• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Papieska elekcja 1088



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wiktor III, łac. Victor Tertius, właśc. wł. Dauferio Epifani dei duchni di Benevento OSB (ur. ok. 1027 w Benewencie, zm. 16 września 1087 w Monte Cassino) – opat benedyktynów, papież w okresie od 24 maja do 28 maja 1086 i od 9 maja do 16 września 1087, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.Papieska elekcja 24 maja 1086 – zakończyła się wyborem Wiktora III na następcę Grzegorza VII po rocznej sediswakancji.
    Krąg elektorów[ | edytuj kod]

    Dekret In Nomine Domini papieża Mikołaja II z 1059 roku przyznawał uprawnienia elektorskie jedynie kardynałom-biskupom. Regulacja ta była kontestowana przez kardynałów prezbiterów, których wielu w 1084 przystąpiło do antypapieża Klemensa III, przychylnie patrzącego na ich aspiracje. Również ci kardynałowie prezbiterzy którzy pozostali w obozie gregoriańskim domagali się wpływu na wybory papieża, m.in. rozpowszechniając sfałszowaną, korzystną dla nich, wersję dekretu Mikołaja II. Wiadomo, że w 1086 faktycznie brali aktywny udział w elekcji Wiktora III, jednak po jego śmierci powrócono do ściślejszego przestrzegania autentycznej treści dekretu – kardynałowie prezbiterzy byli reprezentowani na elekcji jedynie przez jednego przedstawiciela. Co istotne, na podobnej zasadzie dopuszczono także – prawdopodobnie po raz pierwszy – przedstawiciela diakonów pałacowych, którzy od tej pory, wzorem obediencji antypapieża Klemensa III, zostali dołączeni do grona kardynałów.

    Biskup Frascati − biskup diecezji Frascati, jednej z siedmiu diecezji suburbikarnych. Od VIII wieku do 1962 roku biskupi tej diecezji byli ex officio kardynałami. W 1962 Papież Jan XXIII postanowił, że kardynałowie-biskupi są jedynie tytularnymi biskupami diecezji suburbikarnych, powierzając faktyczną jurysdykcję nad nimi zwykłym biskupom ordynariuszom.Henryk IV (niem. Heinrich IV., ur. 11 listopada 1050 w Goslar, zm. 7 sierpnia 1106 w Liège) – król niemiecki od 1056 (faktycznie od 1065), Święty Cesarz Rzymski od 1084 do swojej abdykacji w 1105 , najstarszy syn cesarza Henryka III i jego drugiej żony Agnieszki z Poitou (Akwitańskiej). Był trzecim cesarzem z dynastii salickiej (zwanej inaczej dynastią frankońską).

    Lista uczestników[ | edytuj kod]

    Kardynałowie biskupi[ | edytuj kod]

    Wszystkich sześciu kardynałów biskupów uczestniczyło w elekcji:

  • Ubaldo (kardynał biskup od 1063) – kardynał biskup Sabiny
  • Giovanni Minuto (1072) – kardynał biskup Tusculum
  • Piotr Igneo OSBVall (1072) – kardynał biskup Albano
  • Odon de Lagery OSBCluny (1080) – kardynał biskup Ostii
  • Jan (1085) – kardynał biskup Porto
  • Bruno (1079) – kardynał biskup Segni
  • Kardynałowie-elektorzy niższych rang[ | edytuj kod]

    W elekcji wzięli udział pojedynczy przedstawiciele kardynałów prezbiterów oraz diakonów pałacowych:

    In nomine Domini (łac. W imię Pańskie) - dekret papieża Mikołaja II wydany 13 kwietnia 1059 podczas synodu laterańskiego. Dotyczył sposobu wyboru papieża i wprowadził jego wybór przez kardynałów.Monte Cassino (wł. Montecassino) – wzgórze we Włoszech (Apeniny Środkowe), nad doliną rzeki Liri, między Rzymem i Neapolem. Wysokość 519 m n.p.m. U podnóża góry znajduje się miasto Cassino. Na szczycie wznosi się opactwo benedyktyńskie z 529 roku. W czasie II wojny światowej miały tu miejsce walki pomiędzy wojskami alianckimi a niemieckimi. W skład wojsk alianckich wchodził II Korpus Wojska Polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa, którego żołnierze jako pierwsi zawiesili biało-czerwoną flagę po zdobyciu wzgórza zajmowanego przez wojsko niemieckie.
  • Rainiero OSBCluny (kardynał od 1078) – kardynał prezbiter S. Clemente; opat S. Lorenzo fuori le mura
  • Oderisio de Marsi OSB (diakon od 1059) – kardynał diakon i opat Monte Cassino


  • Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Deusdedit (ur. ok. 1043/1048 — zm. 2 marca 1099) – włoski benedyktyn, kardynał, znawca prawa kanonicznego i zwolennik reformy gregoriańskiej.
    Pontyfikat – w Kościele katolickim okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa. Pochodzi od łac. słowa pontifex (pol. budowniczy mostów), a oznaczającego pontyfika – kapłana należącego do kapłańskiego kolegium w starożytnym Rzymie. Termin pontificatus oznaczający początkowo władzę pontyfika przeniesiono później na władzę papieża i biskupa.
    Pietro Igneo (zm. 6 listopada 1089) – włoski błogosławiony, mnich benedyktyński oraz kardynał. Niekiedy podaje się, że pochodził z rodu Aldobrandini, nie ma jednak na to dowodów.
    Biskup Sabiny − biskup jednej z siedmiu tzw. diecezji suburbikarnych, od 1986 noszącej nazwę diecezji Sabina-Poggio Mirteto. Od połowy XI wieku do 1962 roku biskupi tej diecezji byli ex officio kardynałami (pierwszym był Ubaldo mianowany ok. 1063, który zastąpił w gronie kardynałów ekskomunikowanego biskupa Velletri). W 1962 Papież Jan XXIII postanowił, że kardynałowie-biskupi są jedynie tytularnymi biskupami diecezji suburbikarnych, powierzając faktyczną jurysdykcję nad nimi zwykłym biskupom ordynariuszom.
    Bazylika św. Pudencjany w Rzymie (wł. Basilica di Santa Pudenziana) − kościół tytularny, bazylika mniejsza przy Via Urbana w rione Monti.
    Paschalis II (łac. Paschalius II, właśc. Rainierus OSB; ur. ok. 1053/55 w Bieda di Galeata, zm. 21 stycznia 1118 w Rzymie) – papież w okresie od 13 sierpnia 1099 do 21 stycznia 1118.
    Od wydania dekretu In Nomine Domini w 1059 roku, które przyznało wyłączne prawo wyboru nowego papieża kolegium kardynałów, miało miejsce 110 papieskich elekcji i konklawe, które wyłaniały papieży obecnie uznawanych przez Kościół katolicki za prawowitych. Przed 1059 rokiem nie było żadnego ustalonego procesu papieskiej sukcesji, papieży często wybierano ze znacznym udziałem ze strony osób świeckich, a niekiedy byli przez nich wprost mianowani.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.