• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Penicillium



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Nalot – utworzona przez grzyby mikroskopijne i lęgniowce bardzo cienka warstewka grzybni na podłożu, którym może być organizm żywiciela, jeśli są to grzyby pasożytnicze, lub substancja organiczna (np. drewno, kora, liście, itp.) gdy są to saprotrofy. U grzybów pasożytniczych nalot może składać się tylko z trzonków konidialnych i powstających na nich zarodników konidialnych. Tego typu nalot jest charakterystyczny na przykład dla grzybów mikroskopijnych powodujących choroby roślin. Trzonki konidialne zazwyczaj wyrastają z aparatów szparkowych porażonych roślin, ale czasami przebijają ich skórkę i kutykulę. U grzybów z rodziny mączniakowatych nalot składa się nie tylko z trzonków konidialnych i konidiów, ale także ze strzępek grzybni rozwijającej się na powierzchni skórki porażonych roślin. Z czasem, gdy grzybnia rozrastając się staje się gruba, wojłokowata, mówi się już nie o nalocie, lecz o opilśni.Penicillium gladioli Machacek – gatunek grzybów z rodziny Aspergillaceae. Jest jednym z wielu gatunków Penicillium (pędzlaków) wywołujących chorobę o nazwie penicilioza cebul (zgnilizna pędzlakowa).
    Charakterystyka[ | edytuj kod]

    Są to grzyby mikroskopijne tworzące na powierzchni nalot potocznie zwany pleśnią. Z tworzących go strzępek wyrastają prostopadle do nich konidiofory, które na szczycie rozwidlają się wielokrotnie. Czasami mogą tworzyć koremium. Na końcach konidioforów powstają zarodniki konidialne tworzące łańcuszki bazypetalne. Nadaje to strzępkom kształt pędzelków – stąd nazwa grzyba. Rozgałęzienia są dość regularne i mogą tworzyć podwójne lub potrójne okółki symetrycznie ułożone wokół konidioforu. Na szczycie znajdują się smukłe, butelkowate komórki konidiotwórcze. Konidia są jednokomórkowe, kuliste, elipsoidalne lub owalne, gładkie lub chropowate, o barwie od jasnoszarej do zielonkawej, w masie są zielone, pylące i suche.

    Teleomorfa, anamorfa i holomorfa są to stadia życiowe grzybów różniące się sposobem rozmnażania. Terminy te zwyczajowo odnoszą się do grzybów typu Ascomycota i Basidiomycota. Wyróżniamy:Pożywka bakteryjna (zwana czasem podłożem bakteryjnym lub pożywką) – mieszanina związków chemicznych umożliwiających hodowlę bakterii lub grzybów. Po raz pierwszy bulionu odżywczego użył w 1877 roku Ludwik Pasteur. Oprócz tego Robert Koch używał pożywek zestalanych żelatyną, które udoskonalił za radą żony swego współpracownika, pani Hesse, używając agaru.

    Opisane powyżej formy Penicillium to formy bezpłciowe (anamorfy). Formy płciowe (teleomorfy) dawniej uznawane były za odrębne gatunki z rodzajów Eupenicillium i Talaromyces. Obecnie są to synonimy. U niektórych gatunków znane są wyłącznie anamorfy.

    Znanych jest ponad 300 gatunków. Rozróżniane są poprzez mikroskopową analizę ich morfologii, analizę metodami biologii molekularnej i analizę budowy DNA. W laboratorium kolonie Penicillium hodowane są na podłożach hodowlanych na szalkach Petriego. Najlepiej nadają się do tego celu podłoża: CzA (Czapka), CYA, MCZ i M 20. Penicillium zaszczepia się na podłożu w trzech miejscach i trzyma na szlakach odwróconych do góry dnem (zapobiega to rozsiewaniu się zarodników). Dobrze zarodnikujące kultury tworzą się po 7–10 dniach.

    Synonim w taksonomii (skrót syn.) – nierównoważne określenia odnoszące się do tego samego taksonu. Wyróżnia się synonimy nomenklatoryczne (homotypowe) i taksonomiczne (heterotypowe). Taksony opisane synonimami pierwszego rodzaju oparte są na tym samym typie nomenklatorycznym. Zgodnie z międzynarodowymi kodeksami nomenklatorycznymi tylko jedna nazwa może być ważna, tj. zgodna z tymi przepisami. W sytuacji, gdy dwie lub więcej nazw opisują ten sam takson, ustalana jest nazwa ważna (pierwsza prawidłowo opisana), pozostałe stają się synonimami nomenklatorycznymi. Synonimy taksonomiczne powstają, gdy w wyniku rozwoju wiedzy, pewne taksony są dzielone, łączone lub przenoszone. Nazwy określane jako synonimy taksonomiczne odnoszą się do taksonów posiadających różne typy nomenklatoryczne i stają się synonimami w wyniku taksonomicznego osądu.Saprotrofy, roztocza, mikrokonsumenci – (z gr. saprós - zgniły) – cudzożywne organizmy pobierające energię z martwych szczątków organicznych, rozkładając je do związków prostych. Są reprezentowane przez liczne drobnoustroje (bakterie, grzyby). Do niedawna uważano, że także niektóre rośliny lądowe (np. gnieźnik leśny) odżywiają się saprofitycznie, jednak mogą one pobierać substancje pochodzące z rozkładu szczątków jedynie dzięki mikoryzie (patrz rośliny saprofityczne), a zatem dzięki ścisłej symbiozie z odpowiednim gatunkiem grzyba. To stawia je bliżej roślin pasożytniczych niż prawdziwych saprotrofów. Tradycyjnie jednak mimo to wciąż bywają określane jako saprofity lub rośliny saprofityczne. Obecnie ten typ odżywiania określany jest jako myko-heterotrofia – w tym układzie pasożytniczym właściwym saprofitem jest grzyb, a nie roślina.

