Pakorus I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pakorus I (? - 38 p.n.e.) z partyjskiej dynastii Arsacydów – syn króla Orodesa II, z którym współrządził Partią.

Przez starożytny Iran należy rozumieć nie terytorium tożsame z dzisiejszym Iranem, ale tzw. Wielki Iran, wyodrębniany ze względu na wspólnotę kulturową i historyczną, a w starożytności przede wszystkim językową. W tej epoce obejmował on oprócz dzisiejszego Iranu także Azję Środkową po Syr-Darię, stepy dzisiejszej południowej Rosji i Ukrainy zamieszkane od VIII/VII wieku p.n.e. przez irańskich koczowników oraz zachodni i środkowy Afganistan łącznie z pakistańską częścią Beludżystanu. Należy jednak tutaj zauważyć że mieszkający na terenie Ukrainy Scytowie i Sarmaci znaleźli się już w V wieku p.n.e. pod silnym wpływem kultury greckiej i zaangażowani w sprawy europejskie zaczęli mieć odrębną od reszty Irańczyków historię.Arsacydzi – dynastia pochodzenia irańskiego, od 238 p.n.e. do 226 n.e. panująca w Iranie, a w latach 62 - 428 n.e. także w Armenii.

Podczas walk Partów z Rzymianami pod Carrhae dowodził ofensywą partyjską w Syrii do r. 51 p.n.e. Działania na tyłach legionów miały doprowadzić do wycofania się Rzymian z Mezopotamii. Ponownie najechał Syrię w 40 p.n.e. i okupował ją razem z rzymskim rebeliantem Kwintusem Labienusem. Wspólnie opanowali tereny Azji Mniejszej, Syrii i Palestyny. Pakorus zaczął usuwać wrogich mu lokalnych władców (np. w Judei za Jana Hirkana II wprowadzony został Antygon) i nominować sobie podległych.

Jan Hirkan II (zm. 30 p.n.e.) - arcykapłan w 67 p.n.e. i w latach 63 p.n.e.-40 p.n.e., król Judei w 67 p.n.e., etnarcha Judei w latach 47 p.n.e.-40 p.n.e..Orodes II – król Partii z dynastii Arsacydów. Panował w latach od 57 do 38 lub 37 r. p.n.e.. Objął tron po pokonaniu, uwięzieniu i zabiciu swojego brata Mitrydatesa III, któremu wcześniej pomógł zabić ich ojca - Fraatesa III.

W 39 p.n.e. ruszyła rzymska kontrofensywa, która przyczyniła się do klęski i śmierci Kwintusa Labienusa w Górach Taurusu. Rok później zginął jego sojusznik Pakorus, w potyczce z rzymskim oddziałem w Syrii.

Mezopotamia (gr.: Μεσοποταμία Mesopotamia – Międzyrzecze, nazwa przejęta z języka perskiego Miyanrudan i aramejskiego Beth-Nahrain) to starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu. Na obszarze tym w starożytności rozwijał się szereg kultur, państw i imperiów, których twórcami były różne ludy (Sumerowie, Akadyjczycy, Asyryjczycy, Amoryci, Huryci, Kasyci, Chaldejczycy), kontynuujące jednak wspólne dziedzictwo kulturowe. Powszechnie uważa się, że właśnie na terenach Mezopotamii narodziła się pierwsza cywilizacja.Bitwa pod Carrhae (obecnie Harran w Turcji) – starcie zbrojne, do którego doszło w czerwcu 53 p.n.e. pomiędzy legionami rzymskimi a Partami. Bitwa była jedną z największych klęsk, jakie w swojej historii poniosło Rzymskie Imperium.




Reklama