PBX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z PABX)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

PBX (od ang. private branch exchange), centrala abonenckacentrala telefoniczna będąca własnością i zarządzana przez użytkownika, zwykle przedsiębiorstwo lub instytucję, tworząca wewnętrzną sieć telefoniczną przedsiębiorstwa i połączona najczęściej kilkoma liniami z centralą operatora telekomunikacyjnego. Centrala PBX umożliwia zatrzymanie w sieci telefonicznej przedsiębiorstwa wewnętrznych rozmów pracowników przedsiębiorstwa, a jednocześnie obsługę normalnego ruchu telefonicznego, to znaczy rozmów przychodzących z zewnątrz przedsiębiorstwa i rozmów wychodzących na zewnątrz.

Siemens ˈziːməns, oficjalnie Siemens AG, zapis stylizowany SIEMENS – międzynarodowy koncern z branży energetycznej, elektrotechnicznej i telekomunikacyjnej. Główne siedziby przedsiębiorstwa znajdują się w Monachium i w Berlinie. Siemens AG notowany jest na Frankfurckiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Publiczna komutowana sieć telefoniczna (sieć PSTN, (ang.) Public Switched Telephone Network) – sieć telefoniczna, utworzona i działająca początkowo wyłącznie w oparciu o technikę analogową, współcześnie w większości oparta jest o technikę cyfrową i sieć szkieletową. Dostęp użytkowników do centrali (łącze abonenckie) nadal jest głównie analogowy dla usług rozmownych lub równocześnie cyfrowy dla łączy szerokopasmowych DSL. Usługi sieci PSTN obejmują zarówno usługi analogowe POTS (ang. Plain Old Telephone Service), jak i cyfrowe ISDN (ang. Integrated Services Digital Network).

Centrale PBX używane są w przedsiębiorstwach (instytucjach) zatrudniających większą liczbę osób, w których znaczna część rozmów telefonicznych to rozmowy wewnętrzne między pracownikami przedsiębiorstwa.

Zastosowanie centrali pozwala znacznie zaoszczędzić liczbę linii telefonicznych, a co za tym idzie, zredukować koszty. Obecnie centrale PBX są zastępowane przez centrale IP (nie wymagają one linii telefonicznych, tylko szerokopasmowych łączy internetowych), rozmowy wychodzące są prowadzone poprzez VoIP, co wydatnie obniża koszty.

GSM (ang. Global System for Mobile Communications, pierwotnie Groupe Spécial Mobile) – najpopularniejszy obecnie standard telefonii komórkowej (w drugim kwartale 2010 78% połączeń w sieciach komórkowych na całym świecie wykonano dzięki tej technologii). Sieci oparte na tym systemie oferują usługi związane z transmisją głosu, danych (na przykład dostęp do Internetu) i wiadomości w formie tekstowej lub multimedialnej.VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) – technika umożliwiająca przesyłanie dźwięków mowy za pomocą łączy internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystujących protokół IP, popularnie nazywana "telefonią internetową". Dane przesyłane są przy użyciu protokołu IP, co pozwala wykluczyć niepotrzebne "połączenie ciągłe" i np. wymianę informacji gdy rozmówcy milczą.

Nowoczesne centrale abonenckie pozwalają na integrację różnego rodzaju sieci telefonicznych: począwszy od analogowej sieci publicznej, poprzez cyfrową aż po rozwiązania VoIP czy GSM. Posiadają wiele funkcji, które pozwalają na zaawansowaną kontrolę kosztów połączeń telefonicznych, w tym automatyczne trasowanie połączeń, restrykcje dla poszczególnych użytkowników lub grup użytkowników.

Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

Wielu producentów central, między innymi Panasonic i Siemens, oferuje przystosowane do nich aparaty telefoniczne.

Historia[ | edytuj kod]

Pierwotnie stosowane centrale telefoniczne obsługiwane ręcznie (pracownicy centrali zestawiali połączenia, wtykając kable w odpowiednie gniazda centrali) określane były jako PMBX (ang. private manual branch exchange). Ręczne centrale zostały stopniowo zastąpione centralami elektromechanicznymi, a następnie elektronicznymi centralami PABX (ang. private automatic branch exchange). Dziś centrale PMBX są rzadko spotykane. Nazwa PABX jest używana wymiennie z PBX.

Centrala IP-PABX (ang. Internet Protocol Private Automatic Branch Exchange) to prywatna automatyczna centrala telefoniczna wykorzystująca internetowy protokół komunikacyjny IP umożliwiająca wdrożenie dodatkowych aplikacji do głosowej komunikacji z odległym abonentem, np. z filiami czy oddziałami przedsiębiorstwa, bądź instytucji, np. wideokonferencja czy wideotelefonia IP

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • IPBX
  • VPABX
  • Customer Interaction Center
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Electropedia: centrala (telefoniczna) wewnętrzna bez dostępu do sieci publicznej
  • Electropedia: centrala (telefoniczna) wewnętrzna automatyczna z dostępem do sieci publicznej




  • Reklama