• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Papieski Instytut Wschodni



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Grzegorz (wł. Yohanna Ibrahim, ur. 18 sierpnia 1949 w Al-Kamiszli) – duchowny Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego, od 1979 arcybiskup Aleppo. brat René Voillaume (ur. 19 sierpnia 1905 w Wersalu, zm. 13 maja 2003 w Tubet koło Aix-en-Provence) – francuski ksiądz katolicki, zakonnik, założyciel zgromadzenia Małych Braci Jezusa.
    Historia[ | edytuj kod]

    Pierwsze lata[ | edytuj kod]

    Pierwsza tymczasowa siedziba Orientale znajdowała się w bezpośrednim sąsiedztwie Watykanu, w nieistniejącym już dziś pałacu dei Convertendi przy placu Scossacavalli, który później musiał ustąpić miejsca dzisiejszej Via della Conciliazione. Instytut został na krótko przeniesiony do obecnej siedziby Papieskiego Instytutu Biblijnego przy Via della Pilotta, 25, by w  1926 r. osiąść na stałe przy Piazza di Santa Maria Maggiore 7. Przy tym samym placy znajduje się starożytna bazylika Najświętszej Marii Panny, która nieustannie przypomina o wschodnich korzeniach chrześcijaństwa. Słynne mozaiki wykonano za czasów papieża Sykstusa III (432-440) w związku z trzecim soborem ekumenicznym w Efezie (431). Sobór podkreślając jedność osoby Jezus Chrystus, potwierdził także tytuł Maryji, jego Matka, jako Matki Bożej, czyli Theotokos, jak ją nazywają Grecy. Ponadto, bazylika szczyci się obecnością relikwii żłóbka Pańskiego, stąd od VII w. nosi ona liturgiczny tytuł ad Praesepe, „przy żłóbku”. Tutaj także ok. 860 r. święci Cyryl i Metody, apostołowie Słowian, złożyli swoje księgi liturgiczne, co miało znaczyć, że po aprobacie papieża, można będzie sprawować liturgię w językach słowiańskich. W bocznej uliczce naprzeciwko Orientale znajduje się Bazylika św. Praksedy z jej karolińskimi mozaikami poświadczającymi o odrzuceniu przez papieża Paschalisa I ikonoklazmu, który wstrząsnął chrześcijańskim Wschodem w czasach budowy tej bazyliki (817). W pobliżu znajduje się także marmurowa płyta przypominająca, że w 869 r. zmarł tam św. Cyryl, brat św. Metodego. W ramach tej samej zabudowy, w której mieści się Orientale, znajduje się kościół św. Antoniego W., szczególnie czczonego na Wschodzie. Jest on popularny także w Rzymie, gdzie ludzie wciąż pamiętają czasy, gdy błogosławiono zwierzęta w tym właśnie kościele. Od kiedy papież Pius XI (1921-1939) utworzył Papieskie Kolegium Rosyjskie, znane jako Russicum (1929), kościołem św. Antoniego opiekują się jezuici mieszkający w kolegium.

    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.Uniwersytety we Włoszech - szkoły wyższe należące do pierwszych tego typu instytucji w Zachodniej Europie. Włochy są krajem gdzie kształtowały się średniowieczne uniwersytety, które były przykładem funkcjonowania dla innych powstających europejskich uczelni.

    Pierwsze 100 lat[ | edytuj kod]

    Mgr Michel d'Herbigny, biskup i rektor Papieskiego Instytutu Orientalnego (Rzym)

    Orientale zostało utworzone jako bliźniacza instytucja dla Kongregacji ds. Kościoła Wschodniego (w 1967 r. nazwa została zmieniona na Kongregację ds. Kościołów Wschodnich). Bez powiązania z tym ważnym organem Stolicy Apostolskiej niemożliwe byłoby uchwycenie prawdziwego celu i misji Orientale.

