Perspektywa z jednym punktem zbiegu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Perspektywa z jednym punktem zbiegu – jest to najprostsza perspektywa linearna. Wszystkie linie równoległe do siebie, prostopadłe do płaszczyzny obrazu, wydają się zbiegać w jednym punkcie na horyzoncie.

Paolo Uccello, właśc. Paolo di Dono (ur. 1397 we Florencji, zm. 10 grudnia 1475 we Florencji) – włoski malarz okresu renesansu, koncentrujący się w swojej twórczości na problemach związanych z perspektywą.Norman Robert Foster, Lord Foster of Thames Bank (ur. 1 czerwca 1935 w Manchesterze w Wielkiej Brytanii) – brytyjski architekt.
  • Linear with 1 pnt.svg
  • Perspective with 1 point.svg
  • Poniższy obraz J. M. Williama Turnera prezentuje perspektywę z co najmniej dwoma punktami zbieżności - horyzont z drogą na obrazie zbiegają się (poza ramą obrazu) po obu stronach. Świadczy to optycznej lub geometrycznej świadomości malarza.

    Perspektywa z dwoma punktami zbiegu – zwana także perspektywą skośną. Dokładne przedstawienia uzyskuje się dzięki metodzie rzutowania z planów, stosowanej przez architektów. Niezależnie od stopnia skomplikowania planu, czy elewacji bocznych budynku, zostaje zachowana zasada umieszczania obiektu w perspektywie skośnej według podstawowego rzutowania – rzutowania izometrycznego.Perspektywa z trzema punktami zbiegu - Zjawisko pojawia się, gdy będąc blisko budynku patrzymy na jego wierzchołek. Ściany budynków widziane z bliska zdają się zbiegać pod kątem ku środkowi widzianego obrazu. Linie zbiegają się w miarę oddalania od obserwatora. Ten kierunek także podlega prawom rządzącym perspektywą. Dodatkowy, trzeci punkt zbiegu pojawia się w miejscu, gdzie linie będące przedłużeniem ścian budynku przetną się.
    William Turner, Petworth Park, 1828, Tate Gallery Londyn


    Obrazy, w których zastosowano tę technikę[ | edytuj kod]

  • J.M.W. Turner - Petworth Park, 1828
  • Norman Foster - Szkic gmachu BBC
  • Ben Johnson - Echo kroków we wspomnieniu pasażu, którym nie szliśmy, do drzwi, których nigdy nie otworzyliśmy, 1993
  • Paolo Uccello - Potop, 1445
  • Emanuel de Witte - Wnętrze z kobietą przy klawikordzie, 1665
  • Giovanni Battista Tiepolo - Ustanowienie różańca, 1737-1739
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • rzut środkowy
  • perspektywa
  • perspektywa linearna
  • perspektywa z dwoma punktami zbiegu
  • perspektywa z trzema punktami zbiegu
  • perspektywa sferyczna
  • Perspektywa sferyczna − stanowi rozszerzenie perspektywy linearnej o działanie efektu głębi we wszystkich kierunkach przestrzeni x, y i z. Tzn. wraz z oddalaniem od środka obrazu, obiekty "zmniejszają się" wzdłuż osi x i y oraz do środka wzdłuż osi z.Joseph Mallord William Turner (ur. 23 kwietnia 1775 w Londynie, zm. 19 grudnia 1851 w Londynie) – malarz angielski, znany przede wszystkim z romantycznych pejzaży. Uważany za prekursora impresjonizmu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Perspektywa linearna, perspektywa zbieżna – technika umożliwiająca przedstawianie rzeczywistości na płaskiej powierzchni tak, aby sprawiała wrażenie głębi. Zasady perspektywy linearnej jako pierwszy opracował w XV wieku architekt florencki Leon Battista Alberti.
    Perspektywa — określenie stosowane w architekturze, malarstwie, fotografii i innych sztukach wizualnych oznaczające sposób oddania trójwymiarowych obiektów i przestrzeni na płaszczyźnie. Istnieje kilka rodzajów perspektywy: linearna (zbieżna, geometryczna), barwna (malarska), kulisowa, powietrzna, odwrócona, perspektywa krzywoliniowa (poprawna).

    Reklama