Papieska elekcja 1088

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Papieska elekcja 12 marca 1088 – zakończyła się wyborem Urbana II na następcę Wiktora III.

Biskup Frascati − biskup diecezji Frascati, jednej z siedmiu diecezji suburbikarnych. Od VIII wieku do 1962 roku biskupi tej diecezji byli ex officio kardynałami. W 1962 Papież Jan XXIII postanowił, że kardynałowie-biskupi są jedynie tytularnymi biskupami diecezji suburbikarnych, powierzając faktyczną jurysdykcję nad nimi zwykłym biskupom ordynariuszom.Henryk IV (niem. Heinrich IV., ur. 11 listopada 1050 w Goslar, zm. 7 sierpnia 1106 w Liège) – król niemiecki od 1056 (faktycznie od 1065), Święty Cesarz Rzymski od 1084 do swojej abdykacji w 1105 , najstarszy syn cesarza Henryka III i jego drugiej żony Agnieszki z Poitou (Akwitańskiej). Był trzecim cesarzem z dynastii salickiej (zwanej inaczej dynastią frankońską).

Śmierć Wiktora III[ | edytuj kod]

Wiktor III zmarł 16 września 1087 w opactwie Monte Cassino, gdyż zaledwie kilka dni po swojej konsekracji w maju 1087 został wygnany z Rzymu przez antypapieża Klemensa III, popieranego przez cesarza Henryka IV. Na łożu śmierci zalecił wybór na swojego następcę kardynała biskupa Ostii Odona de Lagery.

In nomine Domini (łac. W imię Pańskie) - dekret papieża Mikołaja II wydany 13 kwietnia 1059 podczas synodu laterańskiego. Dotyczył sposobu wyboru papieża i wprowadził jego wybór przez kardynałów.Monte Cassino (wł. Montecassino) – wzgórze we Włoszech (Apeniny Środkowe), nad doliną rzeki Liri, między Rzymem i Neapolem. Wysokość 519 m n.p.m. U podnóża góry znajduje się miasto Cassino. Na szczycie wznosi się opactwo benedyktyńskie z 529 roku. W czasie II wojny światowej miały tu miejsce walki pomiędzy wojskami alianckimi a niemieckimi. W skład wojsk alianckich wchodził II Korpus Wojska Polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa, którego żołnierze jako pierwsi zawiesili biało-czerwoną flagę po zdobyciu wzgórza zajmowanego przez wojsko niemieckie.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Deusdedit (ur. ok. 1043/1048 — zm. 2 marca 1099) – włoski benedyktyn, kardynał, znawca prawa kanonicznego i zwolennik reformy gregoriańskiej.
Pontyfikat – w Kościele katolickim okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa. Pochodzi od łac. słowa pontifex (pol. budowniczy mostów), a oznaczającego pontyfika – kapłana należącego do kapłańskiego kolegium w starożytnym Rzymie. Termin pontificatus oznaczający początkowo władzę pontyfika przeniesiono później na władzę papieża i biskupa.
Pietro Igneo (zm. 6 listopada 1089) – włoski błogosławiony, mnich benedyktyński oraz kardynał. Niekiedy podaje się, że pochodził z rodu Aldobrandini, nie ma jednak na to dowodów.
Biskup Sabiny − biskup jednej z siedmiu tzw. diecezji suburbikarnych, od 1986 noszącej nazwę diecezji Sabina-Poggio Mirteto. Od połowy XI wieku do 1962 roku biskupi tej diecezji byli ex officio kardynałami (pierwszym był Ubaldo mianowany ok. 1063, który zastąpił w gronie kardynałów ekskomunikowanego biskupa Velletri). W 1962 Papież Jan XXIII postanowił, że kardynałowie-biskupi są jedynie tytularnymi biskupami diecezji suburbikarnych, powierzając faktyczną jurysdykcję nad nimi zwykłym biskupom ordynariuszom.
Bazylika św. Pudencjany w Rzymie (wł. Basilica di Santa Pudenziana) − kościół tytularny, bazylika mniejsza przy Via Urbana w rione Monti.
Paschalis II (łac. Paschalius II, właśc. Rainierus OSB; ur. ok. 1053/55 w Bieda di Galeata, zm. 21 stycznia 1118 w Rzymie) – papież w okresie od 13 sierpnia 1099 do 21 stycznia 1118.
Od wydania dekretu In Nomine Domini w 1059 roku, które przyznało wyłączne prawo wyboru nowego papieża kolegium kardynałów, miało miejsce 110 papieskich elekcji i konklawe, które wyłaniały papieży obecnie uznawanych przez Kościół katolicki za prawowitych. Przed 1059 rokiem nie było żadnego ustalonego procesu papieskiej sukcesji, papieży często wybierano ze znacznym udziałem ze strony osób świeckich, a niekiedy byli przez nich wprost mianowani.

Reklama