    Uniwersytet (łac. universitas magistrorum et scholarium „ogół nauczycieli i uczniów”) – najstarszy rodzaj uczelni o charakterze nietechnicznym, której celem jest przygotowanie kadr pracowników naukowych oraz kształcenie wykwalifikowanych pracowników. Biblioteka Watykańska (Bibliotheca Apostolica Vaticana) – biblioteka znajdująca się na terenie państwa Watykan. Jedna z najstarszych i najbardziej znanych bibliotek.

    W pewnym sensie utworzenie Orientale było odpowiedzią na tak zwaną „kwestię wschodnią”. Po zwycięstwie carskiej Rosji nad Turkami (traktat z Küçük Kaynarca, 1774), a jeszcze bardziej odkąd Napoleon postawił stopę w Egipcie (1798), zaczęto stawiać pytanie o przyszłość milionów chrześcijan żyjących pod panowaniem Imperium Osmańskiego. Pytanie to powróciło z całą mocą w czasie Kongresu Eucharystycznego w Jerozolimie w 1893 r., kiedy to patriarchowie wschodnio-katoliccy przedstawili skargę swoich wspólnot legatowi papieskiemu kard. Benoit Langenieux, który następnie przekazał je papieżowi. Leon XIII zwołał zgromadzenie patriarchów katolickich Kościołów wschodnich (1894), którego owocem był list apostolski Orientalium dignitas, zywany niekiedy Wielką Kartą praw katolików wschodnich.

    Prawo kanoniczne – w Kościołach chrześcijańskich różnych tradycji system norm prawnych określających funkcjonowanie poszczególnych Kościołów, prawa i obowiązki poszczególnych członków (duchownych i świeckich), sposób zarządzania Kościołem, jego strukturę, przestępstwa i kary za nie oraz elementarne przepisy liturgiczne.Cyril Vasiľ SJ (ur. 10 kwietnia 1965 w Koszycach) – słowacki duchowny greckokatolicki, jezuita, rektor Papieskiego Instytutu Wschodniego w Rzymie, arcybiskup tytularny Ptolemais, od 2009 roku sekretarz Kongregacji do spraw Kościołów Wschodnich

    Po upadku Imperium Rosyjskiego w 1917 r. i w obliczu nieuchronnie zbliżającego się kresu Imperium Osmańskiego, papież Benedykt XV ponowił działania. Na mocy motu proprio Providentis Dei (1 maja 1917) powstała najpierw Kongregacja Kościoła Wschodniego. Funkcję prefekta nowej Kongregacji papież zarezerwował dla siebie, zarazem powierzając jej kierownictwo w randze sekretarza jednemu z kardynałów (patrz kanon 257 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku). Z kolei motu proprio Orientis catholici (15 października 1917)  dało początek Papieskiemu Instytutowi Wschodniemu, który już po trzech latach, na mocy breve Quod nobis in condendo, otrzymał prawo do nadawania stopni naukowych (25 września 1920). Od samego początku papież nalegał, aby utworzyć bogato wyposażoną bibliotekę specjalistyczną do studiów i badań naukowych w zakresie chrześcijaństwa wschodniego.

    Pius XII (łac. Pius XII, właśc. Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli; ur. 2 marca 1876 w Rzymie, zm. 9 października 1958 w Castel Gandolfo) – papież i 2. Suweren Państwa Miasto Watykan w okresie od 2 marca 1939 do 9 października 1958.Ks. prof dr hab. Marek Starowieyski (ur. 25 stycznia 1937 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, prałat. Autor wielu publikacji z zakresu chrześcijaństwa antycznego, patrologii. Brat Franciszka Starowieyskiego.
    Papież Benedykt XV

