Peter-Erich Cremer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output .infobox.zolnierz-lotnictwo .naglowek{color:black;background:#95a7b9}.mw-parser-output .infobox.zolnierz-marynarka .naglowek{color:white;background:#6082B6}.mw-parser-output .infobox.zolnierz-lądowe .naglowek{color:white;background:#556B2F}.mw-parser-output .infobox.zolnierz-paramilitarny .naglowek{color:black;background:#b6b3c7}

Peter-Erich Cremer (ur. 25 marca 1911 w Metzu, zm. 5 lipca 1992 w Hamburgu) – niemiecki oficer marynarki, jeden z asów wojny podwodnej Kriegsmarine podczas II wojny światowej, dowódca między innymi U-333, na którym odbył dziewięć patroli bojowych, zatapiając sześć statków alianckich.

Krzyż Rycerski, właśc. Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes, RK) - niemiecki order, najwyższe odznaczenie wojskowe okresu III Rzeszy. Stanowił rozszerzenie klas Krzyża Żelaznego.Hamburg (łac. Hammonia; dolnoniem. Hamborg [ˈhaˑmbɔːχ]), właściwie Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg (niem. Freie und Hansestadt Hamburg) – miasto w północnych Niemczech na prawach kraju związkowego niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem związkowy kraj niemiecki (pow. 755 km², ludność 1,74 mln – drugie po Berlinie). Największy port morski kraju (75 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. W 2011 roku miasto to otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Czystości.

Życiorys[ | edytuj kod]

Peter-Erich Cremer wstąpił do Reichsmarine w 1934 roku, dwa lata później zyskując promocję do stopnia podporucznika (Leutnant zur See). Służył kolejno na krążowniku „Köln” i pancerniku kieszonkowym „Deutschland”, po czym został przeniesiony do artylerii nadbrzeżnej. Na początku II wojny światowej był oficerem wachtowym na niszczycielu „Theodor Riedel”. W lutym 1940 roku został awansowany do stopnia kapitana (Kapitänleutnant) i dekorowany Krzyżem Żelaznym. Kilka miesięcy później przeniesiono go do Szkoły Broni Podwodnej, zaś po jej ukończeniu otrzymał pierwsze dowództwo: na U-152.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

W sierpniu 1941 roku otrzymał nowo zbudowany U-333, typu VIIC. Na swym pierwszym patrolu bojowym zatopił trzy statki handlowe, jednym z nich okazał się niemiecki łamacz blokady „Spreewald”. Został za to postawiony przed sądem, który jednak wziął pod uwagę specyfikę warunków wojennych i uniewinnił Cremera. Na kolejnym patrolu zatopił trzy kolejne statki, tym razem już bez wyjątku alianckie, co przyniosło mu odznaczenie Krzyżem Rycerskim. Podczas trzeciego patrolu U-333 został zaatakowany i staranowany przez brytyjską korwetę „Crocus”, a sam Cremer został poważnie ranny. Po powrocie do okupowanej Francji spędził trzy miesiące w szpitalu, zaś na czas rekonwalescencji został przydzielony do sztabu dowództwa U-Bootwaffe. Na morze powrócił w maju 1943 roku, znów na U-333.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

Podczas kolejnych patroli nie udało mu się już odnieść żadnych sukcesów, coraz większa presja wywierana na U-Booty przez alianckie siły eskortowe znacząco utrudniała im działanie. Ostatecznie zdał dowództwo swojego starego okrętu w połowie 1944 roku, aby przejąć nowy U-2519, okręt typu XXI. 11 lipca 1944 roku został awansowany do stopnia komandora podporucznika (Korvettenkapitän). Nie zdołał już wziąć czynnego udziału w wojnie na morzu, w lutym 1945 roku został dowódcą zorganizowanego ad hoc Marine Panzervernichtungsbataillon (batalionu niszczycieli czołgów), którego żołnierze, walcząc z nacierającymi wojskami brytyjskimi i kanadyjskimi zgłosili w ciągu kilku dni zniszczenie 24 czołgów przeciwnika. Podczas ostatnich dni przed kapitulacją Cremer dowodził strażą przyboczną Karla Dönitza (Wachbataillon Dönitz).

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Komandor podporucznik (kmdr ppor.) – wojskowy stopień oficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający majorowi w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.

