Piotr Machalica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Machalica (ur. 13 lutego 1955 w Pszczynie, zm. 14 grudnia 2020 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i dubbingowy, wykonawca piosenki aktorskiej.

Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy – historyczny polski serial w reżyserii Jerzego Sztwiertni, który został wyprodukowany przez Telewizję Polską w latach 1979-1981.Maszyna zmian. Nowe przygody – polski serial dla młodzieży, kontynuacja przygód wychowanków sanatorium oraz ich opiekunów z serialu Maszyna zmian.

Życiorys[ | edytuj kod]

Wczesne lata[ | edytuj kod]

Urodził się i wychowywał w Pszczynie jako syn Maryli i aktora Henryka Machalicy. Wywodził się z aktorskiej rodziny. Miał dwóch starszych braci-bliźniaków (ur. 7 lutego 1952): Krzysztofa, instruktora sportowego Zastalu Zielona Góra i Aleksandra, aktora Poznańskiego Teatru Nowego, oraz dwie przyrodnie siostry. W 1962, kiedy miał siedem lat wraz z rodziną zamieszkał w Zielonej Górze w mieszkaniu przeznaczonym dla aktorów Teatru Lubuskiego. Uczęszczał do zielonogórskiej Szkoły Podstawowej nr 2 im. Bolesława Chrobrego przy ul. Długiej. Po rozwodzie jego rodziców, w sierpniu 1969 przeniósł się wraz z ojcem do Warszawy, gdzie uczęszczał do XLI Liceum Ogólnokształcącego im. Joachima Lelewela. Następnie imał się różnych zajęć; był pomocnikiem bibliotekarza i fotografa, wykonywał różne prace rzemieślnicze w Teatrze Narodowym, zanim zdał do warszawskiej PWST, którą ukończył w 1981.

13 posterunek 2 – polski serial telewizyjny, kontynuacja serialu 13 posterunek. Serial ten wyprodukowany został przez Heritage Films na zlecenie Canal+ Polska emitowany był także w stacji TVN.Egzamin z życia - polski serial obyczajowy, emitowany w TVP 2 od 6 marca 2005 do 1 czerwca 2008. Opowiada o losach grupy przyjaciół - absolwentów liceum z jednej z podwarszawskich miejscowości. Pierwszy sezon koncentrował się na problemach związanych z naturą młodych ludzi i ich konfliktach z otoczeniem, kolejne serie pokazują ich losy po przeprowadzce do Warszawy. Obecnie emitowane są powtórki w TVP Polonia i TVP Seriale.

Kariera ekranowa[ | edytuj kod]

Po raz pierwszy trafił na ekran jeszcze podczas studiów jako mnich w filmie poetyckim fantasy Lecha Majewskiego Rycerz (1979) z Piotrem Skargą w roli tytułowej. W serialu Janusza Zaorskiego Punkt widzenia (1980) pojawił się jako kolega Włodka (Bogusław Linda). Za rolę ks. Piotra Wawrzyniaka w serialu historycznym Jerzego Sztwiertni Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy (1981) otrzymał nagrodę I stopnia przewodniczącego Komitetu d/s Radia i TV za osiągnięcia aktorskie. Wystąpił w roli kierownika domu kultury w dramacie politycznym Feliksa Falka Sny i marzenia (1981). Wkrótce zagrał główne role w kilku uznanych produkcjach Jacka Bromskiego: jako Jan Tarnowski, brat Stefana (Bogusław Linda) w dramacie psychologicznym Ceremonia pogrzebowa (1984), jako milicjant kapitan Popczyk w dramacie sensacyjnym Zabij mnie glino (1987), w roli seksuologa Olgierda Pasikonika w komedii erotycznej Sztuka kochania (1989) oraz jako Henryk Kowalczyk w dramacie politycznym Kuchnia polska (1991) i melodramacie 1968. Szczęśliwego Nowego Roku (1992). U Janusza Kijowskiego zagrał w Maskaradzie (1986) i Stanie strachu (1988). W ekranizacji powieści Fiodora Dostojewskiego Biesy (Les Possédés, 1988) w reż. Andrzeja Wajdy zagrał postać Maurycego Nikołajewicza. W 1991 Nagrodę im.Stanisława Wyspiańskiego.

