Piotr Balsamos-Apselamos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

{{Święty infobox}} Nieznane pola: "opis faksymile". Piotr Balsamos-Apselamos (ur. na terenach gr. Eleuterópolis w Izraelu, zm. ok. 311 w Aulana w Samarii) – męczennik chrześcijański z czasów panowania Maksymina (308-311), święty Kościoła katolickiego.

Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.Samaria (hebr. שומרון, Somaron; arab. سامريّون, Sāmariyyūn ) – kraina historyczna w środkowym Izraelu i w Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą. Nazwa określa krainę geograficzną, historyczną i polityczną.

Według Martyrologium Rzymskiego Piotr Balsamos miał zginąć śmiercią męczeńską przez ukrzyżowanie. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 3 stycznia.

Wielu autorów uważa jednak, że Piotra Balsamosa należy identyfikować z ascetą Piotrem Apselamosem, urodzonym w osadzie Aneas koło Eleuterópolis, który "przeszedł przez próbę ognia, jak złoto najczystsze i wspaniałym swym postępowaniem Chrystusowi bożemu wiary złożył dowód". Fakt ten podaje historyk chrześcijański Euzebiusz z Cezarei (zm. 340) w swoim dziele O męczennikach palestyńskich. W przypadku odrzucenia tożsamości obu Piotrów, wspomnienie Piotra Apselamosa przypada 11 stycznia (3 dni przed idami styczniowymi).

Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • kult świętych
  • męczennicy wczesnochrześcijańscy
  • modlitwa za wstawiennictwem świętego
  • święci i błogosławieni Kościoła katolickiego


  • Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
    Euzebiusz z Cezarei (ur. ok. 264, zm. ok. 340) – pisarz, teolog i historyk chrześcijański, biskup Cezarei w Palestynie od 313. Uczeń Pamfila z Cezarei, obrońcy twórczości Orygenesa – jako wyraz oddania dla swego mistrza, przyjął przydomek syn Pamfila.
    Męczennik chrześcijański (z gr. μάρτυς, mártus, łac. martyr: „świadek”) – osoba, która oddała swoje życie za wiarę. Do zaistnienia męczeństwa za Jezusa Chrystusa konieczny jest prześladowca, który zadaje śmierć ze względu na nienawiść do wiary. Prześladowca działa bezpośrednio sam lub zleca tę czynność innej osobie.
    Maksymin II Daja lub Daza, łac. Gaius Galerius Valerius Maximinus (ur. 20 listopada 270, zm. 313) – syn siostry Galeriusza. Dzięki wujowi szybko awansował w armii, a w 305 został przez niego adoptowany. Tytuł cezara otrzymał w 305 (zarządzał Syrią i Egiptem). Po mianowaniu Licyniusza w 308 domagał się tytułu Augusta, który otrzymał. Po śmierci Galeriusza w 311 roku przejął dowództwo nad prowincjami w Azji. Konflikt z Licyniuszem i Konstantynem doprowadził do buntu (wraz z Maksencjuszem w Italii). Ostatecznie zerwał z Licyniuszem w 313. Pokonany 30 kwietnia uciekł do Nikomedii, zmarł w Tarsie w sierpniu tego samego roku (być może został otruty).
    Wspomnienie – w liturgii katolickiej dzień obchodów w roku liturgicznym o randze mniejszej niż święto. Dzień obchodów wspomnienia wyznacza data lub kalendarz liturgiczny (→święta ruchome).
    Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.
    Ukrzyżowanie – rodzaj kary śmierci stosowanej w starożytności m.in. przez Persów, Rzymian, Fenicjan i Kartagińczyków, jako forma hańbiącej egzekucji na niewolnikach, buntownikach i innych osobach niebędących pełnoprawnymi obywatelami.

    Reklama