Pierre de la Rue

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pierre de la Rue (ur. ok. 1460 w Tournai, zm. 20 listopada 1518 w Kortrijk) – kompozytor franko-flamandzki.

Kanon (z łac. canon w tłumaczeniu: prawidło, norma) to najstarsza technika polifoniczna, oparta na ścisłej imitacji, w której melodię jednego głosu powtarzają kolejno z jednakowym opóźnieniem pozostałe głosy. Kanon to również nazwa utworu opartego na tej technice.Tournai (nid.: Doornik, niem.: Dornick) – miasto w Belgii, w prowincji Hainaut. Zajmuje powierzchnię 213.75 km². Na początku 2006 zamieszkiwało je 67 534 osób.

Życiorys[ | edytuj kod]

Był uczniem Johannesa Ockeghema. W latach 1489-92 działał w ’s-Hertogenbosch, w tamtejszej kapeli. Potem (do 1516) związany był z kapelą dworu burgundzkiego, jako śpiewak. Towarzyszył księciu Filipowi I Pięknemu w trakcie podróży do Hiszpanii. Duża liczba jego utworów znajdująca się w archiwach kapeli papieskiej w Rzymie świadczy o tym, że był również we Włoszech. Od 1501 był kanonikiem w Courtrai.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Filip I Piękny, także Filip I Kastylijski (ur. 22 lipca 1478 w Brugii, zm. 25 września 1506 w Burgos) - syn cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego Maksymiliana I Habsburga i jego pierwszej żony, Marii Burgundzkiej. Filip I był założycielem dynastii Habsburgów w Hiszpanii.

Twórczość[ | edytuj kod]

Pierre de la Rue zaliczany jest do kompozytorów tworzących w stylu tzw. polifonii niderlandzkiej (szkoła franko-flamandzka). Jego kompozycje wokalne - przeważnie czterogłosowe utwory religijne - zachowują rozwiniętą technikę kanoniczną.

Znane kompozycje:

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
  • 5 mszy wydanych jako Misse Petri de la Rue (Wenecja, 1503)
  • 9 innych mszy (wydanych w zbiorach)
  • 17 mszy pozostających w rękopisach
  • 7 części mszalnych
  • 37 motetów (niektóre wydane w zbiorach)
  • 37 francuskich chansons (wydane w zbiorach)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Małgorzata Kowalska, ABC historii muzyki, Kraków: Musica Iagellonica, 2001, ISBN 83-7099-102-5, OCLC 749424372.
  • Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, ​ISBN 83-01-00958-6
  • Burgundia (fr. Bourgogne) – kraina historyczna w centralnej Francji. W przeszłości prowincja i region administracyjny. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.




    Warto wiedzieć że... beta

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Kortrijk (fr. Courtrai) – miasto w Belgii w prowincji Flandria Zachodnia, nad rzeką Leie. Leży przy ujściu rzeki Leie (fr. Lys), przez kanał Kortrijk-Bossuit ma dostęp do Morza Północnego. Gminy tworzące Kortrijk to: Kortrijk-Centrum, Marke, Bissegem, Aalbeke, Kooigem, Bellegem, Rollegem i Heule.
    Szkoła flamandzka – kryterium porządkujące generacje kompozytorów, działających na terenie południowej prowincji Niderlandów w okresie od drugiej połowy XV wieku do lat dziewięćdziesiątych XVI wieku. Południową prowincją Niderlandów jest Flandria, dlatego często pojęcia „niderlandzki” i „flamandzki” używa się zamiennie. Mówi się także o szkole „franko-flamandzkiej”, gdyż z północnej Francji pochodzi wielu znakomitych twórców tej szkoły.
    Motet (franc. le mot - słowo) – gatunek muzyczny, wokalny a cappella lub wokalno-instrumentalny, trwale obecny w muzyce od XIII w. Największą rolę odegrał w okresach średniowiecza i renesansu, gdy był głównym polem rozwoju polifonii. W wiekach późniejszych wchłaniał techniki wykształcone w innych formach lub był używany jako archaizm. Stał się też źródłem wielu form – takich jak renesansowy ricercar i późniejsza fuga.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Kanonik świecki (łac. canonicus saecularis) – kanonik kapituły katedralnej lub kolegiackiej, który nie posiadał święceń kapłańskich, lecz w sensie prawnym był duchownym, gdyż posiadał przynajmniej np. tonsurę lub święcenia niższe. Zwyczaj włączania do kapituły kanoników świeckich powstał w średniowieczu po ukształtowaniu się kanoników regularnych, którzy prowadzili życie zakonne.

    Reklama