Papieska elekcja 1285

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Papieska elekcja 1 – 2 kwietnia 1285 – odbyła się po śmierci papieża Marcina IV i zakończyła wyborem na jego następcę Honoriusza IV.

Papież (Ojciec Święty) (łac. Summus Pontifex, od staroż. Pontifex Maximus; wł. papa, gr. pappas; forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, zwierzchnik Kościoła katolickiego, głowa Stolicy Apostolskiej oraz Suweren Państwa Miasto Watykan. Obecnym papieżem jest Franciszek.Biskup Palestriny − biskup diecezji Palestrina, jednej z siedmiu diecezji suburbikarnych. Od VIII wieku do 1962 roku biskupi tej diecezji byli ex officio kardynałami. W 1962 Papież Jan XXIII postanowił, że kardynałowie-biskupi są jedynie tytularnymi biskupami diecezji suburbikarnych, powierzając faktyczną jurysdykcję nad nimi zwykłym biskupom ordynariuszom.

Lista uczestników[ | edytuj kod]

Papież Marcin IV zmarł 28 marca 1285 w Perugii. W chwili jego śmierci Kolegium Kardynałów liczyło osiemnastu członków. W elekcji brało udział piętnastu z nich, w tym dziesięciu Włochów, trzech Francuzów, Hiszpan i Anglik:

Dziekan Kolegium Kardynalskiego – przewodniczący Kolegium Kardynalskiego w Kościele rzymskokatolickim, zawsze w randze kardynała biskupa. Do jego zwyczajowych zadań należy m.in. przewodniczenie uroczystościom pogrzebowym po śmierci papieża, odprawianie mszy na rozpoczęcie konklawe i przewodniczenie obradom konklawe. Zgodnie z paragrafem 4 kanonu 352 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 dziekan Kolegium Kardynalskiego zobowiązany jest do stałego zamieszkania w Rzymie.Królestwo Sycylii - państwo założone w 1130 przez Rogera II. Obejmowało ono obszary całej wyspy Sycylii i południowej części Półwyspu Apenińskiego z Neapolem.
  • Ordoño Alvares (nominacja kardynalska: 12 marca 1278) – kardynał biskup Tusculum; prymas Świętego Kolegium Kardynałów
  • Bentivenga da Bentivengi OFM (12 marca 1278) – kardynał biskup Albano; penitencjariusz większy
  • Latino Malabranca Orsini OP (12 marca 1278) – kardynał biskup Ostia e Velletri
  • Girolamo Masci OFM (12 marca 1278) – kardynał biskup Palestriny
  • Ancher Pantaleon (31 maja 1262) – kardynał prezbiter S. Prassede; protoprezbiter Świętego Kolegium Kardynałów
  • Hugh of Evesham (12 kwietnia 1281) – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina
  • Gervais Jeancolet de Clinchamp (12 kwietnia 1281) – kardynał prezbiter Ss. Silvestro e Martino
  • Conte Casate (12 kwietnia 1281) – kardynał prezbiter Ss. Marcellino e Pietro
  • Geoffroy de Bar (12 kwietnia 1281) – kardynał prezbiter S. Susanna
  • Giacomo Savelli (24 grudnia 1261) – kardynał diakon S. Maria in Cosmedin; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Anastasia; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów
  • Goffredo da Alatri (24 grudnia 1261) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro
  • Matteo Orsini Rosso (31 maja 1262) – kardynał diakon S. Maria in Portico; archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej
  • Giordano Orsini (12 marca 1278) – kardynał diakon S. Eustachio
  • Giacomo Colonna (12 marca 1278) – kardynał diakon S. Maria in Via Lata; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Marcello i diakonii S. Maria in Aquiro
  • Benedetto Caetani (12 kwietnia 1281) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano
  • Sześciu elektorów mianował papież Mikołaj III, pięciu Marcin IV, a czterech Urban IV.

    Jean Cholet (zm. 2 sierpnia 1293) – francuski duchowny katolicki. Kardynał-prezbiter S. Cecilia od 12 kwietnia 1281 roku, z nominacji papieża Marcina IV, który był jego osobistym przyjacielem. W latach 1283-1286 był legatem papieskim w Anglii, Francji i Polsce, gdzie nawoływał do krucjaty przeciwko królowi Piotrowi III Aragońskiemu, który wbrew woli papieża zajął Sycylię. Protoprezbiter Św. Kolegium Kardynałów od 1286. Uczestniczył w papieskiej elekcji 1287-88. W 1289 skutecznie doprowadził do zawarcia pokoju między Francją a Kastylią. Zmarł w trakcie sediswakancji po śmierci Mikołaja IV.Matteo Orsini Rosso (ur. 1230 – zm. 4 września 1305) – włoski kardynał z rzymskiej rodziny arystokratycznej Orsini. Nominację kardynalską (z tytułem diakona S. Maria in Portico) otrzymał z rąk papieża Urbana IV w 1262. W 1264 został legatem papieskim w prowinacjach Marche i Patrymonium, gdzie walczył z Pietro da Vico, sprzymierzeńcem króla Sycylii Manfreda Hohenstaufa. Archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej od 1278 roku; był też protektorem zakonu franciszkańskiego (w 1279) i archiprezbiterem Bazyliki Laterańskiej (od 1302). Był jednym z liderów frakcji kardynałów przeciwnych dominacji Andegawenów we Włoszech. Po śmierci Mikołaja III został uwięziony (wraz z bratem zmarłego papieża Giordano Orsini) przez proandegaweńskie władze Viterbo, gdzie odbywała się papieska elekcja 1280-1281, w wyniku czego papieżem został Francuz Marcin IV. Protodiakon od 1287. Na konklawe 1294 został wybrany na papieża, jednak odmówił przyjęcia tej godności i ostatecznie tiarę uzyskał wówczas Bonifacy VIII. Popierał Bonifacego VIII w jego sporze z królem Francji Filipem IV, a po jego śmierci opowiadał się za kontynuacją konfrontacyjnej polityki wobec króla. Autor wielu dzieł teologicznych (m.in. De auctoritate Ecclesiae). Zmarł w Perugii krótko po wyborze Klemensa V.