    Niektóre gatunki[ | edytuj kod]

  • Penicillium aurantiogriseum Dierckx 1901
  • Penicillium brevicompactum Dierckx 1901
  • Penicillium canescens Sopp 1912
  • Penicillium citrinum Thom 1910
  • Penicillium commune Thom 1910
  • Penicillium corymbiferum Westling 1911
  • Penicillium daleae K.W. Zaleski 1927
  • Penicillium decumbens Thom 1910
  • Penicillium digitatum (Pers.) Sacc. 1881
  • Penicillium chrysogenum Thom 1910
  • Penicillium expansum Link 1809
  • Penicillium frequentans Westling 1912
  • Penicillium funiculosum Thom 1910
  • Penicillium gladioli Machacek 1927
  • Penicillium glabrum (Wehmer) Westling 191o
  • Penicillium granulatum Bainier 1905
  • Penicillium hirsutum Diercx
  • Penicillium italicum Wehmer 1894
  • Penicillium janczewskii K.W. Zaleski 1927
  • Penicillium lanosum Westling 1911
  • Penicillium lilacinum Thom 1910
  • Penicillium montanense M. Chr. & Backus 1963
  • Penicillium ochrochloron Biourge 1923
  • Penicillium oxalicum Currie & Thom 1915
  • Penicillium paxilli Bainier 1907
  • Penicillium purpurescens (Sopp) Biourge
  • Penicillium roseopurpureum Dierckx 1901
  • Penicillium simplicissimum (Oudem.) Thom 1930
  • Penicillium solitum Westling 1911
  • Penicillium spinulosum Thom 1910
  • Penicillium verrucosum Dierckx 1901
  • Penicillium waksmanii K.W. Zaleski 1927
  • Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum.

    Mykotoksyny (mikotoksyny; z gr. μύκής mykes - grzyby) - toksyny wytwarzane przez niektóre gatunki grzybów (pleśni) z rodzajów: Aspergillus, Penicillium, Fusarium, Rhizoctonia, Claviceps i Stachybotrys. Optymalna temperatura w jakiej tworzą się mykotoksyny oscyluje w granicach 20-25 °C. Źródłem mykotoksyn są najczęściej zakażone produkty żywnościowe, toksynotwórcze pleśnie mogą także namnażać się w budynkach. Często są to substancje rakotwórcze i mutagenne; m.in. hamują syntezę DNA oraz powodują zmiany w metabolizmie RNA.Patulina – organiczny związek chemiczny, mykotoksyna będąca toksycznym metabolitem wtórnym niektórych gatunków pleśni, m.in. z rodzaju Penicillium, Aspergillus oraz Byssochlamys nivea, rozwijających się na wielu gatunkach owoców i warzyw.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Strzępki (łac. hyphae) – rozgałęziające się, splątane nitkowate elementy, z których zbudowana jest grzybnia (plecha), czyli ciało grzybów. Strzępki mogą być luźne (nitkowate) lub zbite (plektenchymatyczne), wtedy gdy splatają się i zrastają w jedną całość. Zbite strzępki tworzą:
    Grzybowe choroby roślin – infekcyjne choroby roślin wywoływane przez grzyby (Fungi). Jest to duża grupa chorób o ogromnym znaczeniu w gospodarce człowieka, w rolnictwie i leśnictwie powodują one bowiem duże straty. Badaniem tych chorób (patogenezą) i wywołujących je patogenów zajmuje się fitopatologia.
    Penicyliny, antybiotyki penicylinowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa bakteriobójczych antybiotyków; najstarsza grupa antybiotyków β-laktamowych.
    Grzyby mikroskopijne (łac. Micromycetes) – grzyby o niewielkich rozmiarach, przeciwieństwo grzybów wielkoowocnikowych (Macromycetes). Są to niezbyt precyzyjne pojęcia, używane jednak w mykologii przy tworzeniu różnego rodzaju zestawień gatunków i w innych opracowaniach. Do grzybów mikroskopijnych zalicza się gatunki o rozmiarach od mikroskopijnych (widocznych tylko pod mikroskopem) do bardzo małych, o rozmiarach do kilku milimetrów. Grzyby mikroskopijne mogą tworzyć pleśń.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    iNaturalist – projekt z zakresu nauki obywatelskiej oraz serwis społecznościowy przyrodników, wolontariuszy oraz biologów oparty na idei nanoszenia na mapy i publikowania obserwacji gatunków roślin, zwierząt i grzybów. Obserwacje (zwykle dokumentowane zdjęciem) mogą zostać opublikowane poprzez stronę internetową oraz aplikację mobilną. Informacje zebrane przez projekt są wartościowym, publicznie dostępnym źródłem danych wykorzystywanym przez różne projekty naukowe, muzea, ogrody botaniczne, parki oraz inne organizacje. Aplikacja i strona internetowa są dostępne w języku angielskim.
    Biologia molekularna – nauka podstawowa zajmująca się biologią na poziomie molekularnym. Bada, w jaki sposób funkcjonowanie organizmów żywych uwarunkowane jest właściwościami budujących je cząsteczek, a zwłaszcza biopolimerów, jakimi są kwasy nukleinowe i białka. Zazębia się ona z takimi dziedzinami wiedzy jak genetyka, biochemia, biofizyka czy cytologia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.876 sek.