    W pierwszym okresie władze i profesorzy Orientale rekrutowali się z różnych zakonów oraz osób świeckich. Byli to zatem: Antoine Delpuch ze zgromadzenia Ojców Białych (1868-1936), który pełnił funkcję prezydenta Orientale w pierwszym roku funkcjonowania Instytutu (1918-1919); dwóch benedyktynów, w tym późniejszy kard. Alfred Ildefons Schuster OSB; trzech asumpcjonistów, w tym Martin Jugie (1878-1954), profesor Orientale tylko przez kilka pierwszych lat, który jednak zdołał napisać monumentalną syntezę historii teologii wschodniej; jeden dominikanin; jeden mechitarysta; czterech jezuitów, w tym słynny archeolog Guillaume de Jerphanion (1877-1948); ponadto dwóch Rosjan, jeden Grek, jeden Etiopczyka; oraz trzy osoby świeckie, w tym wybitny filolog i historyk Michelangelo Guidi (1886-1946).

    Ikonoklazm (gr. eikōn – „obraz"; klao – „łamać", „obrazoburstwo") – ruch szerzący się w VIII-IX wieku na terenach Bizancjum i państwa Franków oraz w Niderlandach w XVI w.Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.

    Papież Pius XI wkrótce po swojej elekcji uznał, że zarówno kierowanie działalnością naukową, jak i sprawowanie władzy nad Orientale, powinien objąć jeden tylko zakon. Jego wybór padł na Towarzystwo Jezusowe, i we wrześniu 1922 r. papież oficjalnie powierzył tę misję generałowi jezuitów Włodzimierzowi Ledóchowskiemu SJ (1866-1942). Stało się tak za namową opata klasztoru św. Pawła za Murami i późniejszego arcybiskupa Mediolanu, kard. Schustera OSB, który w tym okresie był pierwszym pełnym prezydentem Orientale. Po nim funkcję tę objął Michel d’Herbigny SJ (1880-1957), który przez swoje studia, liczne publikacje i zaangażowanie w kwestię misji rosyjskiej nadał Instytutowi nowy rozmach; za jego czasów (1922-1931) Papieski Instytut Wschodni przeprowadził się do nowej siedziby przy Piazza di Santa Maria Maggiore. Następnym prezydentami Orientale byli: Emil Hermann SJ (1932-1951), uznany kanonista niemiecki, który rozważnie kierował Instytutem w trudnym okresie II wojny światowej; Ignacio Ortiz de Urbina SJ (1951-1957), wybitny patrolog baskijskiego pochodzenia; Alphonse Raes SJ (1957-1962), inny znakomity znawca literatury syryjskiej, który następnie został prefektem Biblioteki Watykańskiej; Joseph Gill SJ (1962-1963), wybitny znawca Soboru  Florenckiego (1438-1445) i redaktor naczelny wydania akt tego zgromadzenia; w trakcie ponownej prezydencji J. Gilla (1964-1967), zwierzchnik uczelni zaczyna nosić tytuł rektora (1965); rektorem był zatem Ivan Žužek SJ (1967-1972), późniejszy sekretarz Papieskiej komisji ds. rewizji wschodniego prawa kanonicznego; Georges Dejaifve SJ (1972-1976), znany ekumenista; Eduard Huber SJ (1976–1981), były dyrektor Centrum Studiów Rosyjskich w Meudon pod Paryżem; Peter-Hans Kolvenbach SJ (1981-1983), który po krótkim okresie został przełożonym generalnym Towarzystwa Jezusowego na następne ćwierć wieku (1983-2008); Gilles Pelland SJ (1984-1986), który wkrótce został rektorem Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego; Gino Piovesana SJ (1986-1990), dawny rektor Sophia Univerity w Tokio i znawca filozofii rosyjskiej; Clarence Gallagher SJ (1990-1995), specjalista od prawa kanonicznego, który jednocześnie pełnił funkcję rektora i dziekana; w latach 1995-1998 funkcję rektora ponownie sprawował Gilles Pelland SJ; po nim przez dziewięć lat rektorem Orientale był Hèctor Vall Vilardell (1998-2007); Cyril Vasil SJ (2007-2009) po dwóch latach na urzędzie rektorskim został sekretarzem Kongregacji do spraw Kościołów Wschodnich; Sunny Kokkaravalayil SJ przez rok był prorektorem uczelni (2009-2010); James McCann SJ (2010-2015) po odejściu ze stanowiska został Starszym Wiceprezydentem Gregorian Foundation w Nowym Jorku; w okresie urzędowania Davida Nazara SJ (2015-), rozpoczęła się restrukturyzacja siedziby Instytutu; połączono także wspólnoty jezuitów Orientale i sąsiadującego z nim Papieskiego Kolegium Rosyjskiego, popularnie zwanego Russicum.

