• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Papieski Instytut Wschodni



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5
    Przeczytaj także...
    Grzegorz (wł. Yohanna Ibrahim, ur. 18 sierpnia 1949 w Al-Kamiszli) – duchowny Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego, od 1979 arcybiskup Aleppo. brat René Voillaume (ur. 19 sierpnia 1905 w Wersalu, zm. 13 maja 2003 w Tubet koło Aix-en-Provence) – francuski ksiądz katolicki, zakonnik, założyciel zgromadzenia Małych Braci Jezusa.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. C. Soetens, Congrès eucharistique de Jérusalem (1893), Louvain 1977, 725; początkowo myślano o utworzeniu podobnej szkoły w Konstantynopolu wraz z kolegium greckim pod kierownictwem Ojców Białych.
    2. Roberta Maria Dal Mas, “Il Palazzo dei Convertendi e la casa di Raffaello”, Claudio Parisi Presicce e Laura Petacco (ed.s), La Spina: dall’Agro vaticano a via della Conciliazione, Roma 2016, 129-129, here 129.
    3. V. Poggi, “Il Pontificio Istituto Orientale”, Per la storia del Pontificio Istituto Orientale, Roma 2000, 15-30, 23
    4. C. Simon, Pro Russia: The Russicum and Catholic Work for Russia, Rome 2009, 404-432.
    5. Orientalium dignitas Ecclesiarum: document in V. Peri, Orientalium varietas, Roma 1994, 334-339.
    6. The documents which report the consultations which had been going on for years before such a decision could be taken have been edited in a typewritten form not destined for the general public by Cardinal N. Marini as Opinamenta et vota quoad pontificiam in Urbe pro ecclesiarum orientalium dissidentium Concordia institutionem, Rome 1917.
    7. Dei providentis arcano: documento in V. Peri, Orientalium varietas, Roma 1994, 344-346.
    8. N. Loda, “Codex Iuris Canonici 1917”, EDCE, 465-466.
    9. Benedykt XV, Orientis Catholici, w V. Peri, Orientalium varietas, Roma 1994, 372.
    10. Cfr. C. Korolevskij, La foundation de l’Institut Pontifical Oriental, in E.G. Farrugia (ed.), The Pontifical Oriental Institute: the First Seventy-five Years 1917-1992, Rome 1993, 65-106, introduction by A. Raes. G.M.; pięć tomów pism Cyryla Korolewskiego (1878- 1959), Kniga bytija moego (Le livre de ma vie): Mémoires autobiographiques, 1-5, Vatican City 2007.
    11. Quod nobis in condendo, w V. Peri, Orientalium varietas, Roma 1994, 373-374.
    12. Orientis catholici, no. VII, w V. Peri, Orientalium varietas, Roma 1994, 373.
    13. V. Poggi, Per la storia del Pontificio istituto Orientale, Roma 2000, 147-153.
    14. V. Poggi, “Il Pontificio Istituto Orientale”, Per la storia del Pontificio istituto Orientale, Roma 2000, 15-30, 18. Poggi określa Delpucha mianem “preside delegato” lub “pro-preside”, z wyjaśnieniem, że faktycznie odpowiedzialnym za Orientale w imieniu papieża był kard. Marini, gdyż to on decydował o zatrudnieniu pierwszych profesorów.
    15. V. Poggi, Per la storia del Pontificio istituto Orientale, Roma 2000, 154-174.
    16. Breve papieża Piusa XI do generała Ledóchowskiego, w V. Peri, Orientalium varietas, Roma 1994, 374-375.
    17. V. Poggi, “Pontifical Oriental Institute”, w E.G. Farrugia, Encyclopedic Dictionary of the Christian East, 1503-1506.
    18. Pius XI, Rerum Orientalium, w V. Peri, Orientalium varietas, Roma 1994, 376-383.
    19. E.G. Farrugia, “Benedetto XV e la fondazione del Pontificio istituto Orientale (1917): lungimiranza, intuizione, riflessioni a posteriori”, Benedetto XV: Papa Giacomo della Chiesa nel mondo dell’“inutile strage”, a cura di G. Cavagnini e G. Grossi, II, Bologna 2017, 1098-1199, spec. 1103.
