Palladius (syn Petroniusza Maksymusa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Palladiusz - syn cesarza rzymskiego Petroniusza Maksymusa. Jego żoną w 455 r. została Eudokia, córka cesarza rzymskiego Walentyniana III.

Walentynian III (Valentinianus III, Flavius Placidius Valentinianus, ur. 2 lipca 419, zm. 16 marca 455) – wnuk Teodozjusza Wielkiego, syn Konstancjusza III, cesarz zachodniorzymski od 425 do 455 roku. Cesarzem został w wieku 6 lat, władzę faktycznie sprawowała jego matka - Galla Placydia, a później generał Aecjusz Flawiusz. 21 lub 22 września 454 (zachowane źródła różnią się co do daty) Walentynian III własnoręcznie zabił Aecjusza. Kilka miesięcy później 16 marca 455 cesarz zginął od ciosów miecza Optelasa - byłego żołnierza Aecjusza, gdy uczestniczył na Polu Marsowym w Rzymie w przeglądzie wojska.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Averil Cameron, Bryan Ward-Perkins, Michael Whitby: The Cambridge Ancient History. Cambridge University Press, 2000, s. 21. ISBN 978-0-521-32591-2. (ang.)




Reklama