    Nieobecni[ | edytuj kod]

    Trzech kardynałów było nieobecnych w Perugii (Włoch nominowany przez Mikołaja III i dwóch Francuzów mianowanych przez Marcina IV):

  • Gerardo Bianchi (12 marca 1278) – kardynał biskup Sabiny; legat papieski w królestwie Sycylii
  • Bernard de Languissel (12 kwietnia 1281) – kardynał biskup Porto e Santa Rufina; legat papieski w Lombardii i Toskanii
  • Jean Cholet (12 kwietnia 1281) – kardynał prezbiter S. Cecilia; legat papieski we Francji
  • Wybór Honoriusza IV[ | edytuj kod]

    1 kwietnia, trzy dni po śmierci Marcina IV kardynałowie zebrali się w pałacu biskupim w Perugii celem wyboru jego następcy. Po wstępnych konsultacjach 2 kwietnia przystąpiono do pierwszego głosowania, które zakończyło się jednomyślnym wyborem 75-letniego kardynała Giacomo Savelliego, protodiakona S. Maria in Cosmedin. Elekt przybrał imię Honoriusz IV. Ponieważ był on rodowitym rzymianinem, jego wybór został przywitany w Wiecznym Mieście z wielką radością, tym bardziej że jego poprzednik był Francuzem.

    Mikołaj IV (łac. Nicolaus IV, właśc. Girolamo Masci OFM; ur. 30 września 1227 w Lisciano, zm. 4 kwietnia 1292 w Rzymie) – franciszkanin, papież, w okresie od 22 lutego 1288 do 4 kwietnia 1292.Protodiakon (gr. proto "pierwszy" + diákonos "diakon") – kościelny tytuł honorowy, pierwszy wśród diakonów danej diecezji.

    Nowy papież niezwłocznie po wyborze udał się z Perugii do Rzymu. Tam 19 maja przyjął święcenia kapłańskie, a następnego dnia został konsekrowany na biskupa i kornowany przez biskupa Ostii Latino Malabrancę Orsiniego.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. John Paul Adams: Sede Vacante 1285. 2010. [dostęp 2015-03-06].
    2. Michael Ott: The Catholic Encyclopedia: Honorius IV. 1910. [dostęp 2015-03-06].
    3. Horace Mann: The lives of the Popes in the Middle Ages. Vol. 16. Londyn: 1932, s. 358-359.
    4. Horace Mann: The lives of the Popes in the Middle Ages. Vol. 16. Londyn: 1932, s. 365.




    Warto wiedzieć że... beta

    Perugia, starożytna Peruzja – stolica Umbrii, rejonu administracyjnego środkowych Włoch. Miasto leży między Jeziorem Trazymeńskim a Tybrem, liczy około 150 000 mieszkańców.
    Ordoño Alvares (ur. 1230 − zm. 21 grudnia 1285) − hiszpański kardynał, pochodzący z jednej z najbardziej znaczących, arystokratycznych rodzin królestwa Leonu. W 1274 jako opat Husillos w Palencia uczestniczył w Soborze Lyońskim II, gdzie brał udział w redagowaniu sentencji potępiającej herezję flagellantów. Działał aktywnie także na rzecz uzyskania wsparcia dla obrony Ziemi Świętej i podpisania unii z Kościołem Greckim. W nagrodę za to zaangażowanie papież Grzegorz X 23 maja 1275 mianował go arcybiskupem Bragi. Trzy lata później, na konsystorzu celebrowanym 12 marca 1278 papież Mikołaj III promował go do rangi kardynała-biskupa diecezji suburbikarnej Tusculum. Przewodniczył papieskiej elekcji 1280-81 i papieskiej elekcji 1285. Zmarł w Rzymie.
    Kolegium Kardynałów, Kolegium Kardynałów Świętego Kościoła Rzymskiego (Collegium Cardinalium Sanctae Romanae Ecclesiae) – ogół kardynałów Kościoła katolickiego, którego zadaniem jest wspomaganie papieża w kierowaniu Kościołem. Kolegium Kardynałów zbiera się na konsystorzach zwoływanych przez papieża. Po wystąpieniu wakatu Stolicy Apostolskiej kolegium to zbiera się na konklawe w celu wybrania nowego papieża.
    Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.
    Giacomo Colonna (ur. ok. 1250, Rzym, zm. 14 sierpnia 1318, Awinion) – włoski duchowny katolicki z rzymskiego rodu arystokratycznego Colonna.
    Marcin IV (łac. Martinus IV, właśc. Simon de Brie lub de Brion; ur. między 1210, a 1220 w Brie-Comte-Robert, zm. 28 marca 1285 w Perugii) – papież w okresie od 22 lutego 1281 do 28 marca 1285.
    Giordano Orsini (zm. 8 września 1287) – brat papieża Mikołaja III, na konsystorzu 12 marca 1278 mianowany przez niego kardynałem-diakonem S. Eustachio. Podczas papieskiej elekcji 1280-81 wraz ze swym bratankiem Matteo Orsini Rosso został uwięziony przez proandegaweńskie władze miasta Viterbo, co umożliwiło wówczas wybór francuskiego papieża Marcina IV. Zmarł w Rzymie w trakcie sediswakancji po śmierci Honoriusza IV.

    Reklama