    20. V. Poggi, “Pontifical Oriental Institute (Orientale): Publications”, 1506-1509, w EDEC (Encyclopedic Dictionary of the Christian East).
    21. G. Nedungatt, “Kanonika”, EDEC, 1509-1510.
    22. E.G. Farrugia, “Anaphores Orientales”, EDEC, 1510-1512.
    23. G. Hofmann et al. (red.), Concilium Florentinum: Documenta et Scriptores; t. 1-11, Rome 1940-1976.
    24. E.G. Farrugia, “Is there method to ecumenism? Two examples to make a point”, in Christianity East and West: Jesuit Reflections, Boston 2016, 47-72, here 50-51.
    25. G. de Jerphanion, Une nouvelle province de l’art byzantin: les églises rupestres de Cappadoce, 1-5, Paris 1925-1942.
    26. R. Čemus (red.), “’Le trace della Provvidenza’; intervista a Padre Špidlik”, w AA.VV., “A due polmoi.” Dalla memoria spirituale d’Europa, Roma 1999, 26.
    27. E.G. Farrugia, “Mateos, Juan”, EDCE, 1234-1236.
    28. Praca napisana po grecku ukazała się drukiem w serii Analecta Vlatadon, Thessaloniki 1970.
    29. Na temat “szkoły Mateosa”, zob. R. Taft - J. Dugan, Il 75° Anniversario del Pontificio Istituto Orientale, Roma 1994, 303-318.
    30. O innych znanych wykładowcach i studentach, zob. V. Poggi, “Il Pontificio Istituto Orientale”, Per la storia del Pontificio Istituto Orientale, 27-28.
    31. H. Holstein, SJ, “Montcheiul, Yves de”, Dictionnaire de Spirititualité X (1977) 1676-1678.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • https://web.archive.org/web/20110903171135/http://www.pontificio-orientale.com/
  • http://www.orientaliachristiana.it
  • Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.Uniwersytety we Włoszech - szkoły wyższe należące do pierwszych tego typu instytucji w Zachodniej Europie. Włochy są krajem gdzie kształtowały się średniowieczne uniwersytety, które były przykładem funkcjonowania dla innych powstających europejskich uczelni.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Uniwersytet (łac. universitas magistrorum et scholarium „ogół nauczycieli i uczniów”) – najstarszy rodzaj uczelni o charakterze nietechnicznym, której celem jest przygotowanie kadr pracowników naukowych oraz kształcenie wykwalifikowanych pracowników.
    Biblioteka Watykańska (Bibliotheca Apostolica Vaticana) – biblioteka znajdująca się na terenie państwa Watykan. Jedna z najstarszych i najbardziej znanych bibliotek.
    Prawo kanoniczne – w Kościołach chrześcijańskich różnych tradycji system norm prawnych określających funkcjonowanie poszczególnych Kościołów, prawa i obowiązki poszczególnych członków (duchownych i świeckich), sposób zarządzania Kościołem, jego strukturę, przestępstwa i kary za nie oraz elementarne przepisy liturgiczne.
    Cyril Vasiľ SJ (ur. 10 kwietnia 1965 w Koszycach) – słowacki duchowny greckokatolicki, jezuita, rektor Papieskiego Instytutu Wschodniego w Rzymie, arcybiskup tytularny Ptolemais, od 2009 roku sekretarz Kongregacji do spraw Kościołów Wschodnich
    Pius XII (łac. Pius XII, właśc. Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli; ur. 2 marca 1876 w Rzymie, zm. 9 października 1958 w Castel Gandolfo) – papież i 2. Suweren Państwa Miasto Watykan w okresie od 2 marca 1939 do 9 października 1958.
    Ks. prof dr hab. Marek Starowieyski (ur. 25 stycznia 1937 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, prałat. Autor wielu publikacji z zakresu chrześcijaństwa antycznego, patrologii. Brat Franciszka Starowieyskiego.
    Ikonoklazm (gr. eikōn – „obraz"; klao – „łamać", „obrazoburstwo") – ruch szerzący się w VIII-IX wieku na terenach Bizancjum i państwa Franków oraz w Niderlandach w XVI w.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.848 sek.