Język aramejski (aram. ܐܪܡܝܐ – Ārāmāyâ, hebr. ארמית – Arāmît) – język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych.
    Przegłos lechicki (przegłos polski) – proces (przegłos) spowodowany zmniejszeniem znaczenia opozycji samogłoska przednia – tylna po palatalizacji spółgłosek. Miał miejsce w wieku IX i X, zakończony w wieku XIII (według chronologii bezwzględnej), chronologia względna, oparta na rekonstrukcji sytuuje go około X wieku. Istota przegłosu polega na stwardnieniu (dyspalatalizacji) samogłosek przednich, za jego zasięgiem znalazły się samogłoski wysokie.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

    Reklama