Pikaia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pikaia (†Pikaia gracilens) – żyjący około 505 milionów lat temu w kambrze strunowiec morski, którego szczątki znane są z łupków z Burgess w zachodniej Kanadzie. Odnaleziono 114 skamielin tego gatunku. Znaczenie nazwy naukowej

Słowo gracilens oznacza z łaciny "cienki, prosty" i odnosi się do kształtu ciała. Morfologia

Długość ciała wynosiła 4-6 cm, wysokość 4,5 cm. Ciało bocznie spłaszczone. Głowa stanowiła około 1,5% długości ciała, w jej okolicach znajdowały się twory podobne do macek. Nie zachowały się organy wewnętrzne. Otwór gębowy mieścił się pod głową, tuż za nim przestrzeń gardła, widoczna na skamielinach w postaci wgłębienia.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Pikaia gracilens. A very primitive fish-like animal. The Burgess Shale. [dostęp 31 lipca 2013].
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Pikaia gracilens – skamieliny znalezione w Burgess




  • Reklama