Perspektywa z trzema punktami zbiegu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Perspektywa z trzema punktami zbiegu – efekt pojawia się, gdy będąc blisko budynku spojrzy się na jego wierzchołek. Ściany budynków widziane z bliska zdają się zbiegać pod kątem ku środkowi widzianego obrazu. Linie zbiegają się w miarę oddalania od obserwatora. Ten kierunek także podlega prawom rządzącym perspektywą. Dodatkowy, trzeci punkt zbiegu pojawia się w miejscu, gdzie przetną się linie będące przedłużeniem ścian budynku.

Perspektywa linearna, perspektywa zbieżna – technika umożliwiająca przedstawianie rzeczywistości na płaskiej powierzchni tak, aby sprawiała wrażenie głębi. Zasady perspektywy linearnej jako pierwszy opracował w XV wieku architekt florencki Leon Battista Alberti.Perspektywa — określenie stosowane w architekturze, malarstwie, fotografii i innych sztukach wizualnych oznaczające sposób oddania trójwymiarowych obiektów i przestrzeni na płaszczyźnie. Istnieje kilka rodzajów perspektywy: linearna (zbieżna, geometryczna), barwna (malarska), kulisowa, powietrzna, odwrócona, perspektywa krzywoliniowa (poprawna).
  • Linear with 3 pnts a.svg
  • Linear with 3 pnts b.svg
  • Perspective with 3 points.svg
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • rzut środkowy
  • perspektywa
  • perspektywa linearna
  • perspektywa z jednym punktem zbiegu
  • perspektywa z dwoma punktami zbiegu




  • Reklama