Peer Gynt (suita)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Peer Gynt – tytuł zarówno muzyki do dramatu Henryka Ibsena, jak i dwóch zestawionych zeń suit o tym samym tytule. Autorem muzyki jest Edvard Grieg. Chronologia powstania:

Społeczna Szkoła Baletowa w Częstochowie, do 2005 Społeczne Ognisko Baletowe - szkoła baletowa założona w roku szkolnym 1958/1959 przez dyrektora Teatru im. A. Mickiewicza - Adama Nowakiewicza i jego żonę, Jadwigę. Ma swoją siedzibę w Domu KsięciaHenryk Johan Ibsen (Henrik Ibsen; ur. 20 marca 1828 w Skien, zm. 23 maja 1906 w Christianii, obecnie Oslo) – dramatopisarz norweski.
  • Peer Gynt, dramat (1867)
  • Peer Gynt op. 23 - muzyka do dramatu Ibsena, 26 numerów (1874-1875/1892)
  • Peer Gynt op. 46 - I suita (1888)
  • Peer Gynt op. 55 - II suita (1891)
  • Powstanie i historia[ | edytuj kod]

    Peer Gynt Griega jest dziełem napisanym na zamówienie. Kiedy Henryk Ibsen zamierzał wystawić swój dramat, zwrócił się do Griega z prośbą o napisanie muzyki do wybranych scen. W ten sposób powstało 26 numerów, z których w następnych latach Grieg wybrał osiem, jego zdaniem najbardziej efektownych, zestawiając je w dwie suity. Już I suita Peer Gynt zyskała sobie dużą popularność, przynosząc rozgłos kompozytorowi. Obie suity były też zawsze bardziej znane niż leżący u źródeł ich powstania dramat.

    Język norweski (norw. norsk språk, norsk) – język z grupy skandynawskiej języków germańskich. Jako że do tej pory nie wyodrębnił się jeden standard wymowy, każdy dialekt ma status oficjalny. Językiem norweskim posługuje się około 4,2 mln mówiących, z tego 3,5 mln do zapisu używa odmiany bokmål, a 700 tys. odmiany nynorsk. Norweski jest językiem urzędowym Norwegii.Troll (norw., szw. troll, duń. trold) – przypominający wyglądem człowieka stwór ze skandynawskich wierzeń ludowych, wywodzący się z mitologii nordyckiej.

    Dzieło doczekało się wielu transkrypcji, również opracowań choreograficznych.

    Części suit[ | edytuj kod]

    Taniec Anitry w wykonaniu zespołu częstochowskiej Szkoły Baletowej na deskach Filharmonii Częstochowskiej

    (w nawiasach podano: tytuł oryginalny, akt z którego numer pochodzi oraz tempo numeru)

    I suita (op. 46)[ | edytuj kod]

  • Poranek (norw. Morgenstemning, IV akt, Allegretto pastorale)
    Utwór jest wprowadzeniem do czwartego aktu dramatu Ibsena. Akcja sceny rozgrywa się w Afryce, ale wschód słońca Griega (uchodzący za jeden z najpiękniejszych w muzyce) ma koloryt skandynawski.
  • Śmierć Azy (Åses død, III akt, Andante doloroso)
    Utwór napisany tylko na instrumenty smyczkowe, jest przejmującą ilustracją do sceny umierania Azy, matki Peer Gynta. Tytułowy bohater siedzi przy jej łożu, odsuwając od niej obraz nadchodzącej śmierci, opowiada o swoich przygodach. Nie zauważa, że matka w pewnym momencie już go nie słyszy.
  • Taniec Anitry (Anitras dans, IV akt, Tempo di mazurka)
    Anitra (w dosł. tłum. kaczka, aluzyjne imię bohaterki) była córką arabskiego szejka. Miniatura, skomponowana również na same smyczki, jest egzotycznym tańcem, utrzymanym jednak w charakterystycznym rytmie mazurka.
  • W grocie Króla Gór (I Dovregubbens hall, II akt, Alla marcia e molto moderato)
    Utwór nawiązuje do mrocznych sag skandynawskich, pełnych opowieści o koboldach, gnomach czy trollach. Prześladują one Peer Gynta za uwiedzenie córki Króla Gór. Cały utwór zbudowany jest na jednym motywie, wielokrotnie przetwarzanym w różnych obsadach instrumentów i narastającej dynamice. Obok Bolera Ravela jest to jeden z najwybitniejszych przykładów formy jednorodnej.
  • II suita (op. 55)[ | edytuj kod]

