• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pentekostalizm



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Scott John Morrison (ur. 13 maja 1968 w Sydney) – australijski polityk, członek Liberalnej Partii Australii (LPA). Od 2007 poseł do Izby Reprezentantów. W latach 2013-2014 minister imigracji i ochrony granic, następnie w latach 2014-2015 minister służb społecznych. Od września 2015 minister skarbu.Związek Stanowczych Chrześcijan – protestanckie towarzystwo religijne powstałe na początku XX wieku na Śląsku Cieszyńskim.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH




    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Działacze[ | edytuj kod]

    Pionierzy[ | edytuj kod]

  • Charles Fox Parham (1873–1929) – pastor założyciel współczesnego pentekostalizmu
  • William J. Seymour (1870–1922) – pastor założyciel misji przy ulicy Azusa
  • Thomas Ball Barratt (1862–1940) – pionier pentekostalizmu w Europie, w tym zwłaszcza w Norwegii
  • Evan Roberts (1878–1951) – pionier pentekostalizmu w Wielkiej Brytanii i czołowa postać przebudzenia walijskiego
  • Jonathan Paul (1853–1931) – pionier pentekostalizmu w Niemczech
  • Iwan Woronajew (1885–1937) – pionier pentekostalizmu w ZSRR
  • Lewi Pethrus (1884–1974) – szwedzki pastor, pionier ruchu zielonoświątkowego w Szwecji.
  • Działacze publiczni[ | edytuj kod]

  • Abiy Ahmed Ali – od 2018 premier Etiopii, laureat Pokojowej Nagrody Nobla (2019)
  • Denis Mukwege – kongijski ginekolog, działacz społeczny i laureat Pokojowej Nagrody Nobla (2018)
  • Lans Bovenberg – holenderski ekonomista i profesor ekonomii, zdobywca Nagrody Spinozy (2003)
  • Marcelo Crivella – brazylijski pastor i polityk, od 2017 roku burmistrz Rio de Janeiro
  • Margaret Court – uważana za jedną z największych tenisistek wszech czasów, działaczka społeczna i pastor kościoła
  • Robert Bakker – amerykański paleontolog zajmujący się dinozaurami
  • Sarah Palin – amerykańska polityk, gubernator stanu Alaska w latach 2006–2009
  • Scott Morrison – australijski polityk, od 2018 premier Australii
  • Teologowie zielonoświątkowi[ | edytuj kod]

  • Derek Prince (1915–2003) – pastor, znany teolog zielonoświątkowy.
  • Donald Gee (1891–1966) – angielski nauczyciel i teolog zielonoświątkowy.
  • Gordon Fee (ur. 1934) – biblista zielonoświątkowy
  • Kevin Conner (1927–2019) – teolog i autor australijski.
  • Autorzy zielonoświątkowi[ | edytuj kod]

  • David Oyedepo (ur. 1954) – nigeryjski pisarz, kaznodzieja i pastor.
  • David Wilkerson (ur. 1931-2011) – autor książki Krzyż i sztylet oraz wielu innych książek. Do śmierci pełnił funkcje pastora Times Square Church w Nowym Jorku
  • Derek Prince (1915–2003) – teolog i pastor chrześcijański.
  • Greg Boyd (ur. 1957) – pastor, profesor teologii i pisarz chrześcijański, wykształcony na uczelniach sławnej Ivy League.
  • Nicky Cruz (ur. 1938) – autor książki Nicky Cruz opowiada (obecnie wydawanej pod tytułem: Uciekaj mały, uciekaj). Obecnie mieszka w Kolorado, prowadzi ewangelizacje na całym świecie.
  • Watchman Nee (1913–1972) – kaznodzieja chrześcijański, założyciel kościołów lokalnych.
  • Witness Lee (1905–1997) – kaznodzieja chrześcijański, nauczyciel i pisarz powiązany z nurtem kościołów lokalnych.
  • Pastorzy i działacze ewangelizacyjni[ | edytuj kod]

