PEST

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

PEST (Political, Economic, Social, Technological) – narzędzie planowania polegające na analizowaniu czynników politycznych, ekonomicznych, społecznych i technologicznych.

Organizacja (od gr. organon, łac. organum – wyspecjalizowana część pełniąca jakąś funkcję w całości) – wieloznaczne i interdyscyplinarne pojęcie z zakresu nauk o zarządzaniu, socjologii, psychologii.Krzysztof Józef Obłój (ur. 30 października 1954) – ekonomista polski, jeden z prekursorów nowoczesnej koncepcji zarządzania w Polsce, doradca społeczny Prezydenta RP.

Charakterystyka[ | edytuj kod]

Metoda PEST zwana jest inaczej generalną segmentacją otoczenia. Dzieli otoczenie na: polityczno-prawne, ekonomiczne, społeczne, technologiczne.

Metoda ta służy do badania makrootoczenia organizacji. Istotą tego narzędzia jest określenie podstawowych sfer otoczenia, a więc tych obszarów, które mogą mieć kluczowy wpływ na funkcjonowanie organizacji i jej przyszłą strategię działania (analiza). Wyróżnia się otoczenie:

Planowanie - polega na decydowaniu o podjęciu działań zorientowanych na wywołanie zjawisk, które nie zaistniałyby samoistnie.Makrootoczenie, otoczenie ogólne lub otoczenie dalsze przedsiębiorstwa — w ekonomii jest to ogół warunków działania przedsiębiorstwa w danym państwie, regionie geograficznym, strefie klimatycznej, układzie politycznym itd. Przedsiębiorstwo nie może ich zmieniać, może jedynie się do nich dostosować. Na makrootoczenie składają się:
Polityczne Ekonomiczne Socjokulturowe Technologiczne

W niektórych opracowaniach pojawia się samodzielnie czynnik środowiskowy, Environment (wtedy analiza jest określana akronimem PEEST). Czasami wyróżnia się jeszcze otoczenie Legal (PESTEL). Dodatkowo niektórzy autorzy wymieniają jako otoczenie czynniki międzynarodowe (International).

Polityka (z gr. poly: mnogość, różnorodność; polis - miasto-państwo) – pojęcie właściwe naukom społecznym, rozumiane na wiele sposobów.

Etapy badania[ | edytuj kod]

1. Wyróżnienie istotnych czynników dotyczących poszczególnych segmentów makrootoczenia (tworzenie listy kontrolnej, dyskusja między członkami zespołu badawczego – korekta lub uzupełnienie listy).

2. Ustalenie wpływu każdego z czynników na funkcjonowanie organizacji (Które z czynników opisujących poszczególne segmenty otoczenia oddziałują na organizację, a które są szczególnie istotne obecnie, a które będą ważne w ciągu następnych kilku lat? – sporządzenie zestawienia czynników według siły ich oddziaływania na organizację (hierarchia oraz dynamika zmian)).

3. Określenie relacji między organizacją a makrootoczeniem (dodatkowa analiza – jakie skutki mogą wywołać w organizacji, pomocne przy opracowaniu prognoz rozwojowych oraz określaniu misji i celów organizacji).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Ricky W. Griffin, Podstawy zarządzania organizacjami, wyd. Wyd. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2017, ISBN 978-83-01-19480-2, OCLC 1005153558.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Marek Lisiński: Metody planowania strategicznego. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2004. ISBN 83-208-1525-8.
  • Krzysztof Obłój: Strategia Organizacji, PWE, Warszawa 2007, wyd. II, s. 209




  • Reklama