Pingliangtai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pingliangtaistanowisko archeologiczne zaliczane do chińskiej neolitycznej Kultury Longshan. Odkryte w latach 1979-1980, znajduje się w powiecie Huaiyang w prowincji Henan. Datowana na okres 2500-2000 p.n.e. osada, o powierzchni 3,4 hektara, otoczona była szerokim na 30 metrów wałem ziemnym oraz fosą.

Pismo chińskie powstało najpóźniej 4,5-3,5 tys. lat temu lub najwcześniej 8000 lat temu. Proces ten jest do prześledzenia w znaleziskach archeologicznych. Wiadomo, że przebiegał on niezależnie w tym samym czasie co w innych ogniskach cywilizacyjnych.Kultura Longshan – chińska kultura neolityczna będąca bezpośrednią kontynuacją kultury Yangshao, która wykształciła się w rejonie centralnego i dolnego biegu Rzeki Żółtej między 2500 p.n.e. a 1850 p.n.e., na terenie m.in. północnej części prowincji Henan oraz wzdłuż wybrzeży Morza Wschodniochińskiego.

W 2006 r. znaleziono tam fragmenty ceramiki pokryte znakami, które według archeologa Li Xueqina z Uniwersytetu Tsinghua mogą być najstarszą formą chińskiego pisma, poprzedzającą napisy na kościach wróżebnych. Według Li znaki przypominają bagua, a ich wiek wynosi ok. 4,5 tys. lat.

Uniwersytet Tsinghua (chiń. upr.: 清华大学; chiń. trad.: 清華大學; pinyin: Qīnghuá Dàxué; ang. Tsinghua University, THU) – chiński uniwersytet w Pekinie. Uznawany jest za jedną z najlepszych uczelni w kraju. Należy do Ligi C9 skupiającej 9 najbardziej elitarnych chińskich uniwersytetów. Nie należy go mylić ze znajdującym się na Tajwanie Narodowym Uniwersytetem Tsing Hua.Pismo chińskie (jap. kanji, kor.: hancha, wietn.: hán tự) – sylabowe pismo logograficzne (ideograficzno-fonetyczne) stworzone najwcześniej 8 tys. lat temu, a najpóźniej 4,5 tys. lat temu w Chinach, zaadaptowane do zapisu innych języków Azji Wschodniej, obecnie przede wszystkim japońskiego, a w mniejszym stopniu także koreańskiego.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Powstanie pisma chińskiego
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Li Liu: The Chinese neolithic: trajectories to early states. Cambridge: Cambridge University Press, 2004, s. 130. ISBN 0-521-81184-8.
    2. Charles Higham: Encyclopedia of ancient Asian civilizations. New York: Infobase Publishing, 2004, s. 263. ISBN 0-8160-4640-9.
    3. Archeologists Unearth 4,500-year-old Chinese Characters (ang.). china.org.cn, 19 października 2006. [dostęp 23 września 2010].
    Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.Napisy na kościach wróżebnych – najstarsza zachowana forma pisma chińskiego (jeśli nie liczyć wcześniejszych pojedynczych znalezisk). Są to inskrypcje, które ryto na skorupach żółwi (甲) i kościach zwierzęcych (骨) podczas procesu wróżenia w czasach dynastii Shang. Od nich wywodzą się Napisy na brązach.




    Reklama