PK (chemia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pK to ujemny logarytm dziesiętny ze stałej równowagi K odwracalnych reakcji chemicznych.

Stała dysocjacji (obecnie często zwana stałą jonizacji) – stała równowagi reakcji dysocjacji czyli rozpadu związków chemicznych na poszczególne jony, pod wpływem rozpuszczalnika, lub pod wpływem np. działania silnego pola elektrycznego.Moc zasady – ilościowa miara chemicznej „siły działania” zasad. Miarą tej mocy jest minus logarytm dziesiętny ze stałej dysocjacji zasady w danych warunkach temperatury i ciśnienia, oznaczany skrótem pKb.

Taka postać jest bardzo przydatna, gdyż stałe równowagi przyjmują w wielu reakcjach bardzo małe lub bardzo duże wielkości (np. rzędu 10 lub 10) Analogicznie symbolu pX można użyć do opisywania następujących wartości:

gdzie Ka jest stałą dysocjacji kwasowej, a Kb stałą dysocjacji zasadowej.

pKa i pKb są też miarą mocy kwasu i zasady.





Reklama