Otton I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
  • Otto I Znakomity (zm. 912) – książę Saksonii 880–912
  • Otton I Wielki (912-973) – król Niemiec 936-973, król Włoch 951–973, cesarz rzymski 962–973
  • Otto I Karyncki (ok. 948-1004) – książę Karyntii 978-983, 995-1002
  • Otton I Szwabski (954-982) – książę Szwabii 973–982 i Bawarii 976–982
  • Otto I Piękny (zm. 1086) – książę ołomuniecki 1061-1086
  • Otton I Bawarski (1117-1183) – książę Bawarii 1180–1183
  • Otton I (ok. 1130-1184) – margrabia Brandenburgii 1170–1184
  • Otto I (zm. 1207) – hrabia Geldrii 1182-1207
  • Otto I Hohenstauf (1170-1200) – hrabia-palatyn Burgundii 1190-1200
  • Otto I Dziecię (1204-1252) – książę Brunszwiku i Lüneburga 1235–1252
  • Otto I Starszy (ok. 1278-1328) – landgraf Hesji 1308–1328
  • Otton I (ok. 1279-1344) – książę zachodniopomorski 1278–1295, książę szczeciński 1295–1344
  • Otto I (ok. 1340-1394) – książę Brunszwiku-Getyngi 1367-1394
  • Otto I (1390-1461) – książę Palatynatu-Mosbach 1410-1461
  • Otto I Kulawy (ok. 1400-1446) – książę Lüneburga 1434–1446
  • Otto I (1495-1549) – książę Lüneburga-Harburga 1527-1549
  • Otton I (1815-1867) – król Grecji 1832–1862
  • Otto I, zwany Otto von Worms (ur. ok. 948 r.; zm. 4 listopada 1004 r.) – książę Karyntii w latach 978-983 i 995-1002 i hrabia Wormacji od 955.Otto I Kulawy (ur. ok. 1400 r., zm. między 27 maja a 1 czerwca 1446 r.) – książę Lüneburga od 1434 r. (do 1441 r. wraz z bratem Fryderykiem Pobożnym) z dynastii Welfów.




    Warto wiedzieć że... beta

    Otton I (ur. w okr. 1 stycznia–31 sierpnia 1279, zm. 30 lub 31 grudnia 1344 w Kołbaczu) – pogrobowiec, syn Barnima I i Matyldy askańskiej (trzeciej żony księcia), córki Ottona III, margrabiego brandenburskiego i Bożeny (Beatrix). Książę (łac. dux Slavorum, Cassubie et Stettin), nazywany często leniwym i dewocyjnym, także „Ojcem ubogich”. Założyciel dynastii książąt szczecińskich.
    Otton I Wielki (ur. 23 listopada 912, zm. 7 maja 973 w Memleben) – książę Saksonii 936–961, król niemiecki od 936 i cesarz rzymsko-niemiecki od 962, z dynastii Ludolfingów.
    Książęta pomorscy. Pomorze jest geograficznym i historycznym regionem w obecnych granicach północnej Polski i Niemiec, na południowym wybrzeżu Bałtyku po obu stronach Odry i sięga na wschodzie do Wisły, a na zachodzie do rzeki Reknicy.
    Święty Cesarz Rzymski (łac. Sancti Imperator Romanus, niem. Heiliger Römischer Kaiser) – termin używany przez historyków na określenie średniowiecznego władcy, który otrzymał tytuł cesarza rzymskiego od papieża. W historiografii używane jest również określenie cesarz rzymski narodu niemieckiego odnoszące się do tych władców królestwa niemieckiego, którzy mieli prawo do używania tytułu cesarza rzymskiego.
    Otto I (ur. 24 sierpnia 1495 r., zm. 11 sierpnia 1549 r.) – książę Lüneburga (Celle) od 1522 do 1527 r., książę książę Lüneburga-Harburga od 1527 r., z dynastii Welfów.
    Otto I Hohenstauf (ur. zapewne czerwcu lub lipcu 1170 r.; zm. 13 stycznia 1200 r. w Besançon) – hrabia-palatyn Burgundii od 1190 r.
    Otto I Dziecię, niem. Otto I. das Kind (ur. 1204 r., zm. 12 czerwca 1252 r.) – książę Brunszwiku i Lüneburga od 1235 r. z dynastii Welfów.

    Reklama