• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pierre Mauroy



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Partia Europejskich Socjalistów (fr. Parti Socialiste Européen, PSE, ang. Party of European Socialists, PES) – europejska partia polityczna, w skład której wchodzą partie socjaldemokratyczne i demokratyczno socjalistyczne krajów Unii Europejskiej. PES powstała w listopadzie 1992 w wyniku przekształcenia Konfederacji Partii Socjalistycznych (utworzonej w 1974). Tworzy drugą co do wielkości frakcję w Parlamencie Europejskim.Jean-Pierre Chevènement (ur. 2 marca 1939 w Belforcie) – francuski polityk, parlamentarzysta, były minister w kilku rządach.
    Skład rządów Pierre’a Mauroy[ | edytuj kod]

    Pierwszy gabinet (od 21 maja 1981 do 22 czerwca 1981)[ | edytuj kod]

  • Pierre Mauroy – premier
  • Gaston Defferre – minister stanu, minister spraw wewnętrznych i decentralizacji
  • Nicole Questiaux – minister stanu, minister solidarności narodowej
  • Michel Jobert – minister stanu, minister handlu zagranicznego
  • Michel Rocard – minister stanu, minister planowania
  • Jean-Pierre Chevènement – minister stanu, minister badań naukowych i technologii
  • Claude Cheysson – minister spraw zagranicznych
  • Charles Hernu – minister obrony
  • Jacques Delors – minister gospodarki
  • Pierre Joxe – minister przemysłu
  • Jean Auroux – minister pracy
  • Maurice Faure – minister sprawiedliwości
  • Alain Savary – minister edukacji narodowej
  • Jean Laurain – minister ds. weteranów
  • Jack Lang – minister kultury
  • Édith Cresson – minister rolnictwa
  • Michel Crépeau – minister środowiska
  • André Henry – minister ds. wolnego czasu
  • Louis Mermaz – minister transportu i zaopatrzenia
  • Edmond Hervé – minister zdrowia
  • Roger Quilliot – minister mieszkalnictwa
  • Georges Fillioud – minister komunikacji
  • Louis Mexandeau – minister poczty
  • André Delelis – minister handlu
  • Louis Le Pensec – minister spraw morskich
  • Drugi gabinet (od 22 czerwca 1981 do 22 marca 1983)[ | edytuj kod]

    Do rządu dołączyli przedstawiciele Francuskiej Partii Komunistycznej. Ministrami przemysłu, sprawiedliwości, transportu i zdrowia w miejsce dotychczasowych zostali odpowiednio Pierre Dreyfus, Robert Badinter, Charles Fiterman (również jako minister stanu) i Jack Ralite. Nicole Questiaux przestała być ministrem stanu. Utworzono resorty konsumpcji i szkoleń zawodowych, które powierzono Catherine Lalumière i Marcelowi Rigoutowi.

    Senat (fr. Sénat) – izba wyższa francuskiego parlamentu. Obecnie tworzy go 348 senatorów, a przewodniczącym jest Jean-Pierre Bel.Paul Quilès (ur. 27 stycznia 1942 w Saint-Denis-du-Sig w Algierii) – francuski polityk, wieloletni parlamentarzysta, były minister w kilku rządach, działacz Partii Socjalistycznej.

    29 czerwca 1982 z rządu odeszli Jean Auroux, Nicole Questiaux i Pierre Dreyfus. Jean-Pierre Chevènement przeszedł na funkcję ministra przemysłu i badań naukowych, a ministrem solidarności narodowej i spraw społecznych został Pierre Bérégovoy.

    Trzeci gabinet (od 22 marca 1983 do 17 lipca 1984)[ | edytuj kod]

  • Pierre Mauroy – premier
  • Claude Cheysson – minister spraw zagranicznych
  • Charles Hernu – minister obrony
  • Gaston Defferre – minister spraw wewnętrznych i decentralizacji
  • Jacques Delors – minister gospodarki, finansów i budżetu
  • Laurent Fabius – minister przemysłu i nauki
  • Marcel Rigout – minister szkoleń zawodowych
  • Robert Badinter – minister sprawiedliwości
  • Alain Savary – minister edukacji narodowej
  • Michel Rocard – minister rolnictwa
  • Charles Fiterman – minister transportu
  • Roger Quilliot – minister urbanizacji i mieszkalnictwa, 4 października 1983 stanowisko to objął Paul Quilès
  • Édith Cresson – minister turystyki i handlu zagranicznego
  • Michel Crépeau – minister handlu
  • Pierre Bérégovoy – minister solidarności narodowej i stosunków społecznych
  • Roland Dumas – minister stosunków europejskich, od 18 grudnia 1983
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Biographie de Pierre Mauroy (fr.). evene.fr. [dostęp 2013-06-10].
    2. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2013-06-10].
    3. Daleko od wspólnej drogi. rp.pl, 2000-01-21. [dostęp 2013-06-10].
    4. Parti socialiste (PS): Organigramme (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2013-06-10].
    5. Pierre Mauroy na stronie Senatu (fr.). [dostęp 2013-06-10].
    6. Les Gouvernements et les assemblées parlementaires sous la Ve République (fr.). assemblee-nationale.fr, 2004. [dostęp 2021-02-20].
    7. Présidents de la République et Gouvernements sous la Ve (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 2020-10-11].
    Roland Dumas (ur. 23 sierpnia 1922 w Limoges) – francuski polityk i prawnik, działacz Partii Socjalistycznej, parlamentarzysta i minister, w latach 1995–2000 przewodniczący Rady Konstytucyjnej. Marcel Rigout (ur. 10 maja 1928 w Verneuil-sur-Vienne, zm. 23 sierpnia 2014 w Limoges) – francuski polityk do 1990 Francuskiej Partii Komunistycznej, deputowany, minister.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nord [nɔːʀ] – departament we Francji w regionie Hauts-de-France. Jest podzielony na prefekturę Lille i podprefektury: Avesnes-sur-Helpe, Cambrai, Douai, Dunkierka i Valenciennes. Departament został utworzony 4 marca 1790 roku.
    Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.
    Maurice Faure (ur. 2 stycznia 1922 w Azerat, zm. 6 marca 2014 w Cahors) – francuski polityk, prawnik i samorządowiec, wieloletni parlamentarzysta, minister w okresie IV i V Republiki, członek Rady Konstytucyjnej, sygnatariusz traktatów rzymskich.
    Louis Mexandeau (ur. 6 lipca 1931 w Wanquetin) – francuski polityk, nauczyciel i samorządowiec, działacz Partii Socjalistycznej, deputowany oraz minister.
    Mer (fr. maire) – we Francji wybieralny przewodniczący rady miejskiej lub rady municypalnej gminy. Jest on jednocześnie przedstawicielem (reprezentantem) władzy państwowej w najmniejszych jednostkach podziału administracyjnego Francji – wykonuje zadania administracji publicznej oraz stoi na czele organów tejże administracji.
    Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.
    Louis Le Pensec (ur. 8 stycznia 1937 w Mellac) – francuski polityk, ekonomista i samorządowiec, parlamentarzysta, minister w różnych resortach w latach 1981–1983, 1988–1993 i 1997–1998.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.075 sek.