  • Porwanie narzeczonej - lament Ingrid (Bruderovet - Ingrids Klage, I akt, Allegro furoso. Andante doloroso)
    Peer Gynt z wesela uprowadza pannę młodą, tytułową Ingridę, w zemście za nieprzychylne przyjęcie z jakim spotkał się ze strony gości. Utwór ma budowę trzyczęściową, zbudowany jest z kontrastujących części: pierwsza i ostatnia opisuje wzburzenie weselników, druga jest pieśnią porwanej.
  • Taniec arabski (Arabisk dans, IV akt, Allegretto vivace)
    Ma charakter jeszcze bardziej orientalny niż Taniec Anitry z I części suity.
  • Powrót Peer Gynta. Burzliwy wieczór na morzu (Peer Gynts hjemfart. Stromfull aften på havet, V akt, Allegro molto agitato)
    Po latach wędrówki pełnej przygód Peer Gynt powraca do Norwegii. Statek, którym płynie, tonie podczas burzy, ale on jeszcze raz wychodzi cało z tarapatów.
  • Pieśń Solwejgi (Solveigs Sang, IV akt, Andante)
    Jest to najbardziej znany utwór cyklu, mimo zdecydowanie większej popularności pierwszej suity niż drugiej. Oparty na norweskich motywach ludowych, został napisany przez kompozytora do wzruszającej sceny powrotu Peer Gynta do Solwejgi. Wierna swojej pierwszej miłości, siedzi przed chatą w górach i śpiewa. Nie widzi zbliżającego się Peer Gynta, straciła wzrok płacząc z rozpaczy za nim przez tyle lat.
  • Posłuchaj[ | edytuj kod]

  • W przypadku problemów z odtwarzaniem zobacz instrukcję obsługi
  • Zapoznaj się również z:

    W grocie Króla Gór (norw. I Dovregubbens hall) - dzieło Edwarda Griega, skomponowane do sztuki Peer Gynt Henrika Ibsena.Suita [z fr. następstwo, kolejność] – cykl utworów instrumentalnych. Początki suity można znaleźć w muzyce renesansu, jednak rozwinęła się ona dopiero w baroku, ukształtowana przez klawesynistów francuskich. W różnych postaciach przetrwała do XX wieku.
  • Peer Gynt (dramat)




  • Warto wiedzieć że... beta

    Filharmonia Częstochowska im. Bronisława Hubermana mieści się w Częstochowie, w budynku przy ul. Wilsona 16, wzniesionym w latach 1955–1965 na fundamentach Nowej Synagogi, spalonej 25 grudnia 1939. Projektantem budynku jest Józef Tadeusz Gawłowski. Filharmonia dysponuje dwiema salami koncertowymi oraz salą prób (od 2012). Sala koncertowa mieści 825 widzów, druga sala - kameralna - 156.
    Joseph-Maurice Ravel (ur. 7 marca 1875 w Ciboure, zm. 28 grudnia 1937 w Paryżu) - francuski kompozytor i pianista, jeden z przedstawicieli impresjonizmu. Choć większość jego dzieł stanowią pieśni i utwory fortepianowe, to najbardziej znane są jego utwory orkiestrowe, a przede wszystkim Boléro.
    Peer Gynt (czyt. Per Gynt) – dramat napisany wierszem przez Henrika Ibsena. Wystawiony po raz pierwszy 24 lutego 1876 roku w Christianii (obecnie Oslo); w tłumaczeniu polskim we Lwowie roku 1910. Zawiera przesłanie filozoficzne wynikające z krytyki postaw Norwegów (rodaków Ibsena): zapatrzenia w samych siebie i duchowej bezpłciowości; widoczne są wpływy utworów folklorystycznych. Na zamówienie Ibsena Edward Grieg napisał muzykę do wybranych scen dramatu, z których do dzisiaj bardzo popularna jest dwuczęściowa suita pod tym samym tytułem.
    Boléro – utwór Maurice’a Ravela z 1928 roku. Skomponowany na zamówienie Idy Rubinstein, w założeniu był muzyką do widowiska baletowego w choreografii Bronisławy Niżyńskiej.

    Reklama