• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pelias

    Przeczytaj także...
    Medea (lub Medeja, gr. Μήδεια Mḗdeia, łac. Medea) – w mitologii greckiej czarodziejka, córka Ajetesa (króla Kolchidy), wnuczka Heliosa. Żona Jazona.Hera (gr. Ἥρα Hēra, łac. Hera, Iuno, Juno, Junona) – w mitologii greckiej trzecia córka Kronosa i Rei, żona Zeusa. Według niektórych źródeł była trzecią małżonką władcy bogów, po Metydzie (Metis) i Temidzie. Była również Zeusową siostrą, królową Olimpu, boginią niebios, patronką macierzyństwa, opiekunką małżeństwa i rodziny.
    Centaury i centaurydy (także centaurowie, lm gr. Κένταυροι Kéntauroi, łac. Centauri, gr. Kentaurides, łac. Centaurides, lp gr. Κένταυρος Kéntauros, łac. Centaurus, pol. centaur, gr. Kentauris, łac. Centauris, pol. centauryda) – w mitologii greckiej pół ludzie, pół konie. Były to mityczne istoty o mieszanej budowie. Górna część ich ciała (tułów, głowa, ręce) była podobna do ciała człowieka, natomiast dolna miała kształt konia.

    Pelias w mitologii greckiej syn Posejdona i Tyro − król miasta Jolkos w Tesalii, z którego usunął przyrodniego brata Ajzona. Na krótko przed tym wypadkiem Ajzonowi urodził się syn Jazon. Pelias postanowił zamordować niemowlę, ale dawny niewolnik Ajzona dowiedział się o tym i ostrzegł matkę, która rozgłosiła, że dziecko zmarło, po czym zaniosła owiniętego w purpurę Jazona do pieczary centaura Chejrona, który wychowywał chłopca. Gdy ten osiągnął wiek męski podzękował Chejronowi za gościnę i ruszył w świat.

    Ajzon (gr. Αἴσων Aisōn, łac. Aeson) – w mitologii greckiej syn Tyro i Kreteusa, założyciela miasta Jolkos. Ajzon miał dwóch przyrodnich braci: Peliasa i Neleusa. Po śmierci ojca bracia stoczyli walkę o tron, którą wygrał Pelias. Neleus musiał udać się na wygnanie, a Ajzon został uwięziony w pałacu i zmuszony do zrzeczenia się tronu. Ajzon poślubił Polimele, która urodziła mu syna Diomedesa, którego dla bezpieczeństwa porzucono go w górach, nazwanego przez przybranych wychowawców Jazonem, późniejszego Argonauty. Gdy, już w czasie wyprawy Argo, Pelias chciał zabić Ajzona, ten poprosił o możliwość śmierci samobójczej. Zmarł wypiwszy byczą krew. Samobójstwo popełniła również Polimele.Posejdon (gr. Ποσειδῶν Poseidōn, łac. Neptunus) – w mitologii greckiej bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków.

    Tymczasem Pelias otrzymał z wyroczni w Delfach niepokojącą przestrogę: „Uważaj na człowieka, który zejdzie z gór obuty w tylko jeden sandał”. Od tej chwili król bacznie patrzył na stopy kręcących się w pobliżu mężczyzn.

    Tymczasem Jazon, który szedł w stronę Jolkos, napotkał nad rzeką staruszkę, która poprosiła go o przeniesienie na drugi brzeg. Młodzieniec uczynił to bez wahania nie wiedząc, że to bogini Hera, która postanowiła wypróbować jego uczynność. Od tej pory pani Olimpu stała się jego opiekunką.

    Delfy (gr. Δελφοί Delfoi, łac. Delphi) – prastare miasto i świątynia grecka u stóp Parnasu, 13 km od Zatoki Korynckiej, na drodze z Termopilów na Peloponez. Aktualnie Delfy, to nazwa miejsca archeologicznego i nazwa gminy, odległych o 165 km od Aten.Tesalia (gr. Θεσσαλία - trl. Thessalía) – kraina historyczna i region administracyjny współczesnej Grecji położona nad Morzem Egejskim na południe od Macedonii.

    Kiedy Jazon, który podczas przechodzenia przez rzekę zgubił jeden sandał, wszedł do miasta, Pelias z miejsca zgadł z kim ma do czynienia. Wezwał więc przybysza do pałacu i zapytał co zrobiłby jako król, gdyby okazało się, że jeden z jego gości chce go zgładzić. Jazon bez zastanowienia odparł, że wysłałby tego gościa po mityczne złote runo.

    Olimp – (gr. Όλυμπος ; wymawiane, z akcentem na pierwszą literę, jako ΄Olimpos) – najwyższy masyw górski w Grecji, położony w północno-wschodniej części kraju. Jego najwyższy szczyt Mitikas wznosi się na wysokość 2918 m n.p.m. Inne szczyty to m.in. Skolio (2912 m n.p.m.), Stefani (2909 m n.p.m.), Skala (2866 m n.p.m.), Touba (2785 m n.p.m.). Masyw znajduje się między dolinami rzek Pinios i Aliakmon, nad Zatoką Termajską. Zbocza gór porośnięte są lasami iglastymi, liściastymi oraz makią. W wyższych partiach lasy przechodzą w łąki. Olimp jest ośrodkiem wypoczynkowo-turystycznym, z założonym w 1938 roku parkiem narodowym.Chiron (także Chejron, gr. Χείρων Cheírōn, łac Chiron) – w mitologii greckiej najmądrzejszy i najbardziej cywilizowany z centaurów. Nieśmiertelny król centaurów, którego spłodził z magnezyjskimi kobyłami Kentauros, syn Nefele i Iksjona. Słynny z biegłości w sztuce lekarskiej i ogromnej wiedzy. Był nauczycielem i wychowawcą wielu greckich herosów, m.in.: Asklepiosa, Jazona, Heraklesa, Achillesa, Eneasza. Zamieszkiwał na górze Pelion, skąd został wypędzony do Malei. Ojciec Ewippe i matka Tetis. Raniony przypadkowo zatrutą strzałą wypuszczoną przez Heraklesa, który w trakcie wykonywania czwartej pracy starł się z centaurami.

    Pelias zginął po powrocie Jazona z rąk własnych córek, które podstępem namówiła do tego Medea, żona Jazona.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jan Parandowski: Mitologia: Wierzenia i podania Greków i Rzymian. Warszawa: Czytelnik, 1967.




  • Warto wiedzieć że... beta

    Złote runo – skóra (wraz z sierścią) mitycznego skrzydlatego, złotego barana Chrysomallosa (starogreckie Χρυσόμαλλος / Khrusómallos, χρυσός / khrusós, μαλλός / mallós, złotowłosy) - cel wyprawy Argonautów. Było ono powieszone na dębowym drzewie w gaju Aresa, gdzie pilnował go smok. Zabrał je stamtąd Jazon.
    Jazon (gr Ἰάσων Iásōn, łac. Iason) – w mitologii greckiej Argonauta, heros, syn Ajzona króla Jolkos w Tesalii.
    Jolkos (obecnie Volos) – miasto w starożytnej Tessalii w pobliżu Zatoki Pagasyjskiej. Według mitologii władcą Jolkos był Ajzon syn Tyro i Kreteusa. Tronu pozbawił go przyrodni brat, Pelias. W tym mieście Jazon wraz z Argonautami rozpoczął i zakończył wyprawę po złote runo.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.763 sek.