Periklymenos (syn Posejdona)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Periklymenos (gr. Περικλύμενος) – postać w mitologii greckiej, syn boga Posejdona i Chloris, córki Tejrezjasza.

Siedmiu przeciw Tebom (gr. Ἑπτὰ ἐπὶ Θήϐας Heptá epí Thḗbas) – w mitologii greckiej wyprawa siedmiu wodzów w obronie praw do tronu Polinika, który walczył ze swoim bratem Eteoklesem. W wyprawie uczestniczyli:Zeus (także Dzeus, stgr. Ζεύς Zeús, nowogr. Δίας Días, łac. Iupiter, Iuppiter) – w mitologii greckiej najwyższy z bogów. Syn Kronosa i Rei. Był szóstym dzieckiem Rei i Kronosa. Brat Hestii, Demeter, Hery (również jej mąż), Posejdona i Hadesa. Władca błyskawic. Uosobienie najwyższej zasady rządzącej Wszechświatem. Władca wszystkich bogów i ludzi. Jego atrybutami były złote pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą. Wychowały go nimfy górskie i koza Amaltea.

Jego postać pojawia się w cyklu mitów tebańskich. Jako sojusznik Eteoklesa wziął udział w obronie miasta podczas wyprawy siedmiu wodzów. W czasie walki zabił Partenopajosa, zrzucając z murów miejskich ogromny głaz na jego głowę. Podczas pościgu za uciekającymi wrogami nastawał na życie Amfiaraosa, jednak został zgładzony przez Zeusa, z woli którego rozstąpiła się ziemia, pochłaniając Periklymenosa i jego rydwan.

Partenopajos (gr. Παρθενοπαῖоς Parthenopaios, od Parthenos ‘Dziewica’, łac. Parthenopaeus) – w mitologii greckiej jeden z siedmiu wodzów.Amfiaraos – wieszczek i tłumacz snów w mitologii greckiej. Był synem Ojklesa i Hypermnestry oraz ojcem Eurydyki, Amfilochosa i Alkmeona. Według niektórych podań jego synami byli także Tiburtus, Koras i Katillus. Był ulubieńcem Zeusa i Apolla.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 288. ISBN 978-83-04-04673-3.
  2. Joël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 2001, s. 243. ISBN 83-7132-526-6.
  3. Vojtech Zamarovský: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 365. ISBN 83-7183-239-7.
Eteokles – w mitologii greckiej syn Edypa i Jokasty. Prowadził z bratem, Polinikiem, spór o tron Teb (siedmiu przeciw Tebom). Wygnał z miasta brata i mianował się królem. Gdy Polinejkes próbował odzyskać tron zbrojnie, Eteokles zginął w obronie miasta podczas pojedynku z bratem.Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).




Reklama