  • A.A. Allen (1911–1970) – ewangelista-uzdrowiciel lat 50. i 60.
  • Aimee Semple McPherson (1890–1944) – ewangelistka amerykańska, założycielka Międzynarodowego Kościoła Poczwórnej Ewangelii.
  • Åke Green (ur. 1941) – szwedzki pastor, sądzony za przypominanie w kazaniu zielonoświątkowego stanowiska wobec homoseksualizmu.
  • Bert Clendennen (1922–2009) – pastor, teleewangelista i misjonarz; założyciel kościoła Victory Temple.
  • Brat Yun (ur. 1958) – chiński kaznodzieja i ewangelista, prześladowany lider chińskiego kościoła domowego.
  • Brian Houston (ur. 1954) – pastor megakościoła Hillsong w Sydney w Australii.
  • David Yonggi Cho (ur. 1936) – pastor i założyciel największego megakościoła na świecie Kościoła Pełnej Ewangelii Yoido w Seulu, w Korei Południowej.
  • Demos Shakarian (1913–1993) – przedsiębiorca, założyciel Full Gospel Business Men’s Fellowship International (FGBMFI); Międzynarodowa Społeczność Biznesmenów Pełnej Ewangelii – Chrześcijanie w Biznesie.
  • Jack Coe (1918–1956) – ewangelista-uzdrowiciel lat 50.
  • Jack Hayford (ur. 1934) – pastor, założyciel Kościoła w Drodze w Van Nuys, Kalifornia.
  • Reinhard Bonnke (1940–2019) – niemiecki działacz ewangelizacyjny znany głównie z misji prowadzonych w Afryce. W 2002 przeprowadził największą krucjatę ewangelizacyjną w historii w Lagos w Nigerii, w której wzięło udział 6 milionów ludzi.
  • Smith Wigglesworth (1859–1947) – brytyjski duchowny zwany Apostołem Wiary
  • Sunday Adelaja (ur. 1967) – pastor Ambasady Bożej na Ukrainie w Kijowie
  • William M. Branham (1909–1965) – ewangelista-uzdrowiciel połowy XX wieku
  • Ewangeliści radiowi i teleewangeliści[ | edytuj kod]

  • Jim Bakker (ur. 1940) – amerykański teleewangelista
  • Jimmy Swaggart (ur. 1935) – amerykański teleewangelista
  • Joyce Meyer (ur. 1943) – amerykańska teleewangelistka, autorka książek
  • John Hagee (ur. 1940) – amerykański teleewangelista znany ze wspierania państwa Izrael
  • Morris Cerullo (ur. 1931) – amerykański teleewangelista, autor ponad 80 książek
  • Oral Roberts (1918-2009) – ewangelista-uzdrowiciel, potem teleewangelista
  • Pat Robertson (ur. 1930) – amerykański teleewangelista, znany z nadawania programu telewizyjnego The 700 Club
  • Rex Humbard (1919–2007) – pierwszy ewangelista telewizyjny, który odniósł sukces w połowie lat 50., w latach 60. i 70.
  • Silas Malafaia (ur. 1958) – brazylijski pastor, autor książek i teleewangelista, znany ze swoich wpływów politycznych.
  • Polscy wybitni pastorzy, teolodzy i ewangeliści[ | edytuj kod]