    Apokryf (gr. ἀπόκρυφος, ápókryphos – ukryty, tajemny) – określenie używane obecnie głównie w kontekście ksiąg o zabarwieniu religijnym z okresu przełomu naszej ery, które Kościół katolicki uważa za nienatchnione, w szczególności to księgi niewchodzące w skład Biblii.Aleppo (arab. حلب Halab, tur. Haleb) – miasto w północno-zachodniej Syrii, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego, na krańcach Pustyni Syryjskiej, w okolicy półpustynnej, o ostrym klimacie. Siedziba władz prowincji Halab. Największe miasto Syrii - 1,4 mln mieszkańców (1990), 1,7 mln mieszkańców (1999), 2,0 mln mieszkańców (dane szacunkowe z 2003). Jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkanych miast Bliskiego Wschodu - od co najmniej 1800 p.n.e. Zamieszkane głównie przez Arabów, dość liczni są Turcy i Ormianie, oprócz nich mieszkają w Aleppo Grecy, Kurdowie i Żydzi. Ośrodek przemysłu włókienniczego i spożywczego, ośrodek tkactwa dywanów. Jedno z większych centrów handlowych Bliskiego Wschodu. Węzeł komunikacyjny - skrzyżowanie szlaków kolejowych i drogowych, międzynarodowy port lotniczy, przez miasto przebiega rurociąg z Homsu do Latakii. Ośrodek nauki i kultury - uniwersytet, muzułmańska szkoła teologiczna, szkoła muzyczna.

    Stuletnią historię rzymskiego Orientale (1917-2017) można zatem podzielić na następujące fazy: w pierwszym jedenastoletnim okresie Orientale starało się skonsolidować i zyskać uznanie, co też przyniosła encyklika Piusa XI dedykowana Orientale, Rerum orientalium (1928). Potem nastąpił trzydziestoletni okres, trwający niemal do Soboru Watykańskiego II (1928-1958), w którym pojawiły się pierwsze owoce dzieła Instytutu, położone zostały też fundamenty pod nowe prace. W trzydziestoletnim okresie po Vaticanum II następuje wyraźny wzrost zainteresowania chrześcijańskim Wschodem. Wraz z upadkiem żelaznej kurtyny w 1989 r. rozpoczął się nowy rozdział Orientale, związany z pojawieniem się na uczelni wielu nowych studentów i naukowców z krajów Europy Środkowej i Wschodniej.

    Benedykt XV (łac. Benedictus XV, właśc. Giacomo della Chiesa; ur. 21 listopada 1854 w Genui, zm. 22 stycznia 1922 w Rzymie) – papież w okresie od 3 września 1914 do 22 stycznia 1922.Słowianie – gałąź ludów indoeuropejskich posługujących się językami słowiańskimi, o wspólnym pochodzeniu, podobnych zwyczajach, obrzędach i wierzeniach. Zamieszkują Europę wschodnią, środkową i południową oraz pas północnej Azji od Uralu po Ocean Spokojny. Stanowią najliczniejszą grupę ludności indoeuropejskiej w Europie.

