Piaskowiec kwarcowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piaskowiec kwarcowy – najbardziej powszechna scementowana psamitami zwięzła skała osadowa, składająca się niemal wyłącznie z minerałów kwarcu o średnicy ziaren od 0,1 do 2,0 milimetrów, powstała w wyniku diagenezy piasku. Skała należy do grupy skał okruchowych.

Psamity (arenity) - skały okruchowe luźne bądź zwięzłe, zbudowane przeważnie z ziarn frakcji psamitowej (piaskowej).

Skała stosowana w budownictwie.





Reklama