Patriarcha Antiochii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Patriarcha Antiochii – tradycyjny tytuł przysługujący biskupowi Antiochii, jeden z patriarchów w Kościołach Wschodnich. Z czasem doszło do podziałów i powstania kilku odrębnych stolic patriarszych.

Melchicki patriarcha Antiochii - urząd powstał po odłączeniu się części Kościoła prawosławnego i poddaniu się władzy papieża w 1724 r., kiedy to powstał Kościół melchicki. Nazwą melchici obejmuje się wiernych pierwotnie zamieszkujących obszary Azji i Afryki, stąd patriarcha używa tytułu: "Patriarcha miast Antiochii, Aleksandrii i Jeruzalem, Cylicji, Syrii, Iberii, Arabii, Mezopotamii, Pentapolis, Etiopii, całego Egiptu i całego Wschodu, Ojciec Ojców, Pasterz Pasterzy, Biskup Biskupów, Trzynasty spośród Świętych Apostołów".Babylas (ur. ?, zm. 253) – w latach 237-251 13. Patriarcha Antiochii. Podczas prześladowania chrześcijan za panowania Decjusza w latach 249-251 nie zaparł się wiary i został wtrącony do więzienia, gdzie zmarł z powodu swych cierpień. W średniowieczu jego relikwie zostały przeniesione do Cremony, gdzie znajdują się do dziś.

Patriarchowie Antiochii do 538 r.[ | edytuj kod]

  • 37–53 – Święty Piotr
  • 53–68 – Ewodiusz (biskup Antiochii)
  • 68–107 – św. Ignacy Antiocheński
  • 107–127 – Heron (patriarcha Antiochii)
  • 127–154 – Korneliusz (patriarcha Antiochii)
  • 154–169 – Eros (patriarcha Antiochii)
  • 169–182 – Teofil z Antiochii
  • 182–191 – Maksymus I (patriarcha Antiochii)
  • 191–211 – Serapion (patriarcha Antiochii)
  • 211–220 – Ascelpiades (patriarcha Antiochii)
  • 220–231 – Filetus (patriarcha Antiochii)
  • 231–237 – Zebiniusz (patriarcha Antiochii)
  • 237–251 – Babylas (patriarcha Antiochii)
  • 251–254 – Fabiusz (patriarcha Antiochii)
  • 254–260 – Demetriusz (patriarcha Antiochii)
  • 260–268 – Paweł z Samosaty
  • 268–273 – Domnusz I (patriarcha Antiochii)
  • 273–282 – Tymeusz (patriarcha Antiochii)
  • 283–303 – Cyryl I (patriarcha Antiochii)
  • 304–314 – Tyranos (patriarcha Antiochii)
  • 314–320 – Witalis (patriarcha Antiochii)
  • 320–323 – Filogonusz (patriarcha Antiochii)
  • 324–330 – św. Eustacjusz Antiocheński
  • 330 – Paulin (6 miesięcy); dawniej biskup Tyru, arianin i przyjaciel Euzebiusza z Cezarei
  • 331–333 – Eulaliusz (patriarcha Antiochii)
  • 333–334 – Euforniusz (patriarcha Antiochii)
  • 334–342 – Filaclusz (patriarcha Antiochii)
  • 342–344 – Stefan I (patriarcha Antiochii)
  • 344–357 – Leoncjusz (patriarcha Antiochii)
  • 358–359 – Eudoksjusz z Antiochii
  • 360 – Euzoiusz (patriarcha Antiochii)
  • 360–361 – św. Melecjusz
  • W wyniku schizmy różne grupy powołały własnych patriarchów:

    Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.Euzebiusz z Cezarei (ur. ok. 264, zm. ok. 340) – pisarz, teolog i historyk chrześcijański, biskup Cezarei w Palestynie od 313. Uczeń Pamfila z Cezarei, obrońcy twórczości Orygenesa – jako wyraz oddania dla swego mistrza, przyjął przydomek syn Pamfila.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Tyr (obecny Sur) – w starożytności miasto fenickie, obecnie miasto i port w południowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Posiada połączenie kolejowe i drogowe z portem Sajda. Jego nazwa znaczy „skała”. W języku fenickim Ṣur, w akadyjskim Ṣurru, po hebrajsku צור Ṣōr, po grecku Τύρος Týros, po arabsku صور (as)-Ṣūr.
    Eudoksjusz z Antiochii (zm. 370) – arcybiskup Konstantynopola w latach 360–370. Wcześniej w latach 358-359 był Patriarchą Antiochii.
    Tomus ad Flavianum, zwany Listem dogmatycznym lub Listem 28, jest jednym z najważniejszych tekstów dogmatycznych w całej historii chrystologii. Papież Leon I wysłał go w roku 449 do biskupa Konstantynopola Flawiana w sprawie błędu, który archimandryta konstantynopolitański Eutyches popełnił co do rozumienia Osoby Chrystusa.
    Serapion (ur. ?, zm. 211) – w latach 191-221 9. Patriarcha Antiochii, święty Cerkwii prawosławnej i Kościoła katolickiego. Wspomnienie Serapiona widnieje w Martylologium Rzymskim pod datą 30 października. Serapion znany jest głównie z pism teologicznych m.in z prywatnego listu w którym potępił herezje montanizmu.
    Patriarcha – (gr. πατριάρχης „praojciec”) w Nowym Testamencie określenie protoplastów Izraelitów (Abraham, Izaak, Jakub oraz dwunastu synów Jakuba), ale także protoplastów ludzkości, oraz protoplastów rodów, np. Dawid.
    Syryjsko-prawosławny patriarcha Antiochii – jeden z patriarchów w Kościołach wschodnich, zwierzchnik Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego.
    Eustacjusz (Eustachy) z Antiochii, cs. Swiatitiel Jewstafij, archijepiskop Antiochijskij (zm. przed 337 w Tracji) – biskup Berei syryjskiej, patriarcha Antiochii, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

    Reklama