    XXI wiek[ | edytuj kod]

    Zgodnie z nowoczesnymi standardami placówek badawczych i akademickich biblioteka Orientale została wyposażona w klimatyzację, wysokiej klasy oświetlenie LED i nowoczesny system audio-wizualny; rozpoczął się także proces digitalizacji jej zasobów. Z okazji stuelecia Orientale (1917-2017) Instytut odwiedził papież Franciszek (12 października 2017). Jego hojna darowizna umożliwiła częściową restrukturyzację powiększonego teraz Orientale, zmierzającą do zapewnienia nowoczesnych biur dla profesorów, odpowiednich sal wykładowych i pomieszczeń studenckich. Orientale korzysta z nowoczesnej techniki komputerowej, elektronicznych baz danych i szybkiego Internetu, który daje możliwość prowadzenia kursów i konferencji online. Trwają prace nad modernizacją oświetlenia i akustyki w niektórych salach wykładowych, tak aby spełniały one nowoczesne normy dydaktyki i obsługi multimedialnej.

    Jan Paweł II (łac. Ioannes Paulus PP. II), właśc. Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski, a następnie arcybiskup metropolita krakowski, kardynał, zastępca przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1969-1978), 264. papież i 6. Suweren Państwa Miasto Watykan (16 października 1978 – 2 kwietnia 2005), kawaler Orderu Orła Białego, błogosławiony Kościoła katolickiego.Krzysztof Nitkiewicz (ur. 17 lipca 1960 w Białymstoku) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny sandomierski od 2009.

    Biblioteka[ | edytuj kod]

    Studenci pracujący w bibliotece

    Biblioteka Papieskiego Instytutu Wschodniego jest bez wątpienia największym skarbem Orientale. Jej zbiory liczą około 200 tys. tomów i około tysiąca tytułów czasopism, z czego około 450 w aktualnej prenumeracie. Jest to bez wątpienia jedna z najlepiej wyposażonych bibliotek dotyczących chrześcijańskiego Wschodu na świecie. Wiele książek zakazanych we wczesnych latach Związku Radzieckiego, zostało zakupionych dla biblioteki Orientale, tak, że tylko ona posiada na przykład pełną kolekcję Prawdy włącznie z numerami ocenzurowanymi przez sowietów. Przestrzeń biblioteki została znacznie powiększona po wizycie Jana Pawła II na Orientale w 1987 r. Wileka aula, będąca jednocześnie salą konferencyjną Instytutu i magazynem głównym Biblioteki, została odnowiona na obchody stulecia w 2017 r.

    Kongregacja Nauki Wiary (tłumaczona także jako Kongregacja Doktryny Wiary lub Kongregacja ds. Wiary) – najstarsza z dziewięciu kongregacji Kurii Rzymskiej.Kościół katolicki obrządku ormiańskiego, Kościół ormiańskokatolicki, jeden z katolickich Kościołów wschodnich, patriarchalny, wchodzący w skład Kościoła katolickiego, uznający władzę i autorytet papieża.




    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Meudon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Hauts-de-Seine. Przez miejscowość przepływa Sekwana.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Bazylika św. Praksedy w Rzymie (wł. Basilica di Santa Prassede) – kościół tytularny, bazylika mniejsza położona na Eskwilinie, w Rzymie.
    Anafora świętych Addaja i Mariego /(ang.) Anaphora of Addai and Mari/ - jedna z najstarszych Modlitw eucharystycznych, używanych do dziś dnia w Kościele chaldejskim oraz malabarskim.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Kongres eucharystyczny – zgromadzenie katolików (o charakterze wybitnie masowym) ma na celu umocnienie i zdynamizowanie więzi osobowej z Chrystusem, dzięki pogłębianiu tajemnicy Eucharystii, głównie w jej aspekcie egzystencjalnym. W ramach kongresów odbywają się wykłady, seminaria i dyskusje oraz adoracje Najświętszego Sakramentu. Kongres eucharystyczny są organizowane w skali międzynarodowej, krajowej i regionalnej.
    Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część Azji południowo-zachodniej, Afrykę północną i Europę południowo-wschodnią. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.074 sek.