PDP-10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Część DECsystem-1090 składająca się z procesora KL10 i modułów pamięci MH10

PDP-10 – rodzina komputerów klasy mainframe produkowanych przez DEC. Nazwa oznacza "Programmed Data Processor model 10". Była to pierwsza maszyna, na której dzielenie czasu stało się powszechną praktyką. Maszyna ta odegrała istotną rolę w historii społeczności hakerskiej między innymi ze względu na użycie jej w projektach laboratorium sztucznej inteligencji MIT i Uniwersytetu Stanforda, jak również Computer Center Corporation i Carnegie Mellon University.

Model programowy procesora (ang. ISA - Instruction Set Architecture), czasem także nieściśle architektura procesora — ogólne określenie dotyczące organizacji, funkcjonalności i zasad działania procesora, widoczne z punktu widzenia programisty jako dostępne mechanizmy programowania. Na model programowy procesora składają się m.in.:Uniwersytet Stanforda, The Leland Stanford Junior University (ang. Stanford University) – prywatny uniwersytet w Stanfordzie, w Kalifornii, w Stanach Zjednoczonych, w Dolinie Krzemowej.

Co do architektury, PDP-10 był bezpośrednim rozwinięciem wcześniejszego komputera PDP-6: dalej stosował 36-bitowe słowa, miał jednak rozbudowany (w porównaniu z pierwowzorem) zestaw instrukcji. Niektóre aspekty jego modelu programowego są unikatowe, w szczególności instrukcje bajtowe operujące na polach bitowych długości od jednego bitu do 36 włącznie (w oparciu o najbardziej ogólną definicję bajtu, mówiącą, że bajt to każdy ciąg ustalonej liczby bitów).

Społeczność hakerów tworzy grupy programistów, którzy dzielą się kodem źródłowym, wymieniają osiągnięcia i uczą się wzajemnie "sztuczek" lub lepszych sposobów programowania. "Hakowanie" w tym znaczeniu nie ma dla nich żadnego niszczycielskiego wydźwięku, co więcej, oznacza sprytne i użyteczne rozwiązywanie problemów związanych z komputerami.Carnegie Mellon University (Uniwersytet Carnegiego i Mellonów) – amerykański uniwersytet niepubliczny w Pittsburghu.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Paul E. Ceruzzi: A History of Modern Computing. MIT Press, 2003, s. 208. ISBN 0-262-53203-4. Cytat: It was large—even DEC's own literature called it [PDP-10] a mainframe.. (ang.)




Warto wiedzieć że... beta

36-bitowe – słowa, adresy i inne dane to takie informacje, które mieszczą się na 36 bitach pamięci, co jest równe cztery i pół oktetu. 36-bitowe architektury CPU czy ALU są architekturami używającymi takiej właśnie wielkości rejestrów, szyny adresowej, szyny danych.Wiele wczesnych komputerów kierowanych na rynek naukowy było przystosowanych do obliczeń o 36-bitowej dokładności. Taka długość słowa była akurat odpowiednia, by reprezentować dane liczbowe w dokładności odpowiadającej 10 cyfrom dziesiętnym (ścisłe minimum to 35). Możliwe było również używanie sześciu znaków alfanumerycznych dzięki 6-bitowemu kodowaniu.
Słowo maszynowe lub po prostu słowo to podstawowa porcja informacji, na której operuje system komputerowy. Słowo, w przypadku maszyn operujących na arytmetyce binarnej, jest liczbą złożoną z odgórnie określonej ilości bitów. Liczbę bitów w słowie nazywamy długością lub szerokością słowa i z przyczyn praktycznych zazwyczaj jest ona potęgą liczby 2. Wielkość słowa określa rozmiar szyny danych oraz rejestrów procesora.
Bajt (dop. bajtu lub bajta) – najmniejsza adresowalna jednostka informacji pamięci komputerowej, składająca się z bitów.

Reklama