  • Edward Czajko – czołowy polski teolog pentekostalny, wieloletni pastor zboru stołecznego Kościoła Zielonoświątkowego w RP, ekumenista
  • John Godson – polityk, działacz samorządowy i pastor pochodzenia nigeryjskiego
  • Michał Hydzik – pastor-senior zboru Betel w Ustroniu, ewangelista, były biskup Kościoła Zielonoświątkowego w RP
  • Marek Kamiński – od 2008 zwierzchnik Kościoła Zielonoświątkowego w RP
  • Kazimierz Sosulski – wieloletni działacz KZ
  • Leszek Jańczuk – biblista, duchowny, tłumacz Biblii
  • Mieczysław Kwiecień – kaznodzieja, wieloletni dziekan i wykładowca Warszawskiego Seminarium Teologicznego
  • Anatol Matiaszuk – pastor i tłumacz anglojęzyczny
  • Włodzimierz Rudnicki – wieloletni rektor Warszawskiego Seminarium Teologicznego, kaznodzieja, prezbiter, pastor zboru Nowe Życie w Warszawie
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • cesacjonizm
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Lord Elorm Donkor, Clifton R. Clarke, African Pentecostal Missions Maturing: Essays in Honor of Apostle Opoku Onyinah, Wipf and Stock Publishers, 21 czerwca 2018, ISBN 978-1-4982-4385-8 [dostęp 2019-10-27] (ang.).
    2. Dzieje Apostolskie mówią o tym kilkakrotnie. Z Ojców Kościoła najwięcej na ten temat wypowiada się Ireneusz.
    3. Telewizja Polska S.A
    4. Daniel Albrecht, Witness in Waters. Baptism and Pentectostal Spirituality, [w:] Baptism Today. Understanding, Practice and Ecumenical Implications, red. Thomas F. Best, Geneva 2008, s. 158.
    5. Paulo Ayres Mattos: Methodism in Latin America and Caribbean. W: Charles Yrigoyen: T&T Clark Companion to Methodism. London – New York: T&T Clark, 2010, s. 212. ISBN 978-0-567-03293-5.
    6. V. Synan, Historia ruchu zielonoświątkowego i odnowy charyzmatycznej. Stulecie Ducha Świętego 1901-2001, Instytut Wydawniczy Compassion, Kraków – Szczecin 2006, ISBN 83-89918-21-8 [dostęp 2013-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2012-08-03].
    7. Frank Bartleman, How Pentecost Came to Los Angeles s. 44-96.
    8. Anderson 2004 ↓, s. 13.
    9. Anderson 2004 ↓, s. 14.
    10. Smith 2011 ↓, s. 183-184.
    11. Anderson 2004 ↓, s. 15.
    12. Anderson 2004 ↓, s. 16.
    13. Anderson 2004 ↓, s. 17.
    14. Anderson 2004 ↓, s. 18.
    15. Smith 2011 ↓, s. 184.
    16. James F. Stitzinger, Spiritual Gifts: Definitions and Kinds TMSJ 14/2 (Fall 2003) 147
    17. David Wilkerson „Ewangelia sukcesu", swch.pl [dostęp 2017-11-26].
    18. Aktualności | Kościół Zielonoświątkowy w Polsce.
    19. Wyznania w Polsce według spisu powszechnego z 2011 r. Ekumenizm.pl
    20. Jańczuk 2016 ↓, s. 29-42.
    21. John L. Allen Jr., If demography is destiny, Pentecostals are the ecumenical future Jan. 28, 2008
    22. The Global Impact of Pentecostalism – USC US-China Institute (2011)
    23. Pentecostal churches – World Council of Churches (2014)
    24. Anne E. Dyer: Introduction. W: European Pentecostalism. pod red. William Kay, Anne Dyer. Leiden: Brill, 2011, s. 2-3. ISBN 978-90-04-20730-1.
    25. Pewforum
    26. Newsweek
    27. Pentecostalism – Protestant Ethic or Cargo Cult?, The American Interest [dostęp 2018-10-31].
    28. Jason Mandryk, Operation World: The Definitive Prayer Guide to Every Nation, InterVarsity Press, 15 listopada 2010, ISBN 978-0-8308-9599-1 [dostęp 2018-11-03] (ang.).
    29. Informacja o rozpoczęciu dialogu baptystyczno-pentekostalnego na witrynie Associated Baptist Press (dostęp: 21 kwietnia 2014 r.)
    30. Dąbrowska 1995 ↓, s. 21.
    31. Dąbrowska 1995 ↓, s. 22.
    32. Wiesława Dąbrowska. Mariologia w dialogu katolicko-zielonoświątkowym. „Rocznik Teologiczny”. 1 z. 7, s. 114-118, 1994. 
    33. Ze świata. „Niedziela (Ogólnopolska)”. 47, s. 5, 2011. 
    34. Doktoraty: W. Dąbrowska Macura, „Teologia w Polsce” 24 ( 2006 ) nr 84, s. 23.
    35. Harold Hunter: Global Pentecostalism and Ecumenism: Two Movements of the Holy Spirit?. W: Wolfgang Vondey: Pentecostalism and Christian Unity. Pickwick Publications, 2010, s. 26. ISBN 978-1-60899-077-1.
    36. Józefowicz 2008 ↓, s. 30-31.
    37. A presentation to the 48th International Ecumenical Seminar Non-denominational and Trans-confessional Movements July 2- 9, 2014 Strasbourg, France. strasbourginstitute.org. [dostęp 2016-10-27].
    38. Randall Holm: A Paradigmatic Analysis of Authority Within Pentecostalism. Quebec: 1995, s. 11-12.
    39. Czajko 2013 ↓, s. 66.
    40. JAKA JEST RÓŻNICA POMIĘDZY ADWENTYSTAMI A KOŚCIOŁEM ZIELONOŚWIĄTKOWYM? KADS w RP
    41. A. Palla: Niewidzialna wojna o Twoje życie. Warszawa: Bogulandia, 2013.
    42. Miller i Yamamori 2007 ↓, s. 20-21.
    43. Miller i Yamamori 2007 ↓, s. 21.
    44. Miller i Yamamori 2007 ↓, s. 21-22.