Plejada.pl – polski serwis celebrycki należący do Grupy Onet, od 2012 kontrolowany przez niemiecko-szwajcarski koncern Ringier Axel Springer Polska. Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

Krzysztof Kieślowski zaangażował go do roli Romana w melodramacie Krótki film o miłości (1988) i Dekalogu IX (1988) oraz epizodu jako człowiek pod kantorem w czarnej komedii Trzy kolory. Biały (1993). W komedii Krzysztofa Krauzego Nowy Jork, czwarta rano (1988) wystąpił jako Wacek, kucharz w barze „Błysk” i perkusista. Wziął udział w produkcjach Janusza Majewskiego - serialu Bar Atlantic (1996), Złocie dezerterów (1998) i Kameleonie (2001). W dramacie Andrzeja Żuławskiego Szamanka (1996) wystąpił w podwójnej roli - jako ojciec Anny (Agnieszka Wagner) i mężczyzna bez nóg na dworcu. W dramacie sensacyjnym Marka Kondrata Prawo ojca (1999) pojawił się jako Robert, przyjaciel Michała (Marek Kondrat). W 2011 odebrał nagrodę Wielki Ukłon na Festiwalu Filmowym Quest Europe w Zielonej Górze.

XLI Liceum Ogólnokształcące im. Joachima Lelewela – liceum ogólnokształcące w Warszawie na Bielanach, gwarowo zwana „Lelewelem” – szkoła średnia o prawie stuletnich tradycjach oświatowych.Samoloty 2 (pierwotnie Samoloty Na Ratunek; oficjalny tytuł ang. Planes: Fire & Rescue) – druga część animowanego filmu Disneya Samoloty.

Kariera sceniczna[ | edytuj kod]

W latach 1981–2006 występował w Teatrze Powszechnym w Warszawie, gdzie odniósł sukces w roli przyjaciela domu Alfreda w komedii Aleksandra Fredry Mąż i żona (1993) w reż. Krzysztofa Zaleskiego, za którą w 1995 otrzymał nagrodę w plebiscycie publiczności dla Najprzyjemniejszego Aktora na I Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Przyjemnych w Łodzi, a jego ostatnią rolą w Powszechnym był Kasper w komedii Aleksandra Fredry Gwałtu, co się dzieje! (2006) w reż. Gabriela Gietzky’ego. Grał także w warszawskich teatrach: Prezentacje (1983), Ochoty (1985), Na Targówku (1989-1999), Ateneum (1991-2003), Studiu Buffo (1994-1996, 2014), Komedia (2002-2005), Nowym (2002), Muzycznym „Roma” (2002), Syrena (2004), Na Woli (2006), Narodowym (2006), Bajka (2007-2008), Polonia (2008-2021), Och-Teatrze (2010-2020), 6. piętro (2015) oraz Nowym w Poznaniu (2001), Rozrywki w Chorzowie (2007), Atelier im. Agnieszki Osieckiej w Sopocie (2010-2015) i im. Jaracza w Olsztynie (2016). Był uznanym wykonawcą piosenki aktorskiej. Śpiewał głównie piosenki Okudżawy i Brassensa. W 1986 otrzymał nagrodę na XXIII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za wykonanie „Piosenki pieska pokojowego”, która była bardzo czytelną aluzją polityczną. Od 1 lipca 2006 do 2018 był dyrektorem artystycznym Teatru im. Mickiewicza w Częstochowie. W 2014 otrzymał Złoty Liść Retro na Festiwalu Piosenki Retro im. Mieczysława Fogga w Warszawie dla przedstawienia Hemar w chmurach. Kabaret. Z częstochowską publicznością jako dyrektor pożegnał się śpiewanym spektaklem MACHALista przebojów (2018).

Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera w Warszawie – teatr założony w 1944 roku z siedzibą przy ulicy Jana Zamoyskiego 20 w Warszawie.Brigitte Bardot cudowna – polski dramat w reżyserii Lecha Majewskiego, oparty na jego powieści Pielgrzymka do grobu Brigitte Bardot Cudownej.

Życie prywatne[ | edytuj kod]

W latach 1985-2005 był żonaty z aktorką Małgorzatą, z którą miał dwoje dzieci: Franciszka (ur. 1982) - grafika, i Sonię (ur. 1985). W latach 1999-2007 był związany z aktorką Edytą Olszówką. 19 września 2020 poślubił Aleksandrę Sosnowską.

W 2013 przeszedł operację serca.

Sny i marzenia - polski film obyczajowy z 1983 roku, składający się dwóch nowel: Sen o Violetcie oraz Do widzenia, kochani. Pierwszą nowelę nakręcił Paweł Pitera, drugą Janusz Petelski.111 dni letargu – polski telewizyjny film fabularny, dramat w reżyserii Jerzego Sztwiertni zrealizowany w 1984 roku na podstawie wspomnień Adama Grzymały-Siedleckiego (111 dni letargu. Wspomnienia z Pawiaka z lat 1942-1943, 1944).

Śmierć[ | edytuj kod]

W nocy, 13 grudnia 2020, pogotowie zabrało Piotra Machalicę w ciężkim stanie z domu do szpitala. Aktor został wprowadzony w śpiączkę farmakologiczną i podłączony do respiratora. Zmarł 14 grudnia nad ranem w Centralnym Szpitalu Klinicznym MSWiA w Warszawie w wieku 65 lat. Był zakażony wirusem SARS-CoV-2. 18 grudnia odprawiona została msza pogrzebowa w Kościele św. Brata Alberta i św. Andrzeja Apostoła w Warszawie. Następnego dnia urnę z jego prochami złożono w grobie rodzinnym żony na Cmentarzu św. Rocha w Częstochowie (sektor 1, rząd A, miejsce 8A).

Pokój 107 – polski serial komediowy w reżyserii Mirosława Dembińskiego wyprodukowany przez Telewizję Polską w 1997 roku. Fabuła przedstawia losy studentów, mieszkańców warszawskiego akademika.Złotopolscy – polski serial obyczajowy emitowany od 1997 (odcinek pilotażowy wyświetlono 23 czerwca 1997, zaś premiera nastąpiła 3 stycznia 1998 roku) do 25 grudnia 2010 w TVP2 oraz w TVP Polonia z angielskimi napisami. Przedstawiał losy dwóch gałęzi rodu Złotopolskich, zapoczątkowanych przez Dionizego Złotopolskiego i jego siostrę bliźniaczkę Eleonorę Gabriel.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Teatr Nowy – teatr dramatyczny w Warszawie istniejący od 1947. Obecnie działający na dwóch scenach: Scena Kameralna przy ul. Puławskiej 37 i Scena Teatr Praga – Fabryka Trzciny przy ul. Otwockiej 14.
Krzysztof Krauze (ur. 2 kwietnia 1953 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta filmowy. Twórca filmów dokumentalnych i fabularnych. Wielokrotnie nagradzany na polskich i zagranicznych festiwalach.
Stelmet Zielona Góra – polski klub koszykarski występujący w Polskiej Lidze Koszykówki. Właścicielem klubu jest Sportowa Spółka Akcyjna Grono z Zielonej Góry. Aktualny mistrz Polski.
Teatr Bajka - warszawski teatr mieszczący się przy ul. Marszałkowskiej 138 (u zbiegu ulic Marszałkowskiej i Świętokrzyskiej), dawniej kino.
IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.
Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie - Narodowa Instytucja Kultury (od 2006) Siedziba Teatru znajduje się przy ulicy 1 Maja 4 w Olsztynie.
Teatr Muzyczny „Roma” – teatr muzyczny w Warszawie, mieszczący się w centrum miasta, przy ul. Nowogrodzkiej 49. W latach 90. XX wieku teatr przeszedł pod opiekę władz Warszawy, zmieniając nazwę (dawniej Operetka Warszawska).

Reklama