Po krótkim pobycie w niewoli, Cremer osiadł w RFN, zajmując się biznesem. Odnosił spore sukcesy na tym polu. W 1982 roku opublikował swoje wspomnienia z okresu dowodzenia U-bootem – U-333.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Gordon Williamson, Malcolm McGregor: German Commanders of World War II (2): Waffen-SS, Luftwaffe & Navy. Botley, Oxford: 2006. ​ISBN 1-84176-597-X​.
  • Sławomir Walkowski: Peter Cremer, wielki szczęściarz U-bootwaffe. „Militaria XX wieku” 3/2004. ISSN 1732-4491.
  • Reichsmarine - marynarka wojenna Republiki Weimarskiej, a następnie III Rzeszy. Istniała w latach 1918-1935. W 1935 została zastąpiona przez Kriegsmarine.U-152 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II D z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1941 roku. Wybrani dowódcy: Kptlt. Peter-Erich Cremer.




    Warto wiedzieć że... beta

    U-333 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) z okresu II wojny światowej, należący do typu VIIC. Swą służbę w Kriegsmarine rozpoczął w sierpniu 1941 roku, dowodzony przez Kapitänleutnanta Petera-Ericha Cremera. Odbył 12 patroli bojowych, zatapiając siedem statków handlowych, w tym omyłkowo własny łamacz blokady "Spreewald". Został zatopiony w pierwszym rejsie pod nowym dowódcą, Hansem Fiedlerem, 31 lipca 1944 roku.
    Okręty podwodne typu XXI – niemieckie okręty podwodne (U-Booty), najbardziej zaawansowane technicznie operacyjne pojazdy podwodne nie tylko drugiej wojny światowej, lecz całej pierwszej połowy dwudziestego wieku. Z uwagi na to, że pierwsze okręty tego typu wprowadzone zostały do służby w Kriegsmarine w połowie 1944, a status operacyjny uzyskały dopiero w marcu 1945 roku, nie odegrały żadnej roli w prowadzonych działaniach wojennych. Dzięki jednak przełomowości wielu zastosowanych w nich nowych rozwiązań konstrukcyjnych, zaraz po zakończeniu wojny stały się przedmiotem intensywnych badań prowadzonych przez najważniejszych aliantów byłej koalicji antyhitlerowskiej. Nowa - w dużej mierze rewolucyjna - opływowa linia kadłuba, znacznie bardziej pojemny układ baterii elektrycznych oraz chrapy, pozwoliły tym okrętom operować z prędkością podwodną czyniącą je bardzo trudnymi do zwalczania celami dla alianckich sił przeciwpodwodnych. Stopień zaawansowania technicznego niektórych elementów konstrukcji typu XXI, jak jego pasywny system sonarowy, układ kontroli ognia, konstrukcja kadłuba, czy układ napędowy, stały się się podstawą wyznaczającą kierunki rozwoju techniki i technologii podwodnej w początkowym okresie zimnej wojny. Jednakże zawiłe priorytety produkcji oraz ogólne trudności za pozyskaniem niezbędnych materiałów w końcowym okresie wojny, uniemożliwiły wejście do służby operacyjnej więcej niż kilku jednostkom tego typu.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Kriegsmarine (die Kriegsmarine, rodzaj żeński; niem. tłum. Kriegs - wojenna i Marine - marynarka) - marynarka wojenna III Rzeszy Niemieckiej, część sił zbrojnych Niemiec istniejąca w latach 1935-1945 w ramach Wehrmachtu.
    Podporucznik marynarki (ppor. mar.) - wojskowy stopień oficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający podporucznikowi w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.
    Lützow (wcześniejsza nazwa Deutschland) – niemiecki okręt pancerny typu Deutschland, klasyfikowany od 1939 jako krążownik ciężki, a potocznie nazywany „pancernikiem kieszonkowym”. Zwodowany 19 maja 1931 w stoczni Deutsche Werke w Kilonii, rozpoczął służbę 1 kwietnia 1933.
    Metz – miasto i gmina w północno-wschodniej Francji nad Mozelą, stolica regionu Lotaryngia i departamentu Mozela. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 119 594 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 2852 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Metz plasuje się na 1. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 20.).

    Reklama