    45. Hollenweger Centre. godgeleerdheid.vu.nl. [dostęp 2016-10-19].
    46. Pokusa wysokiego napięcia. polityka.pl, 21 maja 2007. [dostęp 2016-10-19].
    47. Pentecostalism in Ethiopia (ang.). nazret.com. [dostęp 11 października 2019].
    Edward Czajko (ur. 22 września 1934 r. w Kuźmiczach k. Nowogródka) – doktor h.c. teologii, duchowny i publicysta zielonoświątkowy, w latach 1981-1988 zwierzchnik Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, zaś w latach 1981-2001 pastor stołecznego zboru zielonoświątkowego. Absolwent Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, studiował także w Didsbury Methodist College w Bristolu (Wielka Brytania). W 1964 ordynowany na duchownego ZKE. Prezbiter Okręgu w Wilkopolsce w okresie 1965-1971. W latach 1966-1971 pracownik naukowo-dydaktyczny ChAT. Pełnił funkcje wiceprezesa (1983-1986) i skarbnika (1986-1988) Polskiej Rady Ekumenicznej. Po rozwiązaniu ZKE członek Prezydium Rady Naczelnej Kościoła Zielonoświątkowego (1988-2004) oraz redaktor naczelny wydawanego przez KZ miesięcznika Chrześcijanin (1990-1991). Był czołowym współtwórcą Aliansu Ewangelicznego w RP i wiceprzewodniczącym jego Rady Krajowej (2000-2003). Zasiadał w Komitecie Krajowym Towarzystwa Biblijnego w Polsce. Wieloletni wykładowca Warszawskiego Seminarium Teologicznego. Członek European Pentecostal Theological Association i Society for Pentecostal Studies. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.Zjednoczony Kościół Ewangeliczny w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (ZKE) – istniejący w latach 1947–1988 związek wyznaniowy skupiający pięć polskich wspólnot protestanckich charakteryzujących się pobożnością ewangelikalną i praktyką chrzczenia wyłącznie ludzi świadomych swojej wiary. Dwie z nich miały charakter zielonoświątkowy. W okresie PRL był to największy w Polsce Kościół ewangelikalny - za drugą co do wielkości denominację o takim profilu należy uznać w tym czasie Polski Kościół Chrześcijan Baptystów. Od 1967 roku siedziba Kościoła mieściła się przy ul. Zagórnej w Warszawie. Do roku 1953 Kościół miał charakter federacji, w ramach której każde ugrupowanie zachowało swoją odrębność, w roku 1953 zniesiono odrębności. W roku 1981 ZKE powrócił do struktury federacyjnej.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Teologia sukcesu lub ewangelia sukcesu (ang. prosperity theology/prosperity gospel) – postawa teologiczna w pewnej części chrześcijaństwa charyzmatycznego, polegająca na przekonaniu, że zdrowie, powodzenie materialne i osobiste jest wolą Boga dla człowieka wierzącego. Należy się modlić o sukces i dążyć do niego. W szeroko rozumianym pentekostalizmie znajdują się różne podejścia do takiej nauki. Jest ona zarówno krytykowana jak i wyznawana. "Ewangelia sukcesu" jest krytykowana za (zdaniem krytyków sprzeczne z niektórymi wersetami biblijnymi) podkreślanie bogactw materialnych jako rzeczy świadczącej o Bożym błogosławieństwie.
    Gwatemala (República de Guatemala) – państwo w Ameryce Środkowej, położone nad Oceanem Atlantyckim i Oceanem Spokojnym. Graniczy z Salwadorem (203 km), Hondurasem (256 km), Meksykiem (962 km), Belize (266 km) – łączna długość granic wynosi 1687 km, ponadto 400 km wybrzeża morskiego.
    Ruch Williama Branhama w Polsce – niezarejestrowana i niejednorodna wspólnota wyznaniowa działająca w Polsce od końca lat 60. XX wieku. Opiera się na naukach Williama Branhama rozpowszechnianych głównie w postaci jego zarejestrowanych kazań. Wspólnota odrzuca dogmat Trójcy. W Polsce ma cztery główne odłamy, różniące się głównie eschatologią i w pewnym stopniu stosunkiem do swego proroka Branhama. Wyznawcy określani są jako branhamiści lub branhamowcy.
    Chrzest w Duchu Świętym, Chrzest Duchem Świętym – wewnętrzne przeżycie charyzmatyczne, charakterystyczne dla chrześcijańskich wyznań i ruchów charyzmatycznych (kościoły zielonoświątkowe, Ruch Odnowy w Duchu Świętym), nawiązujące do katolickiego sakramentu bierzmowania.
    Sola fide (łac.: jedynie wiarą) – doktryna chrześcijańska, według której grzeszny człowiek może przyjąć Boże przebaczenie jedynie przez wiarę w Jezusa Chrystusa.
    Centrum Chrześcijańskie „Nowa Fala” – Kościół ewangelikalny, zarejestrowany na liście Kościołów i związków wyznaniowych MSWiA 22 sierpnia 1996 roku pod nazwą „Kościół chrześcijański «Nowe Przymierze»”. Do września 2004 r. spotkania wspólnoty odbywały się w różnych miejscach Gdyni, później zaś wydzierżawiono budynek po dawnym kinie garnizonowym „Fala”, co stało się podstawą dla aktualnej nazwy Kościoła. Kościół jest zrzeszony w polskim Aliansie Ewangelicznym.
    Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.075 sek.