Pen (wstrzykiwacz insuliny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Automatyczne wstrzykiwacze insuliny, tzw. peny

Pen – automatyczny wstrzykiwacz insuliny z wbudowaną skalą. Nazwa wywodzi się od jego kształtu (pen to po angielsku „pióro”).

Igły stosowane w medycynie są zazwyczaj metalowe, wykonane z długiej, cienkiej rurki zaostrzonej na jednym końcu w celu przebicia skóry, służą przede wszystkim do wykonywania wstrzyknięć leków i płynów lub do pobierania materiałów do badań.Hipoglikemia (inaczej niedocukrzenie) (łac. hypoglycaemia) – stan, w którym ilość glukozy we krwi (poza żyłą wrotną) spada poniżej 55 mg/dl (3,0 mmol/l). Pełnoobjawowa hipoglikemia występuje zwykle przy stężeniu poniżej 2,2 mmol/l (40 mg/dl) jednak pierwsze objawy rozpoczynają się zazwyczaj przy stężeniu poniżej 2,8 mmol/l (50 mg/dl), a u cukrzyków nawet przy wyższych wartościach. Hipoglikemia może być przyczyną śmierci.

Peny ułatwiają bezpieczne i dokładne podanie koniecznej dawki insuliny (np. peny dla osób słabowidzących z dużymi cyframi na skali) i dodatkowo zmniejszają strach związany z widokiem igły i strzykawki (peny typu PenMate, stosowane u dzieci, mają dodatkowo ukrytą igłę w specjalnej nakładce, co czyni ją niewidoczną).

Zastrzyk, in. iniekcja (łac. iniectio) – wprowadzenie roztworu (najczęściej leku) do tkanki za pomocą strzykawki z igłą.

Do penów używane są wkłady zawierające insulinę w stężeniu 100 jednostek w mililitrze. Wkład ma zwykle 3 ml pojemności.

Igły[ | edytuj kod]

We wszystkich penach stosuje się igły jednorazowe. W zależności od producenta występują one w różnych wariantach długości: 4 milimetry, 5 milimetrów, 6 milimetrów i 8 milimetrów. Dawniej stosowano również igły o długości 12 milimetrów oraz 12,7 milimetra – obecnie odchodzi się od nich z uwagi na łatwość wkłucia do tkanki mięśniowej, co skutkuje niewłaściwym podaniem insuliny.

Z uwagi na budowę ludzkiej skóry, lekarze najczęściej rekomendują używanie igieł o długościach od 5 do 8 milimetrów. Zapewniają one odpowiedni poziom bezpieczeństwa oraz skuteczność wstrzyknięcia.

Igły do wstrzykiwaczy (penów) są pakowane w sterylne opakowania. Składają się z:

  • korpusu – część główna, przykręcana bezpośrednio do pena
  • kaniuli – część przechodnia, przez którą przepływa insulina podczas wstrzykiwania
  • igły właściwej – metalowa rurka, wprowadzana pod skórę
  • osłony wewnętrznej – plastikowa część chroniąca igłę przed uszkodzeniem, zdejmowana przed iniekcją
  • osłony zewnętrznej – plastikowa część chroniąca całą igłę przez kontaktem z bakteriami oraz uszkodzeniami mechanicznymi.
  • Jak wskazują liczne badania, wielokrotne wykorzystywanie tej samej igły może być niebezpieczne dla ludzkiego zdrowia. Zwiększa się w ten sposób ryzyko występowania: lipodystrofii, infekcji skóry oraz niedocukrzenia. Z uwagi na to wielu producentów stosuje igły wyposażone w układ uniemożliwiający jej ponowne wysunięcie po wykonaniu zastrzyku.

    Przypisy[ | edytuj kod]





    Reklama