• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Piotr Wysocki - aktor

    Przeczytaj także...
    13 kwietnia jest 103. (w latach przestępnych 104.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 262 dni. Granica – polski film psychologiczny z 1977 roku w reżyserii Jana Rybkowskiego. Filmowa adaptacja książki Zofii Nałkowskiej- powieści, która bardzo szybko zyskała miano bestsellera.
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Piotr Wysocki (ur. 13 kwietnia 1936 w Toruniu) – polski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (rok ukończenia 1964). W latach 1964–1969 występował w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu. W latach 1969–2001 był aktorem Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie.

    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.Rodzina Połanieckich – polski serial z 1979 roku, zrealizowany na motywach powieści Henryka Sienkiewicza pod tym samym tytułem.

    Sprawował mandat radnego Lublina z ramienia Konfederacji Polski Niepodległej. Dwukrotnie żonaty, ojciec muzyka Piotra Wysockiego.

    Filmografia[ | edytuj kod]

  • 1965 – Miejsce dla jednego jako Zdzisław
  • 1965 – Popioły jako książę Jan Gintułt
  • 1967 – Pieśń trumfującej miłości jako Mucjusz
  • 1968 – „Mistrz tańca” w Opowieści niezwykłe jako kochanek żony umierającego staruszka
  • 1968 – Przekładaniec jako doktor Benglow, psychoanalityk Foxa
  • 1968 – Wniebowstąpienie jako Feliks Bukin
  • 1969 – „Daleki patrol” w Czterej pancerni i pies jako porucznik Kozub
  • 1969 – Tamań
  • 1970 – „Klin” w Czterej pancerni i pies jako porucznik Kozub
  • 1971 – Na przełaj
  • 1974 – „Seans nie ostatni” w Ile jest życia
  • 1975 – Doktor Judym jako Żyd na dworcu w Cisach
  • 1975 – Tylko Beatrycze jako brat Bernard/Erling
  • 1976 – Zagrożenie jako reporter amerykańskiej tv
  • 1977 – Granica jako hrabia Tczewski, brat hrabiny
  • 1977 – „Widziadło” w Lalce jako Gimard, sekretarz Wokulskiego w Paryżu
  • 1978 – 1980 Huszar jako ksiądz
  • 1978 – „Panna Marynia”, „Narzeczeni”, „Spełnienie”, „Zdrada”, „Powrót” w Rodzina Połanieckich jako Józef Osnowski
  • 1980 – w Kariera Nikodema Dyzmy jako hrabia Koniecpolski
  • 1980 – Wyrok śmierci
  • 1983 – Katastrofa w Gibraltarze jako generał Mieczysław Boruta-Spiechowicz
  • 1988 – w Królewskie sny jako doradca Witolda
  • 1988 – Alchemik Sendivius jako ojciec Mervill
  • 1988 – Zakole jako lekarz
  • 1989 – Qui vivra verra (kto dożyje, zobaczy; przyszłość to pokaże)
  • 1997-2007 – Klan
  • 2002 – Chopin. Pragnienie miłości
  • 2005 – „Poniżej zera” w Kryminalni jako facet
  • Odznaczenia[ | edytuj kod]

  • Srebrny Krzyż Zasługi (1979)
  • Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2006)
  • Medal Osterwy (1995)
  • Odznaka Honorowa „Zasłużony Działacz Kultury” (1977)
  • Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Lublina” (1978)
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Piotr Wysocki w bazie IMDb (ang.)
  • Piotr Wysocki w bazie Filmweb
  • Piotr Wysocki w bazie filmpolski.pl
  • Piotr Wysocki, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2021-04-09].
  • Piotr Wysocki w bazie filmpolski.pl
  • Piotr Wysocki w bazie Filmweb
  • Piotr Wysocki, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [online] [dostęp 2021-04-10].
  • Piotr Wysocki na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Tygodnik Życie na gorąco nr 21, 22 maja 2014, s. 30-31.
    Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu – budynek teatru (ówcześnie Teatru Miejskiego) oddano uroczyście do użytku 30 września 1904 r. Zastąpił on gmach teatralny stojący niegdyś przy Rynku Staromiejskim. Nowy budynek został zaprojektowany przez znaną wówczas w całej Europie spółkę architektów wiedeńskich – Fellner & Helmer (twórców projektów budynków teatralnych m.in.: w Wiedniu, Augsburgu, Czerniowcach, Zagrzebiu, Budapeszcie, Segedynie, Cluju, Cieszynie, czy opery w Odessie). Początkowo widownia mogła pomieścić ok. 900 osób, na przestrzeni stu lat poddano ją jednak wielu korektom (lata 1934, 1956, 2000). W latach 1941-1942 uproszczono także fasadę utrzymaną w duchu eklektyzmu z elementami secesji (usunięto m.in. figury orłów wieńczących pylony flankujące ryzalit elewacji głównej, uproszczono detal). W roku 1995 oddano do użytku budynek zaplecza z małą sceną, zrealizowany według projektu toruńskiego architekta Czesława Sobocińskiego. Przed budynkiem stoją odsłonięte w roku 1909 posągi muz – Melpomene i Terpsychory, autorstwa Ernsta Hertera.Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” – polskie resortowe odznaczenie w formie odznaki, nadawanej w latach 1962-2005 osobom zasłużonym w tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    Opowieści niezwykłe – cykl polskich, czarno-białych filmów telewizyjnych, zrealizowanych w latach 1967–1968 przez Zespół Filmowy Studio.
    Polacy – naród zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, a poza granicami Polski tworzący Polonię.
    Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie w obecnym kształcie założony w roku 1921 jako Teatr Miejski, choć wcześniej w zajmowanym przez Teatr Osterwy budynku działały różne grupy teatralne wynajmujące lokal od prywatnej spółki. Pierwszym dyrektorem teatru został Józef Grodnicki. Za jego kadencji na lubelskiej scenie występowali m.in. Wojciech Brydziński, Stefan Jaracz, Kazimierz Kamiński, Wiktoria Kawecka, Lucyna Messal (Messalka), Bronisław Mierzejewski, Juliusz Osterwa, Ludwik Solski i Irena Solska.
    Kariera Nikodema Dyzmy – polski siedmioodcinkowy serial telewizyjny emitowany przez Telewizję Polska od 6 kwietnia 1980 r. do 18 maja 1980 r. Scenariusz serialu powstał na podstawie powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza o tym samym tytule z 1932 r.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Kryminalni – polski serial telewizyjny w reżyserii Ryszarda Zatorskiego i Piotra Wereśniaka wyprodukowany przez MTL Maxfilm, emitowany na antenie stacji TVN od 18 września 2004 roku do 24 maja 2008 roku. Serial był realizowany w ośmiu trzynastoodcinkowych seriach (z wyjątkiem serii 6, liczącej 10 odcinków) po dwie w każdym sezonie. Łącznie nakręcono 101 odcinków. Oglądalność "Kryminalnych" wahała się w przedziale od 2,5 do 4 milionów widzów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.769 sek.