Pantomima

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pablo Zibes

Pantomima (mimodram) – rodzaj przedstawienia, w którym aktor (mim) nie używa głosu, tylko odgrywa przedstawienie używając ruchu, mowy ciała i gestów. Często, ale nie zawsze, ma pomalowaną twarz na biało. Teatr pantomimy ma dwie typowe postacie. Pierwsza z nich to komedia służąca łatwej rozrywce. Zwykle unika ona poważnych tematów i skomplikowanej fabuły, gdyż ma przede wszystkim doprowadzić widza do śmiechu. Druga postać pantomimy może rozśmieszać nie mniej niż pierwsza, ale ma inny cel – prowokuje refleksję nad sensem życiowych zaangażowań człowieka. Prócz komicznych, podejmuje też poważne tematy, a czasem wzrusza. Wymaga ona od widza większego wysiłku wyobraźni i intelektu, dlatego jest w pewnym sensie sztuką elitarną i światową. Pantomima nie jest tańcem.

Klaun (ang. clown) – artysta komediowy występujący najczęściej w cyrku. Wyróżnia się specjalnym makijażem, w którym dominuje biel i czerwień. Klauni nie mówią podczas występów. Co najwyżej wydają dźwięki odzwierciedlające nastrój niebędące słowami. Bardzo ważną rolę odgrywa mimika. Biały puder pokrywający całą twarz, szminka wykraczająca poza usta i rumieńce pozwalają dostrzegać niewerbalne przekazy nawet tym widzom, którzy siedzą na odległych miejscach. Inne cechy to strój, którego charakterystyczne elementy to: groteskowo duże buty oraz luźne lub w inny sposób niedopasowane ubranie, sztuczny nos w kształcie czerwonej kuli jakby miał katar. Może być maleńki kapelusik z kwiatkiem na długiej antence. Peruka lub sztuczna łysina. Całe ubranie powinno składać się z wielu jaskrawych kolorów. Może być jednolitym kombinezonem imitującym ogromny brzuch i uda. Skecze klaunów stanowią zwykle przerywnik głównego przedstawienia. Zawierają one najczęściej elementy slapstickowe i wymagające zdolności akrobatycznych.Stefan Niedziałkowski (ur. 1945) - polski aktor, mim, reżyser, choreograf, autor scenariuszy dla teatru pantomimy, pedagog.

Znani mimowie:

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Pablo Zibes (ur. w 1971 roku w Buenos Aires, Argentyna) – argentyński aktor i mim. W latach 1989-1991 uczył się aktorstwa w The Municipal School of Performing Arts w Buenos Aires, dzięki czemu stał się profesjonalnym mimem. Swoje umiejętności doskonalił w trakcie kursów w Argentynie i Europie np. „Scuola Teatro Dimitri” w Szwajcarii. W 1995 zamieszkał w Stuttgarcie‎ w Niemczech. Najczęściej występuje na festiwalach, kongresach oraz w telewizji w Europie oraz Azji. Swoją aktywność skupia wokół rozrywki występując jako np. robot lub mechaniczny żołnierzyk.
  • Andrzej Leparski
  • Bartłomiej Ostapczuk
  • Étienne Decroux
  • Gregg Goldston
  • Henryk Tomaszewski
  • Ireneusz Krosny
  • Jacques Lecoq
  • Jan Gembal
  • Janusz Stankiewicz
  • Jean-Gaspard Debureau
  • Jean-Louis Barrault
  • Józef Markocki
  • Jupi Podlaszewski
  • Ladislav Fialka
  • Marcel Marceau
  • Michał Niewiadomski
  • Mikołaj Wiepriew
  • Oleg Popow
  • Pablo Zibes
  • Pan Tau
  • Samy Molcho
  • Stefan Niedziałkowski
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • mim
  • klaun
  • wardzak
  • hasta
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Pantomima
  • Klasyczna pantomima: http://jacko.econ.uj.edu.pl/Publ/pantomima.htm
  • Étienne Decroux (ur. 19 lipca 1898 r. w Paryżu, zm. 12 marca 1991 w Boulogne-Billancourt) – francuski aktor teatralny, twórca mimu cielesnego.Mowa ciała – termin z zakresu psychologii społecznej. Niekiedy używa się go jako synonimu komunikacji niewerbalnej, która jest jednak szerszym pojęciem.




    Warto wiedzieć że... beta

    Jean Louis Barrault (ur. 8 września 1910 roku w Le Vesinet, zm. 22 kwietnia 1994 roku w Paryżu, pochowany na Cmentarzu Passy) - francuski aktor, scenarzysta, reżyser i mim. Grał główne role we własnych inscenizacjach (dramaty P.Claudela i W.Szekspira).
    Bartłomiej Ostapczuk (ur. 1977 w Warszawie) – polski aktor-mim, choreograf, autor scenariuszy i reżyserii przedstawień teatru pantomimy. Pomysłodawca i założyciel Teatru Pantomimy Mimo, Warszawskiego Centrum Pantomimy w Teatrze Na Woli. Współzałożyciel Fundacji Centrum Pantomimy. Autor choreografii i ruchu scenicznego przedstawień w teatrach dramatycznych.
    Henryk Tomaszewski (właśc. Henryk Karol König) (ur. 20 listopada 1919 w Poznaniu, zm. 23 września 2001 w Kowarach) – tancerz, mim, choreograf, reżyser, pedagog, założyciel i dyrektor Wrocławskiego Teatru Pantomimy, laureat wielu nagród i odznaczeń m.in. złotego medalu Swedish Dance Association (Sztokholm, 1963) oraz Złotej Gwiazdy VIII Międzynarodowego Festiwalu Tańca (Paryż, 1970); jeden z najważniejszych artystów polskiego i światowego teatru drugiej połowy XX wieku, twórca zespołowego teatru mimów.
    Wielka Encyklopedia Rosyjska (ros. Большая российская энциклопедия, БРЭ) – jedna z największych encyklopedii uniwersalnych w języku rosyjskim, wydana w 36 tomach w latach 2004–2017. Wydana przez spółkę wydawniczą o tej samej nazwie, pod auspicjami Rosyjskiej Akademii Nauk, na mocy dekretu prezydenckiego Władimira Putina nr 1156 z 2002 roku
    Samy Molcho (ur. 24 maja 1936 w Tel Awiw-Jafa) – izraelski pantomima. Opisał sposoby komunikacji języka ciała w kilku książkach. Działa także jako reżyser, zwłaszcza w musicalach.
    Ladislav Fialka, (ur. 22 września 1931 w Pradze - zm. 22 lutego 1991 w Pradze) - czeski mim, choreograf i reżyser; założyciel czechosłowackiej klasycznej i nowoczesnej szkoły pantomimy.
    Mim – aktor nie posługujący się głosem, lecz mową ciała. Występuje on najczęściej w teatrze oraz na ulicach miast. Ponieważ jego sztuka polega na ruchu, a nie na bezruchu, dlatego mylne jest nazywanie mimami ulicznych „staczy”. Mimowie często charakteryzują się umalowanymi na biało twarzami. Przedstawienie mimów to pantomima lub mimodram.

    Reklama